|
||
| insan zihni toplumun bize çocuklukta aşıladığı korku dolu, öz yıkıcı, eleştirici, yargılayıcı, suçlayıcı, ve öfke dolu başıboş bir düşünce deposudur. Bunu anlamak için bir gün yanınıza bir defter alın ve o gün ne düşünürseniz yazın. çoğu insan bu olumsız yıkıcı düşünce bulutunun altında yaşamını sürdürür ve tam anlamıyla bir yaşam mücedelesi verir. mücadeleyi dış dünyaya karşı verdiğini sanır ama esas mücadele beyninizin etrafını sarmış o zihin denen düşünce bulutudur. psikolojide tanımı yoktur çünkü hastalık çok yaygındır. ama bu yine de hastalıktır. ikinci aşama kendini sevebilmektir. bedenini sevmek, aileni sevmek, işini sevmek, yaşamını sevmek, halını sevmek, dünyayı sevmek, insanları sevmek, hayatı sevmek. Bunun için Luoise L Hay ve "pozitif gücün büyüsü" ne değinmeden edemiycem. Bu böyledir. zihin virüslerle dolu bir bilgisayara benzer ve antivirüs kulanmak gerekir. toplum bize kendini onaylama, koşulsuz sevme, kendinle başışık olma, özgür olma, bağımsız olma, sorumlulşuk gibi değerleri yeterince ve doğru aşılamayıp bunun yerine öz yıkıcı düşünceler aşıladığı için bunun tam tersini yapıp kendi kendimize öğrenmek durumundayız. ya da öyle bir seçim hakkımız var. kendi zihnimizi çocukken toplumun programladığı gibi bırakmak yerine kendi kendimize programlamayı seçmek en büyük özgürlüktür. Bağışlamayı, sevmeyi, layık olmayı, mutlu yaşamayı seçmek en büyük güçtür. Hastalıklar zihinsel ya da bedensel bize bunu hatırlatır. doğru düşünmeyi, sevmeyi öğrenmeyi anımsatır. |
||
|
||
| sevmek kimi zaman bir dürtüdür içimizde, kimi zaman gelir, insanı en can alıcı yerinden vurur, bir akşam üstü, kol yorulur, göz yorulur, kalp yorulur |
||