|
||
| bazen, harflerin parmaklarımın ucundaki tuşlardan monitöre düşmesini düşünüyorum. ya sen? nefiy sen dur. 
|
||
|
||
| :rolleyes: Gene beni çağırmış.Bensiz yapamaz da. Ama bence sorun şu ki; harfler parmaklarının ucundan düşüyor sadece. Oysa zihninden aracısız söze dökülmeliydi.  |
||
|
||
 geldin mi..hah.Zihin için zaten bir araç diyebilir miyiz? Dersek; daha dolaysız bir önerin var mı ? |
||
|
||
| Zihin araçsa parmakların da aklın oluyor sanırım. Peki bu durumda sözlerini senin yerine kim söylüyor.Benliğin zihninden ötede mi? Öneriii... Var olmaz mı..sen istedikten sonra. Dolaysız olarak ruhundan salla gitsin kelimeleri.Anlayan bile anlamasın. 
|
||
|
||
| İnsan işte, herşeyin ötesindeki berisindeki şeyi arıyor. Sayılar gibi. İlk hangi sayı bulundu bilmiyorum ama ötesi berisi sonsuza uzatıldı. Neyse uzatmayayım burayı..Özetle merak işte.Zihin de araç belki. belki de belki belki.  Ruhdan dolaysız kanalını dışarı açabilsek.Keşke. Dostum senden ricam bu nasıl olacak. Dolayı haltetmek? Dolayı imha etmek? O dolaysız kanalı ruhdan dışarı açmak? Yine bir öneri istesek
|
||
|
||
| insan ötesini berisini aramıyro.Kulbuna yapışıyor.Parmaklarım diyorsun.Çünkü kendini bir o sanmak hoşuna gidiyor. İçinde zaptedebileceğin ve şöförlüğünü yapabileceğin bir o olursa sen de rahatlıkla kendini düşünebilirsin. Ama kendini düşündüğünde farkedersin ki düşünemeyeceğin bir derinliktesin. düşünme yaşa derim ben.düşünecekelrin düşünülmediğinde yaşayamayacağın şeyler olmalı. Düşünmeye başladığın andan itibaren artık varoluşunu kurguya boğup seni sunileştirecek şeyler değil. Dostum diyor... :rolleyes: dün gözümü oyuyordu milletin ortasında. |
||
|
||
| dostum yanlış anladın, dün senin iyiliğin için öyle davranmak zorunda kaldım. Kendine bir o biçmeye çalışmak; yabancılaşma süreci gibi. Derinliktesin diyorsun da ben nefesimi fazla tutamam ki. İlla ki düşüneceğim..Düşünmeden yaşamak... Bu dolaysızlığa varmak imkansız olsa gerek. |
||
|
||
| tam tersini diyorum...iyice dibe dal ve vurgun ye. ama parmakalrını suçlama.o diye biri yok.sadece sen varsın. sen iyiliğim için beni vurursun da. 
|
||
|
||
| Aslında dipten çıkmaya çalışıyorum. Harfleri parmak uclarında sektirerek izleyicileri tatmin etmek ve bilet paralarıyla yurt dışına çıkmayı hedefliyorum. yok dostum, seni vuramam  ama gözünü oyarım, bu dünya görmeye değmiyor bazen |
||
|
||
| dipten çıkmanın kestirme yolu parmaklarını kesmektir. çünkü her sözünü tasarladığında göreceksin ki sözün senden kaçmış,dönüşmüş birine. düşündüğün yerden yaz.parmakların kibarlaştırmadan düşünüşünü. kör edeceğine vur be insan.tepe taklak yaşayarak daha az mı darbe alacağım sanki. 
|
||