|
||
| mutlu olmak için nelerden vazgeçiyoruz ? bunun için değer mi ? |
||
|
||
| her şeyden tek bir şey hariç.. ruhumuzdan..! | ||
|
||
| insanların mutluluk tanımı genelde "var olmak" ile "sahip olmak" arasında biryerlerde gidip gelir. mutluluk için birşeylerden vazgeçmek, tanımını nereye oturttuğunla ilgilidir. mutluluğunu sahip olmak kapsamında tanımlıyorsan vazgeçiş ya da elde edişlerin bağımlı ve nedenini anlayamadığın bir tatminsizliğe dönüşür. diğer türlü ise, vazgeçtiklerin ancak öyle olabileceği için vazgeçtiklerindir. |
||
|
||
insanların mutluluk tanımı genelde "var olmak" ile "sahip olmak" arasında biryerlerde gidip gelir. 1. var olmak ve sahip olmak mutluluğu tanımlamıyor. çok eksik.mutluluk için birşeylerden vazgeçmek, tanımını nereye oturttuğunla ilgilidir. mutluluğunu sahip olmak kapsamında tanımlıyorsan vazgeçiş ya da elde edişlerin bağımlı ve nedenini anlayamadığın bir tatminsizliğe dönüşür. diğer türlü ise, vazgeçtiklerin ancak öyle olabileceği için vazgeçtiklerindir. 2. var olmak ve sahip olmak zıt değil yakın hedefler. sahip olduğunda var olursun. 3. eğer mutluluğumuz sahip olmaya endeksli türden ise vazgeçeceklerimiz neler olur ? |
||
|
||
| genelin kazanç gördügü şeylerden vaz geçmek bence mutsuzluktur çünkü mutluluk bir anlamda bir şeyi isteyip başarıp kazanmaktır burda kimileri maddi kazanç diye bilir dogrudur ama ben manevi kazançlarda mutlu olurum benim için her şeye bedeldir |
||
|
||
1. var olmak ve sahip olmak mutluluğu tanımlamıyor. çok eksik. 2. var olmak ve sahip olmak zıt değil yakın hedefler. sahip olduğunda var olursun. 3. eğer mutluluğumuz sahip olmaya endeksli türden ise vazgeçeceklerimiz neler olur ? şöyle düşün, mutlu olman sahip olduğun birşeylere bağlı olabilir; ev, araba, spesifik bi insan, bi partner, zenginlik vs.. ya da var olma içerikli şeylere bağlı olabilir. bunlar senin eylemlerine, yani sana bağlı olan şeylerdir. örneğin yaptığın iş, çalıştığın yer, muhattap olduğun insanlar, söyleidiğin sözler vs.. burada bir sahip oluş değil etkileşim vardır. ikisinin farkı da budur bence. çünkü, örneğin iyi para kazandıran bir işe sahip olmanın seni mutlu etmesi karşıdakine bağımlı olman, üstelik bunu elinde bulundurduğun sürece de tatmin olamamanla sonuçlanacaktır. ama tutumun öyle değil de, "ben şu şu gibi bi işte çalışmak istiyorum. bu gibi bi yerde çalışmam mümkün değil .. " gibi bişey olsa bu bir sahip oluş biçimi değil, bir oluş biçimi olacaktı. yani sahip olduğunda var olmazsın.. bilmiyorum.. kişiye bağlı, yani herşey olabilir. mesela bu örneğe göre konuşursak; vazgeçişin hiç hoşlanmadığın şeyleri yaparak hayatının neredeyse 3ye birini feda etmek oluyor.. bir nevi özgürlüğünü hatta. çünkü burada mutluluk için referansın elde ettiklerin, duruşun ve yaşayışın değil.. |
||
|
||
| gerçek mutluluk kendi iradenlee istediğin yöne doğruu kulaç atmaktırrrrrr..yaşamın seni yönlendirmesi değill......... | ||
|
||
| asıl sorulması gereken insanların mutluluğu için kendi mutluluğunu feda edebilir misin? bu yolda nelerden vazgeçebilirsin? | ||
|
||
| eğer o insanlar benim düşüncelerimle yoğrulup kendi iradeleriylee mutlu olmaya çalışıyorsa zaten onlarda bir limanda buluşacağımız kesinnn ama yaşam onları buralara yönlendirmişse GERÇEK olmayan bir irade için ne gerek var mutluluktan vazgeçmeyeeee... | ||
|
||
gerçek mutluluk kendi iradenlee istediğin yöne doğruu kulaç atmaktırrrrrr..yaşamın seni yönlendirmesi değill......... bu fikri beğendim 
|
||
|
||
mutlu olmak için, ölmekten vaz geçebilirim... 
|
||
|
||
| mutlu olmak için mutsuzluğa yol açanlardan vazgeçemeyiz,eğer vazgeçiyorsak yukarıdaki soru yoktur | ||
|
||
| amma diyalektsin be arda | ||
|
||
o da ne yaw? 
|
||
|
||
| mutlu olmak için bişeylerden vazgeçmeyi göze alabiliyosam onların benim gözümdeki değeri zannettiğim kadar çok değilmiş demekki...mutlu olmak için vazgeçer insan...sonra mutluluk biter...geriye nekalır??? amannnn | ||