|
||
| "yeniden dindar olduk" - böyle itiraf ediyor buı dönekler; ve içlerinde kimileri, itiraf edemeyecek kadar korkaklar hala. gözlerinin içine bakıyorum onların - yüzlerine ve kızarmış yanaklarına karşı konuşuyorum; "sizler yeniden dua edenlersiniz!" oysa bir utançtır dua etmek! herkes için değil, ama senin benim gibiler için ve vicdanı kafasının içinde olanlar için! senin için bir utançtır dua etmek. çok iyi biliyorsun ya; içindeki korkak şeytan, ellerini açmaktan, ellerini kucağında kavuşturmaktan ve rahat etmekten hoşlanır - bu korkak şeytan der ki sana: "bir tanrı vardır!" ama böylelikle ışığın hiç ara vermediği, ışıktan korkan türe ait olursun; artık her gün başını gecenin ve dumanın daha derinine gömmek zorunda kalırsın. ve sahiden iyi seçtin saatini; çünkü şimdi başlıyor gece kuşları ötmeye. ışıktan korkan tüm kuşların saati geldi, akşam ve dinlenme saati - onlara 'dinlencenin kalmadığı saat'. duyuyor ve kokusunu alıyoru; avlanma ve geçit yapma saatleri geldi, gerçi yabanıl bir avlanma değil; ama uysalca, kötürümce, sürekli koklayarak, usulca adım atarak ve usulca dua edilerek yapılan bir av - duyarlı ikiyüzlülerin peşinde bir av. şimdi yüreklerdeki tüm fare kapanları yeniden kuruldu. her kaldırdığım perdenin ardından bir gece kelebeği fırlıyor. yoksa başka gece kelebekleriyle birlikte mi oturuyordu orada? çünkü her yerde küçük, büzülüp gizlenmiş toplulukların kokusunu alıyorum. çünkü nerede bir küçük oda varsa yeni tapınma arkadaşları var bu odanın içinde ve tapınma arkadaşlarının soluduğu hava. akşamları uzun süre oturuyolar bir arada ve konuşuyorlar: "yeniden küçük bir çocuk gibi olalım ve sevgili tanrı diyelim!". ağızlarını ve midelerini çürütüyorlar dindar şekerlemeciler sayesinde. ... devamını "böyle söyledi zerdüşt" sayfa: 206 - nietzsche den okuyabilirsiniz 
|
||
|
||
| metnin yolunu izleyerek tersini yazmak mümkün. yazı herşeydir....hayat ne ki... dinsizliğin ve dindarlığın kanıtları -genelde- kesinliszliğin pınarından içer...birarada aynı anda. gerçek başka türlü. kendini terketmeden bulamazsın.belki. |
||
|
||
| Şimdi bende desem ki hacı ol! Sanırlar bazıları tavaf edip, dön-mek... Halbuki hacı; kaybolmak ve tekrar bulunmak... demek. Kaybolan kim mi? Kendin... Bulunan kim? O da kendin... Öyle ise kaybolan kendini bulmak gerek... İyi de kendin kaybolur mu? Kaybolduğu yetmez, kendinden bile geçer... Peki kendin bulunur mu? Tabii ki bulunur, hem kendine gelir... Hem de kendiyle buluşup, barışır... Ağlayıp inleyip kendinden geçeceğine, Kendinle İlgilenip kendine gel... Anla ve boş yere ağlama, Kendini an ve hatırla; Kaybettiğin kendini bulman gereğini... Ananın, Babanın, Hocanın, Kocanın, Nietzenin... Mevlananın... velhasıl, Dostların, postlara bürünüp, Ardlarınca götürüp kaybettiği kendi-seni, Kendine dön de, bırak sana dönek desinler... |
||