"isadan önce anka adı verilen lanet,saçma bir kuş vardı. her birkaç yüzyılda bir, bir odun yığını kurup kendisini yakardı. insanın ilk kuzeni o olmalı. fakat her kendini yakışında küllerinden yeniden doğardı. görünüşe göre sanki biz de defalarca aynı şeyi yapıyoruz. fakat bizim anka'nın hiç yapmadığı lanet birşeyimiz daha var: yaptığımız bu kahrolası saçmalığı biliyoruz. bunları hep bildiğimiz için ve hep görebildiğimiz yerlerde oldukları için, birgün belki lanet ölüm ateşlerini yakarak, kendimizi onun içine fırlatmaktan vazgeçeriz..."
diyor kitabın son bölümlerinde. kitap çok iyi kurgulanmış ve bir bilimkurgu yapıtına göre edebi dili çok kuvvetli. gelecekten olasılıklar sunarak, reprodüktif olarak farkındalık sağlamaya çalışıyor. ben okurken çok etkilendim gerçekten, tavsiye edilir...
|