SIFIR (Arşiv Ana sayfa) => Kişisel Gelişim

Konu: yaşama sanatı

Sayfa: [ 1 ] 2

deniz 14.06.2006 19:22:33
çok paranız, sağlığınız, güzelliğiniz, sosyal becerileriniz vs.. her şeye sahip olabilirsiniz.

tüm bunlara sahip olduğunuz halde kendinizi mutsuz hissedebilirsiniz..
bunun başta gelen sebeplerinden birisi yaşama sanatını bilmemektir.
bu ferrari sahibi olup da sürmeyi bilmediğin için evinin önünde çürütmeye terk etmek gibidir.

yaşama sanatı sahip olduğun asgari imkanlardan mutlu olmak adına maksimum fayda temin etme sanatıdır ve tüm sanatlar gibi bilgi, tecrübe ve yetenek gerektirir.

yaşama sanatı, polyanna gibi bir çeşit mutluluk oyunu oynamak yani gözlerimize pembe gözlükler giydirmek değildir.

yaşama sanatı, zamanımızı çalan, bizi gerçek mutluluktan alıkoyan,  esaret altına alan şeylerden uzak durarak bunların yerini insanın doğası ile uyumlu zevkleri keşfedip, uygulamaktır.

yaşamı sanata dönüştüren eylemleriniz nelerdir ?

14.06.2006 19:31:30
Spor yapmak, piknige gitmek, trekking rafting dagcılık yamaç paraşütü gibi doga sporları, kumsalda mal mal yatmak, sevdigin insanlara zaman ayırmak, deniz kıyısında içmek mesela..

denge 14.06.2006 19:31:37
Alıntı
İyi yaşamak bir sanat ve ben bu sanatı iyi icra edemiyorum. İyi yaşayamadığım bir hayatı da yaşamak istemiyorum. Bırakın yeniden başlamayı, ben hiç yaşamamış olmayı dilerdim...

Bu mesaj benim, bunu itiraf ediyorum zaten kendime... Buraya yaşama sanatını çözmüş olanlar acilen birşeyler yazsın lütfen...

adnan 14.06.2006 19:50:49
offf ..denge içimi karartın yav...
sana hiç yakışmıyor böyle karamsar takılmak..

annem sıkıntılı zamanımızda (maddiyat) ilginç yemekler yapardı..
ne var evde.. onları karıştırır bir yemek hazırlardı. ve ben o yemekleri şimdi özlüyorum...
biz şimdi hayat da bunu yapamıyoruz..
ne var elde bir bakalım olan malzeme şu diyelim..
ve bu malzemeyle nasıl bir yemek (hayat) hazırlanır onu düşünelim..
inan çok lezzet alırız..............

denge 14.06.2006 19:59:56

Ben hala dünün şokunu atlatmaya çalışıyorum Adnan Abi...

Gerçek hayatta millet sıkıldı benden zaten, burada rahat bırakın bari beni yaw. Ühü ühü...

Bak şimdi yine bu salak şarkıyı hatırlattınız bana... Alıngan günüm bugün benim...

Üzerime gelmeyin beni deli etmeyin
ne verilecek hesabım var, ne sorulacak günahım
sağımı solumu göremez oldum
dostu düşmanı seçemez oldum
artık ben beni çözemez oldum
küstüm oynamıyorum

torq 15.06.2006 00:21:09
Bence sorunun temelinde, anlam yüklenmemesi gereken bir kavrama anlam yüklemeye çalışmak yatıyor.
İnsanoğlu düşünmeye başladığından bu güne kadar sürekli olarak neden dünyaya geldiğini sorguluyor ama verilecek yanıttan korktuğu için gerçeğin çevresinde dönüp duruyor. Çünkü gerçeği kabullenmek kolay değil, çok güçlü olmak gerekiyor, donanımlı değilseniz yok olmanız işten bile değil.
Yaşam,  doğum ile ölüm arasındaki mücadelede adil olmayan koşulları bize dayatıyor ve biz kendimizde olmayanı bulmaya mutluluk kavramına anlamlar yüklemeye çalışarak ömrümüzü bitiriyoruz. Ancak hayatın tamamı bir çeşit yap boz oyunu gibi tatmin olma/tatmin olamama üzerine kurulmuş olduğundan farkındalık aşamasına gelmeden hayatın anlamsız olduğunu bilemiyoruz. Farkındalık da bilgi, empati, olgunluk ve hoşgörüyle birleşen sevgiyle bir yere götürüyor insanı. Her şeyin neden, nasıl, niçinini bulduğunda bu kez başka bir anlamsızlık seni sarıyor ve  insanlar bu gerçekleri neden göremiyor diye mutsuz oluyorsun.
Sanat, kişinin doğadan aldıklarını kendi çevresi ve düşüncelerinin etkisiyle yeniden yorumlaması, bir başka biçimde sunmasıdır. Yani sanat aslında yaşamın biçimlenmiş halidir. Ama yaşamı bir zenaat olarak düşünüyorsanız, yani kendinizi bir çeşit ustalaşma sürecindeki insan olarak düşünüyorsanız biraz daha anlam kazanıyor olabilir.
Yaşam bir zenaat ise, çocukluğumuzu çıraklık, gençliğimizi kalfalık, yaşlılğımızı da ustalık düzeyinde yaşıyor sayılabiliriz. Ama çırakken enerjimiz olsa da bilgimiz ve deneyimimiz olmadığı için yaşamı algılamakta zorluk çekiyoruz. Kalfalıkta da bize verilen görevler ve sorumluluklar nedeniyle en güzel günlerimizi hiç bir şey anlamadan geçiriyoruz. Usta olduğumuzda hem bilgi hem deneyimimiz oluyor, ama bu kez de enerjimiz bitmiş olduğundan geçmişe bakıp iç çekmekle yetiniyoruz.

