|
||
| Dost Şurada ölsem yardım edenim olmaz işte Arkadaş diye bildiklerim arkamdan bakmaz bile Ne bir gerçek sevgi ne bir gerçek aşk yaşadım Ne de çok zengin olup saraylarda yattım Ben kendimi bildim bileli hep yalnızdım... Sesler duydum benden uzaktı benden değildi Yüzler gördüm bana yakındı ama sahtekardı Bir kere sevdim hayatımda ama karşılıksızdı Güzeller bildim sevgiler yaşadım hepsi yalandı... Ağladım seller gibi, sesimi böcekler bile duymadı Ne bir tahtım oldu, ne de bir arabam Durakta beni bekleyen bir dostum bile olmadı Ya da telefonla olsa bile beni arayan birisi Bütün bunlara rağmen sevmek istedim insanları Unutmak istedim dertlerimi, dertler beni unutmadı Ne de dertlerimi unutturacak hiçbir arkadaşım olmadı Bir tek rüzgarın sesi bana hep güldü En kötü zamanımda bile benimle konuştu Göz yaşlarımı silmek için bilinmeye savurdu Bana gülenler menfaat için güldüler Bir gün gelip nasılsın Önder bile demediler... Seni bildim kara toprak, beklentilerimi sende vermedin bana Ne talihim güldü, ne de bir sevgilim oldu Soğuklar da üşüyen ben, yandım ateşlerde çıra gibi Ne tat aldım bir yemekten, ne de bir gün görmedi gözlerim Ben artık yaşamak istiyorsam hala namerdim Beni seviyor diye bildiklerim, eğer beni gerçekten sevdiyse Hani şimdi niye yanımda değiller, bu en kötü günümde... Ö.A |
||
|
||
| Kırk yıl önce kaybettiğim beni bana anlatabilecek eşyaların olduğu o altın anahtar gibidir...DOST...... | ||
|
||
| Dostluklar da kardan adam gibidir,eriyeceğini bile bile inşa edilir ! | ||
|
||
| biriyle dost olabilmek zayıf bir olasılıktır | ||
|
||
| Her insanın bir dostu olmalı En acı durumlarında gülümsemesiyle rahatlatan Anlatırken seni dinlediğinden emin olduğun Senin adına da seni düşünen ama sana dayatıcı olmadan Her insanın bir dostu olmalı Ocağında ikiniz için kaynayan bir demlik çay Efkarlıysan sana kadeh tokuşturacak açık bir kapı sıcak bir yatak |
||
|
||
| Benim dostumda sevdiğimde SEvgili'm de elg-i uz,,''!!!! | ||
|
||
| DOSTUM Bin cefalar etsen almam üstüme oy Gayet şirin geldi dillere dostum oy Varıp yad ellere meyil verirsen oy Kış ola bağlana yolların dostum dostum İlahi olmayan yardan ayıran Bahçede bülbül ler ötüyor uyan Kula gölge ise Allaha ayan Senden ayrılalı gülmedim dostum Pir Sultan Abdalım gülüm dermişler oy Bu şirin canıma nasıl kıymışlar oy İster isem dünya malın vermişler oy Sensiz dünya neyleyim dostum dostum Söz:Pir Sultan Abdal |
||
|
||
| Dostlar ırmak gibidir. kiminin suyu az, kiminin çok... Kiminde ellerin ıslanır yalnızca, kiminde ruhun yıkanır boydan boya. |
||
|
||
| ebrulim ne güzel yazmışsın can dostum canım dostum biz de kaç kez ruhumuzu yıkadık birlikte en sıkıntılı anlarımızda nasıl sığındık birbirimize kaç kez ağladık salya sümük tıkana yıkana ya gülüşlerimiz olur olmadık çoğu şeye yaşam anlamlı seninle ruhum daha bir coşkulu yokuşlar daha bir düz uzağımda olsan da şimdi "paylaştığımız gökyüzü kavuşturyor bizi" |
||
|
||
| dost elini tuttuğunda güven duyduğun... | ||
|
||
| kendine onunla kızabildiğin insan... 2 tanesi fazla,1 tanesi az derler...çok doğru 
|
||
|
||
| Benim hiç dostum yok, ama çok dostum var.. Böyle birşey işte dost.. Hem var olup, hem de olmayan.. |
||
|
||
| katılıyorum sana depresıf ama suan yanımda bırı varkı her halı ıle dostum dedıgım bırı kac gundur bana bakıyor sanırım dost boyle bısey onu sveıyorum neden mı benımle ılgılendıgı yada bana baktıgı ıcın degıl sadece herseyıyle benım ıcımden bırı oldugu ıcın ve benı tanıma kapasıtesınden dolayı... |
||
|
||
| Kendini savunmak zorunda kalmadığın. | ||
|
||
| Gözlerine bakmadan ruhunu hissederek seni anlayan, gözlerine baktığında dünyanı gören, sessizliğinde çığlığını duyan, senin için uzanan bir el, başını koyacağın bir yastık olan, sıcacık bir "merhaba"sıyla gününü ve gönlünü ısıtanındır "dost"... | ||