|
||
| Hepimizden büyük bir çocuk (!) | ||
|
||
| Ne yazık ki şimdiki gençlerin coğu ülkesi pahasına ölen bu genci ve bunlar gibi nicelerini tanımıyorlar.Ve ülkesinden hiçbir beklentisi olmayan gençlik sürü kervanında yerini alıyor.Bazıları bu ülkeden kaçmayı çare biliyor.Erdal Eren 17 yasında karsısında koca bir ömürdense 17 yılı neden seçti.Onurlu bir ölüm,şerefli bir hayat ve cesaret dolu bir yürek bugünün Türkiyesinde onur ve şeref diye birşey kalmadı,cesaretse akla gelinince gülünüyor.Erdal Erenin nüfusu büyütülmüş ve asılmıs diye biryerde okumustum.Daha nice gencler yitirdik.Kursunlanarak öldürülenler,işkencelerde ölenler,bugün yasayıp su manzaraya baksalar ''Biz bunlar için mi öldük'' diye sorarlardı.Yok yok öle sormazlardı onlar onuru,şerefi ve yüreklerine sığmayan vatan askı uğruna öldüler. ''Yasamıs sayılmaz zaten yurdu için ölmesini bilmeyen''sloganını kendilerine şiar bildiler... |
||
|
||
 Sevgili annem, babam ve kardeşlerim; (...) Düşüncelerimi bu mektupla anlatmaya çalışacağım. Şu anda ne durumda olacağınızı tahmin ediyorum. Ama çok açıklıkla söylüyorum ki benim moralim çok iyi ve ölümden de korkum yok. Çok büyük bir ihtimalle bu işin ölümle sonuçlanacağını çok iyi biliyorum. Buna rağmen korkuya, yılgınlığa, karamsarlığa kapılmıyorum ve devrimci olduğum, mücadeleye katıldığım için onur duyuyorum. Böyle düşünmem, böyle davranmam, halka ve devrime olan inancımdan gelmektedir. Ölümden korkmadığımı söylemem, yaşamak istemediğim, yaşamaktan bıktığım şeklinde anlaşılmamalı. Elbette ki hayatta olmayı ve mücadele etmeyi arzularım. Ancak karşıma ölüm çıkmışsa, bundan korkamam, cesaretle karşılamam gerekir. Anne, baba ve evlat arasında sevgi çok güçlüdür, kolay kolay kaybolmaz. Ve evlat acısının da sizin için ne derece etkili olacağını biliyorum. Şunu bilmenizi ve kabul etmenizi isterim ki, sizin binlerce evladınız var. Bunlardan daha niceleri katledilecek, yaşamlarını yitirecek ama yok olmayacaklar. Mücadele devam edecek ve onlar mücadele alanlarında yaşayacaklar. Sizlerden istediğim bunu böyle bilmeniz, daha iyi kavramaya çaba göstermenizdir. Zavallı ve çaresiz biriymişim gibi ardımdan ağlamanız beni yaralar. Bu konuda ne kadar güçlü, ne kadar cesur olursanız, beni o kadar mutlu edersiniz. Hepinize özgür ve mutlu bir yaşam dilerim. Devrimci selamlar. Oğlunuz ERDAL Avukat Nihat Oktay anlatıyor; "Erdal Eren gülümseyerek bize göz kırptı ve dimdik sehpaya yürüdü. Sehpaya çıktığında avludaki sessizlik daha da derinleşti. İpi boynuna geçirildi ve Erdal Eren'in bu sessizliği yırtan sesi duyuldu: 'Kahrolsun Faşizm, Yaşasın TDKP!' ve sehpayı çektiler. ... 13.12.1980 Ankara Gece 02.55 |
||
|
||
| anlıyamıyorum sizleri çocuğu astılar diye ksıdığınzı kişilerin en büyük savunucusunuz | ||
|
||
ankara adı kara .. "asmayıp besleyelimmi" anlayışının yaş sınırını bile hiçe sayan hukuk katliamını unutmamalı..bu yara başka yara . onyedi yaşındaydı kıyılırmı erdal a... tşk elven......Erdal Eren gülümseyerek bize göz kırptı ve dimdik sehpaya yürüdü. Sehpaya çıktığında avludaki sessizlik daha da derinleşti. İpi boynuna geçirildi ve Erdal Eren'in bu sessizliği yırtan sesi duyuldu: 'Kahrolsun Faşizm, Yaşasın TDKP!' ve sehpayı çektiler. |
||
|
||
anlıyamıyorum sizleri çocuğu astılar diye ksıdığınzı kişilerin en büyük savunucusunuz ''ksıdığınzı'' bu ne demektir,hem ne demek istiyorsunuz asıldı diye onu anmayacakmıyız,anlatmayacak mıyız,davasını savunmayacak mıyız,asanlardan hesap sorulması gerektiğini bağırmayacak mıyız,17 yasındayken neden öldü bu çocuk... |
||
|
||
| kızdığınız | ||