gdede 15.06.2006 00:31:27
Yaşama sanatı icra edilmesi zor ama zorunlu
dier sanatlar kadar başkalarıyla paylasılması gereken ama bencillik yüklü...

15.06.2006 01:29:47
Yaşama sanatı zaman calar unsuruna katılmıyorum. Resim yapmak bir sanat dalı ıyı cıra edersen bu sanatı goze hos gelen seyler yapar renklerın varlıgını hıssettırırsın ınsanlara, yemek yapmak bir sanat ellerın ne kadar maharetliyce o akdar damakta guzel tat bırakırsın , öldürmek bir sanat  ne kadar yeteneklıysen o kadar tereddut etmeden hızlı ve yasam sansı bırakmadan oldurursun, yasamak bir sanat bu kadar sanat dalını gerceklestırebılmek ıcın neye yonelmen gerektıgını nelerı hayatında barındırman gerektıgını mutlu olmak ıstıyorsan onun ıcın neler yapman gerektıgını  acı cekmek cektırmek ıstıyorsan ne yapman gerektıgını ogrenıyorsun . Sadece yemek yıyıp uyuyup yasıycaksan gene yasama sanatına ıhtıyacın var. Huzurlu bır uykuyu tatmak ıcın huzurun ne oldugu anlaman ve nasıl yaratıcagını bılmen lazım. Buda ogrenme sanatına gırdı ...


Saygılarımla.

adnan 17.06.2006 16:04:51
yaşamak sanatı

iyi sanaatkar kötü sanaatkar..
herkez kendi hayatının sanaatkarıdır
etrafda bir sürü üstad var ki onlar bize nasıl yaşayıp nasıl yaşamamamız gerektiğini öğretirler..

asya 12.12.2006 22:27:13
yaşam sanatı denilen şey galiba biraz da insanın kendisiyle barışık olmasıyla ilgili

ama bu tek başına yetmez; beklenti çıtasının kısa olması, küçük şeylerle mutlu olabilme becerisi, coşku...

üffff daha bir sürü şey işte...

ben zaten bu sanattan anlamam.

benim yaşamımın güzel anları ise huzurlu bir ortam, yürüyüş, sevdiğim bir ya da iki kişiyle saatler boyu sohbet, çay bahçesinde kitap okuma ilk aklıma gelenler...

12.12.2006 23:01:10
yaa bugun uzerımde piç psikolojisı mewcut sankı bunu da yaşama sanatı mı kabul edelım herşeye burnumu sokuyorum we bu gun beşiktaşa gıtmedım ona yanıyorum we

12.12.2006 23:08:25
 gece zaten üşütttüm sabah okula gıtmedım ona yanıyom we dun arkadaş aradı şarj bıttı ona yanıyom we telefonu bı yerde bıraktım arkadaş mesaj cekmış aramış arkadaş cewap wermış ona yanıyorum daha ne dıyeyyım ben yanmışım yanmışım ... ınşallah yarın iii bi gun olur.. canım sıkılıyor we bu kadar tesaduf olur mu ona yanıyom ...  way beee foruma  arabesk bı hawa getırdım  ... şimdi telefona baktım ona da yandım bı cozumu olan warsa buyursun


denge 12.12.2006 23:14:24
En yakın köprüye git, hadi bash bash.  0 (22)

12.12.2006 23:16:02
iiii çözüm ben ufaktan yol alıyım o zaman bybyby

son tango 12.12.2006 23:20:43
yaşamak bi sanatsa,bunun altyapıları çok sağlam temellere oturmalı,yoksa bina çöker


Sayfa: [ 1 ] 2