|
||
| -günün öğle vaktidir, güneşin yakından hissedildiği saatidir...- Lloyd George'un yüzü parlıyordu.Anadoludan iyi haberler almıştı. Öyle sanıyorum ki dedi neşeyle bir kaç gün sonra, şu asi Mustafa Kemal ile birlikte Türkiye sorunu da tarihe gömülecek..! - ve akmakta olan zamanın devamına bakın! ''Saat 18:30' da Metristepe'den gördüğüm vaziyet: Gündüzbey kuzeyinde, sabahtan beri direnen ve artçı olması muhtemel bulunan bir düşman birliği, sağ kanat grubunun taarruzuyla düzensiz olarak geri çekiliyor. Yakından takip ediliyor. Bozöyük yanıyor. Düşman, binlerce ölüsüyle dolu savaş alanını, silahlarımıza terk etmiştir. Batı Cephesi Komutan İsmet'' ''Heeeey!!!!'' Genelkurmay' da ne rütbe farkı kaldı, ne resmiyet. Herkes sarmaş dolaş oldu. Ankaralılar dalgalandılar. Kapını önüne çıkan çelimsiz milletvekilinin gür sesi yankılandı: '' Zafer biziiiiiiiiiim! Kazandıııııııııııık! Yunanlılar çekiliyor!..'' Aşka gelen biri silahını ateşledi. Bunu uzaktaki bir başka silah sesi izledi. Haberi duyup da sokağa dökülmüş heyecanlı Türklerin söylediği bir marş, yavaş yavaş sessizliği dağıtmaya başladı: izmir’in dağlarında çiçekler açar. altın güneş orda sırmalar saçar. bozulmuş düşmanlar hep yel gibi kaçar. yaşa mustafa kemal paşa,yaşa; adın yazılacak mücevher taşa. izmir dağlarına bomba koydular türk’ün sancağını öne koydular. şanlı zaferlerle düşmanı boğdular. kader böyle imiş ey garip ana kanım feda olsun güzel vatana. izmir’in dağlarında oturdum kaldım şehit olanları deftere yazdım. öksüz yavruları bağrıma bastım. kader böyle imiş ey garip ana kanım feda olsun güzel vatana türk oğluyum ben ölmek isterim. toprak diken olsa yatağım yerim. allahından utansın dönenler geri yaşa mustafa kemal paşa,yaşa adın yazılacak mücevher taşa İşgal kuvvetlerinin devriye kolları, kalabalığı susturmak ve dağıtmak için harakete geçti. Türklerin birdenbire neden çoştuklarını öğrenince, hepsinin neşesi kaçacaktı. |
||