|
||
| bazen ihtiyacın olan tek şey.. eğer serserice bir yalpalayışta yüksek dozdan dönüşlerle ve arabayı yoldan çıkartarak hep...yaşıyorsan... hafızan ... taşıdığı fotoğrafların yoğunluğundan dağılır. hiç bir ses...kalmaz geriye.. anıları yoktur...yoldan gitmeyenin. hafızan bazen senin yerine geçer üstelik. anıların anlarını yaratmaya inanılmaz heveslidir. dur demen gerekir. hafızandan kopman ve ne istediğini kendine sorman. belleğini yakarsan kalan gene sen misin??? |
||
|
||
evet tabii gene benim  hiç problem diil. |
||
|
||
| eğer yaşlanmışsan ve artık takmıyorsa kimseler seni... ve bir denizde kulaç atmıyorsa ellerin, artık çalışmıyor demektir hafızan... unutursun herşeyi unutursun geçmişini unutursun nerden geldiğini unutursun yaptıklarını.... kim demiş hafıza kaybı kötüdür diye... keşke bende unutsam kendimi keşke bende kaybetsem hafızamı kaybetsem de artık takmasam hayatı... kimbilir belki de iyidir hafıza kaybetmek_? kimbilir belkide kaybetmemektir hafızayı önemli olan... |
||
|
||
| hayat yeni bir hafıza kartı edinmektir belki.. birde "aptalın zekası hafızasıdır" derler.. sonuç pek iç açıcı değil şahsen.. unut gitsin..  |
||
|
||
| yakarsam belegimi kalan daha önce tanımaya fırsat bulamadıgım saf ben olur.. konsantre halim fazla baki kalmaz oysa, yeniden yeniden su karıştırıp içerler, bitmeye yakın tazelerler suyla ve böylece devam ederler, yogunlugum git gide azalır.. |
||
|
||
| aptalın zekası HAFIZA ise... keşke aptal olsaymışım ben.. ne güzel olurdu tüm dersleri lap diye geçerdim.. zahmetsizce... |
||
|
||
bellegımı yıtıreyım tabıkı kalan benım .. yeter kı kendımı yıtırmıyım 
|
||
|
||
| belleğin zaten kendin olabilir ? | ||
|
||
| Kendim dedigim sadece bellegim degil ki. bellekten ibaret miyiz ki? | ||
|
||
| belki olmaması gerekir ama genelde insanın belleğinden ibaret olduğunu düşünüyorum. | ||
|
||
o zaman hayvandan bi farkımız kalır mı ? 
|
||
|
||
belki olmaması gerekir ama genelde insanın belleğinden ibaret olduğunu düşünüyorum. Çok doğru bir tespit bence bellegımı yıtıreyım tabıkı kalan benım .. yeter kı kendımı yıtırmıyım o zaman hayvandan bi farkımız kalır mı ? Denizin sana cevap filan vereceği yok bu gidişle, bari ben cevap olmasada bi yorum yapayım müsadenle Evet hayvandan farkımız oldukça büyük olur bu durumda, çünkü hayvan kendine yetebilir her zaman, insansa bu durumda asla birine yada birşeylere bağımlı olmadan yaşayamaz. |
||
|
||
insanın bırıne ya da bırseylere ıhtıyac duymadan yaşayamaması kurmaca evrenın bir teranesidir. aynı şekılde hayvanın ıhtıyac duymamasıda oyle. insanın bırıne ya da bırseylere ıhtıyac duymadan yaşayamaması kurmaca evrenın bir teranesidir. aynı şekılde hayvanın ıhtıyac duymamasıda oyle. Sanırım konu bütünlüğünden uzaklaşıp kafana göre bişeyler yazmışsın, burada anlatmak istediğim saglıklı bir hafızası olan insan değil, yani hafızasını kaybetmiş yada ne olduğunu dahi anlayamayacak derecede bellek kaybına uğramış insan, kronik amnezi! deniyor( tıp'da var bu vaka'lar) oysa sen sırf laf sokuşturacam dercesine alakasız bi yorum yapmışsın. Hem söylermisin ekolojik olarak herşey yaşamasına uyğunken ve içgüdülerine yaslanarak yaşayabilen hayvan neden birine ihtiyaç duysun, ekolojiye uyamayan zaten yok olup gider bu kadar basit. yahu neyi var bu ınsanların ? kımseye laf sokmaya calıstıgım falan yok. sen soyleyınce ıyı ben dusuncemı soyleyınce laf sokuşturmak mı oluyor ? hey allahım ya.. muhattap alıncak tek bır adam kalmamıs yeminle.. |
||