|
||
| insanın tekamül ettiği görüşü biraz tartışmaya açık gibi. insan özünde hep aynı sanki. 1000 sene, 20 bin sene önce neyse şimdi de o. değişen sadece gelişen durumlara uyum sağlayan insanın davranışları. .. insan şartlar radikal olarak değiştiğinde çok faklı davranır. aşırı açlık, korku, endişe, sevinç, güven vs. gibi olağan üstü durumlarda, ortamın kendisine belirlediği rollerden kaynaklanan davranış normlarını terk ederek aslına döner. bu andan itibaren ilkel bir insanla karşı karşıyayız. yani gerçek insanla. |
||
|
||
| insan olmak kendi doğasını reddetmekten geçiyor galiba.. onu içgüdüleriyle hareket etmekten alıkoyan bir süreç bu.. tekamül etmekten benim anladığım şey bu.. .. Bir zamanlar Rabbin meleklere: "Ben, yeryüzünde bir halife atayacağım." demişti de onlar şöyle konuşmuşlardı: "Orada bozgunculuk etmekte olan, kan döken birini mi atayacaksın? Oysaki bizler, seni hamt ile tespih ediyoruz; seni kutsayıp yüceltiyoruz." Allah şöyle dedi: "Şu bir gerçek ki ben, sizin bilmediklerinizi bilmekteyim." (Bakara;30) melekler kendi sorgusuz sualsiz durağan imanları karşısında kan dökücü birinin halifeliğine şaşırırlar.. oysa irade, düşünen ve akleden bir varlığın kendi benliğine reddiye olarak yürüyeceği yolun halife oluşu hak edeceğini biliyordu.. .. insan bazen düştüğü yoldan geri adım atabilir yada geri dönmek için sonsuz bir istek duyabilir.. bu türden her türlü dönüş lanetlenir.. o kendi doğasına karşı gelerek yürüyecektir bu yolu.. insan olmak.. o yolda ne kadar mesafe aldığınla, kendi aslından ne kadar vazgeçebildiğinle ilgili bir değerlendirmeden ibarettir nihayetinde.. |
||
|
||
| evet haklısın. aslında çıplak olana insan demek doğru değil. onun bir hayvandan farklı olmuyor. kendi doğasına karşı iradi yeteneklerini kullanarak aldığı yol onu insan yapıyor. bir zamanlar müsvette insanlar diye bir tabir kullanmıştır. sanırım bu tanım bu iradeyi kullanmaya yeltenmemiş insan görünümlüler için uygun olsa gerek. |
||
|
||
| muhakkak kı dogan ınsan memelı bır hayvan .....der blof zaten sozunun dogrulugu orda baslar tekamul eden varolustur aynı mayadan olusumdur kısı ne zaman hangı devırde olursa olsun olusup gleısen ruhuna karsı ılk halıyle ılkel olandır ınsanlık ıste budur beni humanıst yapan da bu nokta ılk halıne yakısan saflıgını koruyamam gelısen hayata karsı cografı konum boyunca degısen ınsana olan uzuntumdur bu yuzden dogdumm buyutuldum hastalandım oluyorummm |
||
|
||
Alıntı aslında çıplak olana insan demek doğru değil. onun bir hayvandan farklı olmuyor. Erkek kediler yavrularını yerler ya hani, geçen gün bir belgeselde izledim, günümüzde yaşayan bir kabile... erkek çocuklar babalarını öldürüyor, ruhlarına güç katmak için... Yani yavru kedilerin intikamı alınıyor, rahat olun... Yok birbirimizden farkımız... 
|
||
|
||
| insan tabii ki gelişiyor, evriliyor (teknik olarak). ama kast edilen kemale ermek (kamil olmak), akıl başa gelmekse o konuda bir arpa kadar yol gittiğimizi sevinçle ifade etmek isterim, en azından bööle görmekteyim epeydir. zaten optimum bir bireyden, bu konuda beklentimiz ne kadar olabilir ki?! insan işte değişebildiği kadar. hem ööle "übermensch" laflarına falan da hiiç gelememekteyimdir. | ||