|
||
| Ziya Paşa'nın meşhur dizesini herkas biliyor sanırım: Ainesi iştir kişinin lafa bakılmaz Görünür şahsın rütbe-i aklı eserinde. Bu mantıkla yola çıkarsak etrafımda dikkate alınacak hiçkimse kalmayacağını farkettim. Bugüne kadar benim hayatıma yön veren sayılı birkaç kişi, bilgi, sezgi ve erdemlikliklerine güvendiğim halde beni çok büyük hayalkırıklıklarına uğratmışlardır ve ben daha fazla yıpranmamak için rütbe-i aslını gösteren eserlerine değil de, söyledikleri lafları dikkate almaya gayret göstermişimdir. Yoksa daha avamca bir yaklaşım olan "hocanın dediğini yap, yaptığını yapma" mantığı daha mı gerçek acaba?  
|
||
|
||
Bugüne kadar benim hayatıma yön veren sayılı birkaç kişi, bilgi, sezgi ve erdemlikliklerine güvendiğim halde beni çok büyük hayalkırıklıklarına uğratmışlardır ve ben daha fazla yıpranmamak için rütbe-i aslını gösteren eserlerine değil de, söyledikleri lafları dikkate almaya gayret göstermişimdir. insan kendi hayatına kendi yön vermelidir. zaten baştan sakat olan bir durumdur bir insanın ne yaptığına ne konuştuğuna bakıp onu totem haline dönüştürmek. bugüne kadar hiç kimsenin yaptığı ve söylediğini hayatıma yöne verecek derecede önemsemediğim için bu konuda hiç bir sıkıntım olmadı. ... insanların ne yaptıklarından çok ne söylediklerine bakarım. söylediklerinden kendi düşünce sistemimde eksik kalan parçaları tamamlamaya çalışırım. bir dr. un sigara zararlı deyip sigara içiyor olması benim için sigaranın zararlı olduğu fikrini değiştirmez. |
||
|
||
Deniz, hepimizin hayatında farkında olarak ya da olmayarak ektilendiğimiz insanlar olmuştur. Kitaplarını okuduğumuz, yazılarını takip ettiğimiz insanları düşün... İlle de direkt bizim hayatımıza müdahil olmaları gerekmiyor bu insanların. Benim kendi hayatımda kasdettiğim insanlar yazar-çizer tayfasıydı aslında. Sonuçta benim vardığım nokta seninkinden biraz daha acımasız galiba. Şimdi ne deiklerini yapıyom, ne yaptıklarını... Dengelenirim belki ilerde... |
||
|
||
| bu sitedeki düşünen karrdeşlerim düşündüklerini işe çevirseler önce kendilerini sonra çevrelerini sonra sonra... tüm türkiyeyi değiştirebilirler demek ki herkes benim gibi boşa çalıyo bu melodiyi | ||
|
||
| düsuncenin ise donusmesi direkt olmaz. direkt gibi gorunenler bile baska bir seylerle bulasirlar. bilinclerin saglikli forma sokulmasi en onemli istir. insanlarin ne yaptiklarina degil, neyi nasil dusunduklerine bakmak daha saglikli olur. |
||
|
||
| denge nin söylediği şu yazar çizer tayfası.. ömrünce hep afili rollerde oynadığı için çocukken gerçekte de öyle olduklarını sandığım film yıldızlarına benzetiyorum ben onları.. perdeye düşen iyi yüzler yada kötü yüzler.. yalansız dolansız.. neyse o işte.. oysa fikri ile zikri birbirini tutmayan dervişlerin aldatan hırkaları imiş hepsi.. onları günah keçisi ilan etmeyeyim ama.. nihayetinde herkesin sırtında bir hırka.. insanların kişiliği ile ortaya çıkan işi ayırt etmek gibi bir artısı oldu bana bunun.. söyledikleriyle yaptıklarını birbirinden ayrı tutmak.. ehh yapabilirsen bunu adına da objektif olmak deniyor galiba.. insan giderek katılaşıyor mu ne..
|
||
|
||
| ayinesi iştir kişinin lafa bakılmaz görünür şahsın rütbe-i aklı eserinde! yazı ve çizi de bir eserdir, şahsın rütbe-i aklını o eserde görmek de bir akıl gerektirir. yazan kişi sonradan yazdıklarını da yalanlayabilir yaşamıyla. yazan kişi, bizzat yazdıklarına aykırı da davranabilir. yine de kişi aklı, her türlü yazıyı ve her türlü davranışı yorumlama ehliyetine sahiptir. bu nedenle yazar, okuruna hoş görünmek zorunda değildir. hatta yazar, okurunu düşünerek yazamaz ve davranamaz! |
||
|
||
insanların ne yaptıklarından çok ne söylediklerine bakarım. söylediklerinden kendi düşünce sistemimde eksik kalan parçaları tamamlamaya çalışırım. bir dr. un sigara zararlı deyip sigara içiyor olması benim için sigaranın zararlı olduğu fikrini değiştirmez. benim de katıldığım bu düşünce aklıma ileri sürdükleri düşüncelerinden farklı yaşamları olan felsefecileri getirdi. tanrının her şeyi iyi yaratmış olduğunu ama insanların bunları bozduğunu düşünen, cahil ve otuz yıla yakın bir süre birlikte olduğu hizmetçisini geçersiz bir evlilikle kandırdığını ve ardından "sonradan kimliklerini saptamayı düşünmediğim için, doğum tarihlerini bile kaydetmedim," diye itirafta bulunan, bu davranışının nedenini onlara iyi bir baba olamayacağıyla açıklayan rousseau'nun bu davranışı neyi değiştirir? derslerinde "heil hitler!" demeyi ihmal etmeyen, rektör olduğu okulda yahudi öğrencilerin diploma almalarını engelleyen heidegger, "büyük düşünenlerin büyük hatalar yapması kaçınılmazdır" sözüne örnek oluşturacak bu yaptıklarının çok yanlış olduğunu ancak yaşamının sonunda itiraf edebilmiş. bu örnekleri çoğaltabiliriz daha... bu insanların yaptıklarının, bize ulaşan düşüncelerine aykırı olması o düşüncelerinin değerini düşürmez... yaptıklarının ise bu anlamda bizleri ilgilendirmediğini düşünüyorum... |
||
|
||
Rousseau'nun manevi annesiyle sürdürdüğü yasak ilişkiyi de unutmayalım lütfen. Üstelik annesinin zaten bir aşığı varken. 
|
||
|
||
| bir fikrin dogrulugu ile bir kisinin "rutbe-i akli" -ne demekse- ayni sey degil ki bu ikisi uzerinden bir karsilastirilma yapasin. cok bariz dogrular vardir ve bunlari idrak edebilmis olmak o kisiye extra bir deger katmaz.. sigaranin zararli oldugunu bilmek gibi.. ya da dusuncelerinin ziddi yasamlari surduren filozoflar gibi.. burada filozor dedigimiz zat-i muhterem idealindeki yasami -belki dogru belki yanlis- yasamiyorsa bu da ileri surdugu fikirlere herhangi bir eksiklik bagislamaz. yani "hocanin dedigini yap yaptigini yapma" sozu ile "ainesi istir kisinin" sozu birbirlerinin alternatifi degildir. hocanin dedigini yap yaptigini yapma sozu fikirlerin degeri uzerine bir dusuncedir, ainesi istir kisinin sozu ise kisilerin degeri uzerine.. farkli anlamlar farkli dusunceler turkceyi anlamak lazim.. |
||