|
||
| etrafınıza bakın yasanmıs yada yasanası olan olmlerde hep bır yanan ev vardırrrr bugun yıne genc bır olum haberuı aldımmm cok moralım bozuldduuuu sızdenn yasadıgınz olumlerı anlatmanızı ıstıyroumm yasadıklarını da olee bu bır rıca ama anlatmak bazen en buyuk ılaccc saygılarrrrrrrrrr |
||
|
||
| yakın arkadaşlarımdan biri 2 ay önce askerde öldü, 25 yaşındaydı, güya kamyon ezmiş kışlada... | ||
|
||
| aaaaahhhhhhhh o kısla kazalarııı hep olurrr hayat ta adı aza olan cok seyyy be rulerr acını paylasıyorum arkadasımmm benı onurlandırdınnnn |
||
|
||
Yanımda ablam öldü. Rahatsızdı zaten ve aslında ölümünü bekliyorduk. Odada yalnızdık ikimiz, 30 Aralık idi ve tabi ki yılbaşı falan kutlayamıyorduk. Ve benim gözüm sürekli onun üzerindeydi, o yorganın iyice girmişti iyice.... Nefes alıp verirken yorgan inip kalkıyordu sürekli. Birden bu ritim hızlandı, ölüyor olduğu kesindi artık ve hareket durdu. O an ona yardım edemedim, annemlere haber veremedim, saatlerce karşı yatakta öylece kalakaldım, henüz onbeş falan yaşındaydım. Hiç bir şey yapamamak en kötüsüydü. Daha sonraki tecrübelerimde şunu gördüm, kesinlikle ölürken insanlara su vermek gerekiyor, öldü sandığınız insanlar suyu görür görmez nasıl birden canlanıveriyorlar inanamazsınız... Kendilerini suya doğru atıyorlar resmen( en az yarım saat daha yaşatır bu ölüyü)... önce ayaklardan başlıyor ölüm, morardığını görüyorsunuz ve daha sonra yukarıya doğru bu morarma devam ediyor ve en son nefes alış-verişleri değişiyor, sesli bir şekilde nefes alıyorlar ve bitiyor... İnanın o an bile insanın morale ihtiyacı oluyor, elinizden tutmak istiyorlar falan... Ardından yapmanız gereken gözlerini ve çenelerini kapatmak, soğuk bir yere yatırmak ve şişmesin diye karınları üzerine bir ağırlık koymak... O an insan değil bir kaç saat farkla ceset oluveriyor artık, sıcakta kalırsa kokacak, az sonra iyice çirkinleşecek ve sapsarı olacak... eğer bu sizin sevdiğinizse eğer o bedenin bu hale geldiğine inanmak çok zor olur... Ölüye dokunmazsanız onun öldüğüne asla inanamazsınız, mutlaka dokunmanız gerekir. Ve ayrıca dokunduğunuzda ölülerden korkmazsınız artık... |
||
|
||
| Başın sağolsun denge açıkcası okurken benimde moralim bozuldu üzüldüm.senin o halini düşünemiyorum özelikle 15 yaşındayken.bende kuzenlerimi ve eniştemi trafik kazasında kaybetmiştim.arabalarının üstünden tır geçmişti o günden beri tır ve kamyon şoförlerinden çekiniyorum. | ||
|
||
| yaa dnege abllaa ben bugun bu konuya bakmamıstımm cok koyum denge bısey anlatamıyorum yazamıyorumm cok kotu oldumm yaa basın sagolsunn sebnem ferahın ablasına yazdıgıı bır sarkıvar bugun dıye o geldı aklıma denge ya bende mı bole olecegımm be ablammm bole mıı olaccaakk cok kotuu oldummmm denge nolur hıc uzulme bak ben senın yanındayım kocanı ve cococukları dusun bunu ne zaman okursun bılmıyorum ama cok kotu oldummm denge yaaa |
||
|
||
yaa dnege abllaa ben bugun bu konuya bakmamıstımm cok koyum denge bısey anlatamıyorum yazamıyorumm cok kotu oldumm yaa basın sagolsunn sebnem ferahın ablasına yazdıgıı bır sarkıvar bugun dıye o geldı aklıma denge ya bende mı bole olecegımm be ablammm bole mıı olaccaakk cok kotuu oldummmm denge nolur hıc uzulme bak ben senın yanındayım kocanı ve cococukları dusun bunu ne zaman okursun bılmıyorum ama cok kotu oldummm denge yaaa Yaa Allah etmesinn... Çaresizmişsin gibi konuşmana ben de üzülüyorum... Denge sen bunları yazarken soğuk kanlılığınla mı yazdın... Ben okurken gözlerim doldu... Çok acı birşey... Başınız sağolsun... |
||
|
||
Yaa saftrik bu kadar üzülme, ben ölüm gerçeğine alıştım. Sessizlik senfonisi, soğukkanlıydım tabi... Aslında ablamın ölümünden(31 Aralık) tam on gün sonra (10 Ocak) diğer ablamın eşinin bir trafik kazasında öldüğünü de yazacaktım... çok acıtasyon yapıyormuşum gibi olur diye vazgeçmiştim dün... Evet, tam on gün sonra mecburi hizmetini yapmak üzere doğuda görev yapan (o zaman doktorlar için böyle bir şart vardı) eniştem ambulansın içinde kaza yaptı ve ambülans şoförüyle birlikte vefat etti. Aslında bizi bu ölüm daha çok etkiledi...Çünkü geride 24 yaşında dul bir kadın (küçük ablam) ve 1,5 yaşında bir kız çocuğu bıraktı. Ölünüm bazen ne kadar anlamsız zamanlarda geldiğini görüyorsun ve hazmetmek çok zor oluyor. Eniştem zorlu bir hazırlık döneminden sonra hayata yeni başlıyordu aslında ama hayat onun umduğundan çabuk bitti.. Henüz 27 yaşındaydı... Ve en kötüsü budur bence şu olayda, küçük ablam, vefat eden ablamın cenazesi için bizim yanımıza gelmişti, yani eşinin yanında olamadı son anlarında ve biz eniştemin öldüğünü tv de haberleri izlerken öğrendik...Nasıl bir şoktu anlatamam... Biz eşyalarını toplamak üzere görev yaptığı yere gederken hayatımın en acı anlarını yaşadım... İlçenin merkezindeki sokağın adını "Dr. Cüneyt Kutluol Sk" yapmışlar ve sağlık ocağının da adını aynı şekilde değiştirmişlerdi... |
||
|
||
| ya.niye böyle kendi kendinize eziyet ediyorsunuz? kötü anılar eğer çözümse sabaha kadar anlatalım,ama bir fayda getireceğine inanmıyorum... | ||
|
||
bunlarda hayatın gerçekleri, dengelenelim biraz. 
|
||
|
||
| olur,bende gördüklerimi,yaşadıklarımı anlatayım,tekmili birden bi eski türk filmi senaryosu oluşturalım
|
||
|
||
Benim hayatımda yaşadığım bu anlamda başka bir acı yok, malzeme çıkmaz yani benden. Ama seninki biraz trajik anladığım kadarıyla... |
||
|
||
| herkesinki kendine göre trajik denge,anlatmak istediğim böyle yaşanmş trajedilerin burada anlatıması,yazılıp,çizilmesi sadece ortamda üzüntü ve sıkıntı yaşattığı,faydacılık açısından hiçbir getirisinin bulunmaması... | ||
|
||
Acı da bazen öğretir diye düşünüyorum ben oysaki... |
||
|
||
| acı tabii öğretir,ama yazılanlar kadının sesi vb. programlar gibi...okudukça içim acıdı | ||