|
||
| Para Herşeye Kadir Midir? | ||
|
||
| paranın bir şeyekadirolması için endexlenebilir olması gerekir. gerçi miktarı arttırdığında nerdeyse endexlenemeyen giçbir şey yok gibi 
|
||
|
||
| doğruyu söylemek gerekirse,herşey olmasa da hemen hemen öle...o halde neymiş? bi an önce parayla buluşmak gerekiyormuş...parasız adam,gereksiz adam... | ||
|
||
| hayır!!!!!! | ||
|
||
| Evet, ilkel topluluklarda fiziksel güç önemli idi, kişi hayatta kalma mücadelesini daha iyi veriyor ve belki karnı daha iyi doyuyordu. Bugün bu güç maalesef para. İkisinide seçme şansın yok, yani fiziksel olarak zayıf ya da güçlü olmayı seçme şansın olmadığın gibi, zengin ya da fakir bir ortama doğmayı da seçemiyorsun... Evren bu anlamda hiç adil değil gerçekten... Gücün adı her dönemde değişse bile şunu kabul etmek gerekir ki; güç (bugün para) herşeye olmasa bile bir çok şeye kadirdir... | ||
|
||
| geçmişin şiddet ile belirlenen ve kontrol edilen kölelik düzeni şimdi para ile tesis ediliyor. para kölelik derecemizi belirliyor. ne kadar çok paran varsa o kadar az efendin var ve o kadar özgürsün.. ama bundan kurtuluş mümkün. parayı ve onun satın aldıklarını bir kenara itip paranın satın alamadıklarına yönelmek. |
||
|
||
| Evet para miktarı arttıkça insanların köleliği sona eriyor, bu kez de paranın egemenliği başlıyor ve sen artık onun kölesi oluyorsun. Paranın artışı ile hayatın anlamı değişiyor, amaç paranın elde tutulması, yok olmaması haline geliyor. Bu durumda hayatın güzel yanlarını görmek ve insan olmaya çalışmak yerine para ile yatıp para ile kalkıyorsun. Seni yok edeceklerini düşünüp paranı kaçırmaya çalışıyorsun. Kısaca paranın satın aldıklarıyla ilgilenmekten paranın satın alamadıklarını göremiyorsun. Onun için hayatımızı fazla para kazanmaya değil, insanca yaşamaya göre biçimlendirmemiz gerektiğini düşünüyorum. |
||
|
||
| Amerikalı zengin işadamı, bir iş seyahati sırasında küçük bir Meksika kıyı kasabasına uğrar. Limanda gezerken, ağzına kadar balık dolu küçük bir teknenin içinde oturan bir balıkçı dikkatini çeker. Merakla yanına yaklaşır ve sorar, - “Merhaba, bu balıkları yakalamak ne kadar zamanını aldı ? ” balıkçı, tümünü bir-iki saate yakaladığını söyler. İşadamı bu kez, niçin daha uzun süre kalıp daha fazla balık yakalamadığını sorar. balıkçı, ailesinin geçimi için bu kadarının yettiğini söyler. Amerikalı işadamı merakla balıkçıya kalan zamanını nasıl geçirdiğini sorar. Balıkçı anlatır..., - “Geç vakit yatarım, sabah birazcık balık yakalarım. Sonra çocuklarımla oynarım, öğlende de karım Maria ile biraz siesta yaparım. Akşamları, amigolarla beraber gitar çalıp şarap içeriz, eğleniriz. Dolu ve meşgul bir yaşantım var senyör.” Amerikalı gerinerek, - “Benim Harvard’dan MBA’m var ve sana yardım edebilirim. Balık tutmak için daha çok zaman ayırmalı ve daha büyük bir tekne ile çalışmalısın. Bu tekneden elde edeceğin gelirle daha büyük tekneler alırsın. Kısa sürede bir balıkçı filosuna sahip olursun. Böylelikle, yakaladığın balığı aracılara değil doğrudan doğruya işleme tesislerine satarsın. Hatta kendi balık fabrikanı bile kurabilirsin. Balıkçılık sektöründe bir numara olursun.” Ve Amerikalı devam eder, - “Tabii bunları yapman için öncelikle bu küçük balıkçı kasabasını terk edip MexicoCity’ye, daha sonra Los Angeles’e ve en sonunda holdingini genişletebileceğin NewYork’a yerleşirsin.” balıkçı düşünceli vaziyette sorar, - “Peki senyör, bu anlattıklarınız ne kadar zaman alır ?” Amerikalı yanıtlar, - “15-20 yıl kadar.” - “Peki bundan sonra senyör?” diye sorar balıkçı. Amerikalı güler, - “Şimdi anlatacağım en iyi tarafı! Zamanı geldiğinde, şirketini halka açarsın ve şirketinin hisselerini iyi paraya satarsın! Kısa zamanda zengin olup milyonlar kazanırsın!” - “Milyonlar?” der Meksikalı, - “Eee... sonra senyör ?” Amerikalı, - “Ondan sonra emekli olursun. Geç vakitlerde yatabileceğin küçük bir balıkçı kasabasına yerleşirsin, istersen zevk için biraz balık tutarsın, çocuklarınla oynayacak, karınla siesta yapacak zamanın olur, akşamları da arkadaşlarınla şarap içip, gitar çalarsın. Nasıl, mükemmel değil mi?” |
||
|
||
| Para herşey değildir. Ama para önemlidir.... Benim için AİLEM , ARKADASLARIM ve TANIDIKLARIM paradan daha önemliler.. |
||
|
||
| para elinin kiridir ama onada tutsaksın mecbur olması olmadan maalesef bişey olmuyor | ||
|
||
| amaç değil araç olarak kullanabilmek maharet... mutluluğun amacı değildir para ama bir bakıma aracıdır.... bu da ufak bir örnek (: |
||
|
||
| bence hıc bıseye yaramıyo elımın kırı bıle degıl para bence ekonomının kopegı yanısı su kı dusuncelerımızın kolesı yaptıgımız ruhlarımız gıbı degıl para hıssıyatı yok kırıcıı ezıcı degıl ezdırıcı ılacım bıle onlardan kıymetlı ama tabı para olmasa hayat olmuyoo bu yuzdende sadece bızı dusunup her an calısan babama tesekkur edıyorumm ekonomının kopegı lafını gerı alıyorum kopeklerınde hısslerı var ve sadıklar bazen etraftan bır kac kısı tasınıyooo yanısı su kı paralarııı bıraz arsız cıkıyo ve onları aldatıyooo |
||
|
||
| herşey değildir elbette ama çok fazla şeydir nerden duymuştum: ben parayı sevmiyorum ama alabilecekleri beni büyülüyor gibi bişiydi türkişcesi galiba |
||
|
||
| hell cım para nedır yaa para puldur | ||
|
||
| tabi canım ya elimizin kiri sonuçta ühühühü neden ellerim bu kadar temiz....... |
||