|
||
| Kahkaha atacak kadar sinirlendiğiniz ve üzüldüğünüz oldu mu? Kestirip atan yoğun duyguların içinde durup kahakayı bile zor koyverecek kadar güçsüz? Yarın bir şeyi kalmaz biliyorum. Ama bugün ölürsem yarınım kalır mı? Bu kahkahalar oysa yarının utancı, her ölümün başlangıcı yarın oluyor... Bugün içime yerleşen zavallıyı sökemiyorum, güçsüzüm bugün... |
||
|
||
| aksine bir çoğundan güçlüsün ve bir çoğundan güzelsin... sade masum ve hoş.. utanca hiç sahip olmayanlara göre...!!! |
||
|
||
Ne çok kişi tanıyorsun Zerdusht  Utanca sahip olmayanlara göre dedin de... Bunları hangi kriterlere göre belirliyorsun? |
||
|
||
gücün her zaman beyninde oldu ve tüm bu hislerin böyle düşündüğün için oldu belkide böyle düşünmeye gereksinimin vardı içinde tanımlayamadığın bir durumun dışa vurumu olaylar zincirleme gelişir...sen bir alaka bir bağıntı görmezsin ama ortaya çıkıp patlak verir.. |
||
|
||
| Yarın bugün olduğundan ne hakkında nasıl konuşulabilir, ancak rengini değiştirebilirim. Düşünmek için dönmeliyim etrafımda, işte erksizliğin sahası bir oyun alanı. Ama bugün o oyun sahasının peşimi bıraktığını görüyorum. Çünkü iç buhranında solmuş geçmişteki geniş suratlı artık ben değilim... Bazıları görür, bazıları dener. Bazıları ise hiç olmaz... |
||
|
||
| geçmişteki geniş suratlı artık sen değil misin_? o zaman ben yanlış tasfir de bulunmuşum... ben seni ilk yazından daha farklı hayal etmiştim... ama sen o yazının içinde - ben buyum demişsin.. fark edememişim... geçmişiyle - şimdiki hali arasında fark olanlar eriksiz değilmidir_? bu oyunun içinde kendilerini kaybetmemişmidir.... |
||
|
||
| Düşünmeyin! Her saniye başkayım! Düşünen şey, erksizliği her defasında terk edişim! | ||
|
||
| neden? | ||
|
||
| Dünün üstünde düşünüp, havalanan soysuzca, kanatlı o kişi ben değilim artık! | ||
|
||
| Acı der: Yıkıl! | ||
|
||
| yıkım der, can kalmadı ve acı derki : yıkıma, yıkılma, sen yıkılırsan, ben neye acır ya__? |
||
|
||
yıkılış, son değildir! 
|
||