|
||
| acıdan doğar insan, doğuş sonuç olarak kabul edildiğinde... doğuşa neden olan ise zevk'tir. acı nın 'sonuç' olduğu durumlarda 'neden' zevktir. 'neden' dolaylı ve/veya dolaysız olabilir.ama sonucun sonuç olabilmesi için sizde olması gerekir. bu yüzden analiz sürecinde, 'neden'i ve 'sonuç' u doğru saptamak gerekir. |
||
|
||
| acıdan doğar insan, doğuş sonuç olarak kabul edildiğinde... doğuşa neden olan ise zevk'tir. acı nın 'sonuç' olduğu durumlarda 'neden' zevktir. temellendirdiğin bir düşünce var.düşüncelerini bunun üzerine inşa ediyorsun.yani kendine sınırlar çiziyorsun, alanını daraltıyorsun.tanımlama yapmak zorunluluk değildir... |
||
|
||
| herşey zıttı ile bina oluyor. hiç bir şey sonsuza gidemeyeceği için zıtları arasında gidip gelir. zavk acıya, acı zevke döner. dönmek zorunda. çünkü sonu yok.. |
||
|
||
| acı dönmez, dönen insandır aslında, tıpkı gelenin aslında gittiği gibi |
||
|
||
herşey zıttı ile bina oluyor. hiç bir şey sonsuza gidemeyeceği için zıtları arasında gidip gelir. zavk acıya, acı zevke döner. dönmek zorunda. çünkü sonu yok.. sonu var plastik.yani olmalı.Sonsuzluk bir döngü olarak da kavranabilir.Tüm döngülerin celladı zamandır. ki zamanda sonlu. çünkü aslında zaman diye bir şey yok. sadece dönüşüm var. haraket var. zaman yok. acı der yıkıl yıkılış der doğrul ! |
||
|
||
herşey zıttı ile bina oluyor. hiç bir şey sonsuza gidemeyeceği için zıtları arasında gidip gelir. zavk acıya, acı zevke döner. dönmek zorunda. çünkü sonu yok.. sonu var plastik.yani olmalı.Sonsuzluk bir döngü olarak da kavranabilir.Tüm döngülerin celladı zamandır. ki zamanda sonlu. çünkü aslında zaman diye bir şey yok. sadece dönüşüm var. haraket var. zaman yok. aynı şeyleri söylüyoruz. sonu yok derken yanlış kelşme kullanmışım. dediklerini tamamen destekliyorum. |
||
|
||
| acı dönmez, insandır acı çeken çünkü.. acıyı çeken döner aslında, kendi etrafında, defalarca... |
||
|
||
| acı hissedilir..... ve varlıkları tamamen dönüşüm sürecinde katılaştırır...bu sürecin sonunda ise varlık tamamen o konuda daha tecrübeli olacaktır....acı çekeceğini bilmiyordun...ama o senin canını yakacağını biliyorduu..ve yaktıı..hemde büyük bir derece de...ama o da bilmiyordu....bir daha canını acıtamıyacağını...öğrendiğinde ise o artık senden olan değil di...tamamen senin dışında olan bir kavramdı... | ||
|
||
| acıyı bir kanser gibi biz büyütürüz. bizdendir o. bünyemiz sağlıksız ise acı ürer ve işlediği organı vücuttan atmadan kurtulunmaz. tamamen senden olan bir kavram.. |
||
|
||
| herkezin ağrı eşikleri nasıl farklıysa, acı eşikleri de o kadar farklı. Herhangi biri için x olayı onu sadece biraz mutsuzlaştırıyorsa, bir başkası için çok derin bir acıya dönüşebiliyor. Kişinin seçimi olmuyor bu çoğu zaman, mizaçtır bu. | ||
|
||
| insanın açı sınırı tahmin edemeyecegimiz kadar yüksektir psikoloji si onu hale sokar dayanılamaz görsede dayanır o eşigi aştımı zaten ölüm onu karşılar et pişirmenin belki birkaç yolu vardır bunlardan biri ateş biri acıdır eti acıya yatırırsın pişer ve lezzetli olur insanda öyledir ya ateşte pişer yada acıda acıda pişen insan etrafına lezzetli olur acı çekip pişmiyorsa o hamaldır |
||
|
||
| ben acısız yemeyi sevmem... acısız et yemenin gerekliliğini de nerden çıkardın adnan abi_? yok böyle bir gereklilik... insan acı çekmeyi seviyor, hatta hiç çekecek bir acısı olmadığında, acısını bizzat kendi yaratıyor.... canı acısın diye... yemin ederim ki burda dediğim şey doğru ve gerçek, bir gözlemin ürünüdür.... |
||
|
||
| yanlış anlamışsın zerdusht ben acı ile pişen etin daha lezzetli oldugunu söylemiştim et acısız olurmu yaw |
||
|
||
acıdan doğar insan, doğuş sonuç olarak kabul edildiğinde... doğuşa neden olan ise zevk'tir. acı nın 'sonuç' olduğu durumlarda 'neden' zevktir. 'neden' dolaylı ve/veya dolaysız olabilir.ama sonucun sonuç olabilmesi için sizde olması gerekir. bu yüzden analiz sürecinde, 'neden'i ve 'sonuç' u doğru saptamak gerekir. acılarımız kişiliğimizi besler, onlarla olgunlaşırız... olgunlaştıkça acılar değişir ama hiç bitmez... bitmemeli de zaten... ama acı "sonuç"sa, nedeni de "zevk"tir diyebilir miyiz? bundan emin değilim ve tartışalım isterim bu konuyu... var mısınız? |
||
|
||
acılarımız kişiliğimizi besler, onlarla olgunlaşırız... olgunlaştıkça acılar değişir ama hiç bitmez... bitmemeli de zaten... ama acı "sonuç"sa, nedeni de "zevk"tir diyebilir miyiz? bundan emin değilim ve tartışalım isterim bu konuyu... var mısınız? aklıma divan edebiyatı'nı ve fuzuli'yi getirdin asya  ayrıca tartışılırsa güzel olabilir. |
||