|
||
| Adı evvelden öteye belirlenmemiştir. Ama adsız biri için keskin bir sunumu var. Çünkü derin güçlere sahip olan her usulüne uygun şeyin hazmettiği tek şey bir adla belirlenmemiştir. “Orada ki bende olan her şeyi istiyor, burada ki ise her şeyi değil; ve diğeri olabilseydi vereceği çok şeyi var gibi. Ama hepsi istiyor, onları tanıyan şey içlerinde. Ben onlar için neyim: İsteklerinin avunç odası yada orada olan biri… Veya kendim için neyim: İsteklerimin avunç odası yada ‘kendini’ fark eden biri… Fark eden bir azınlık değil, fark eden herkes kadar biri ve işte onlar benim bu kadar olduğumu bilmek istemiyorlar. Kararların usandıranı tehlikelidir ve onların bildiği sadece bu!” |
||
|
||
| Bu barikat her usulüne uygun şeyin hazmettiği kadar bir tanım içermez. O yüzden usulüne veya tabiyyetine uygun kalan her tözün tanımlanmış bir hali ile bu mevki de dolanmak, köpük yaymaktır. Bir hacim doldurulabilinir, sonsuz taşırılabilir. Lakin sözkonusu uyum sonsuza eğilimli değil: çünkü tanımlı bu inceliklerin sahası bu sahanın ne alanında ne de içinde değil, denilebilir. Siz insan suretleri, usulüne uygun şeyleri ne de iyi bildiniz? Benim bu benzetmelerimi ne çabuk yalayıp yuttunuz? Bu ne çeşit bir katagundamadelana? Nihilist Barikat! 'Kendinde sen'e karşı en toynaktan çarpış! Tüm'den şüphe ile çalkalanmak! Tekrar tüm'e düşmek! Bu sıçrama! Girişiniz hüner ister! Sizii bekleyenler kudretli!” |
||
|
||
| düşünce bunalımı, erken sızma, akma tesadüflerle değil, ilgeç zıplar bir belirgeç! eğil! kan alımı! burası neresidir? sorgu hala'sı bu bir halo, kura 'm' sal! ak bir tası hicve sok, kura baş lan! kudretini göster sen nesin? erken verilen bir öster sayılar intikamdır, kelimeleri kaldır en iyisi sayıdaki kura'yı zevkine daldır... burası mevki sahibi değil, girişin hüner ister, sen der, sen olur, kendinde hicve oturan ben sicimle tutarım, en iyi hedefleri yutan şişirilmiş ilmek yalayıcısı, sıkıca sıkıca tutsun ister... nihil barikatın funda! turda insan, lahti bir kunda! kura'nın sal'ınanı o ilk urda kur, kur, kur- gula! |
||
|
||
| nihil barikatın funda! turda insan, lahti bir kunda! kura'nın sal'ınanı o ilk urda kur, kur, kur- gula! |
||
|
||
| Olmayan bir nesne nasıl korur seni, Barikatları kendinden ince... Bir el ise karalı nesnel meditasyon Adı yontu ile kısıtlanmış bir nihilliğin yokluğu nerde? |
||