|
||
| Üşüyorum nedensiz, sebepsiz... her yer karanlık ve soğuk... kara kara duvarlara konuşuyorum... onlara anlatıyorum kimsesizliğimi elimde bir kadeh kırmızı şarap, arkada çalan hafif bir müzik var sanki, ne yazık, ne yazık, derdimden anlamayanlara... üşüyorum nedensiz, sebepsiz... her yerde kimsesiz düşüncelerim... karartılmış gerçeklerim... benden alınmış duygularım... kimselerin anlamadığı bir ben var bende, şimdi yağmur başladı, damla damla akıyor üstüme, bak şimşek yine çaktı, sanki bana cevap verircesine yağmur damlaları bir müzik gibi gelir kulaklarıma, na yazık, na yazık, beni anlayan kimse yok... üşüyorum belirsiz, üşüyorum kimsesiz.... her yerde kanayan kalbimden bir iz... benden alınmış çocukluğum... isteklerim - arzularım, hep bir yerlere takılmış, şimdi ışıkları karardı bu şehirin... ve bir bir kapandı bütün kapıları insanlığın yüzüme, sen beni okuyan kimse, açar mısın dünyanı bana.. dostum olur musun? kardeşim olur musun? annem - babam olur musun? sevgilim olur musun? yoksa sende mi yalnızlığıma bırakıp gideceksin beni... canın sağolsun kardeşim, sen en azından beni dinledin... ısıttın şu pas tutmuş ağızımı... ama ben yinede üşüyorum, ölüm soğuk bir şey sanırım, donuyor çünkü beden dedikleri.... sanırım bende bu yüzden üşüyorum, donuyorum galiba yavaş yavaş... üşüyorum, gözlerim kapanıyor arkasından... ne düşüncelerim ne de duygularım kalmış artık bende, üşüyorum, ellerim donuyor yavaş yavaş... ne ümitlerim kalldı, ne de beni hayatta tutan bir neden... üşüyorum, ayaklarım donuyor teker teker... herşey yanlış yada herşey doğru, herşey gerçek yada herşey yalan, ne kadar boş şeylerin cevaplarını arayıp durmuşum, bunca zaman... |
||
|
||
| yokluğun cehennemin öbür adıdır üşüyorum kapama gözlerini ahmed arif
|
||
|
||
| saol kardeş hades, öylesine bir esmişti o gün... ne yazim diye düşünürken, böyle bir şey geldi içimden, hayatımı ne kadar boş şeylere harcadığımı anlatmak istedim... ya siz? |
||
|
||
| düşünce ve duyguların sözcük kalıbına girip dışa vurumuna biz, sıfır ahalisi olarak, içtenlik diyoruz.ve bu durumu olağan karşılayıp, yazan kişiye saygılarımızı sunuyoruz. | ||
|
||
Alıntı hayatımı ne kadar boş şeylere harcadığımı anlatmak istedim... ya siz? Seni sen yapan bugüne kadar yaşadıkların, bir kesiti bile atlasaydın hayatında, eksik kalırdın bence. |
||
|
||
Alıntı üşüyorum, gözlerim kapanıyor arkasından... ne düşüncelerim ne de duygularım kalmış artık bende, üşüyorum, ellerim donuyor yavaş yavaş... ne ümitlerim kalldı, ne de beni hayatta tutan bir neden... üşüyorum, ayaklarım donuyor teker teker... herşey yanlış yada herşey doğru, herşey gerçek yada herşey yalan, ne kadar boş şeylerin cevaplarını arayıp durmuşum, bunca zaman.. zerdüştün en güzel yazılarından biri bu şiiir 
|
||
|
||
| üşürüz... çevremizde insanların sıcaklığını hissetmez sıcak bir tebessüme karşılık vermez fikirlerine eğilmez burnumuzun dikine gidersek üşürüz ... hizmet edenle edilenin fikir verenle alanın sevenle sevilenin zalimle mazlumun bir olduğunu görmezisek...üşürüz |
||
|
||
| bacagıma sıcak tencere degerken bile usuyorum.. kollarında ılk defa usudugumde, bittigini anlıyorum.. |
||
|
||
| üşüyorum sensizliğimi hatırladığımda değil sadece, seninleyken yaşadıklarımı hatırladığımda da üşüyorum neden bilmiyorum gözümün önünde hayalin varken üşüyorum ve gözlerimin önünde senden başka hayalin olmasını istemiorum... | ||
|
||
çok komik bi anım var ama anlatıp bozmayayım ortamı şimdi havalar ısınıyor be ne üşümmesi meme mi kimin memesi ne memesi cayır cayır yanıyoruz 
|
||