|
||
| herhangi bir varı-bilgi , karakter- duygu vs- varlığının parçası haline getirmek... denebilir belki. Hayatımız içselleştirilmiş olarak bize kendimiz tarafından belki sunulur zaten.Hayatımızın olmadığı bir zaman imkansız gibidir...Her şey yaşamamıza göredir. İlişkilerimizi içselleştiririz...Yoklukları sadece onlara ait olmaktan çıkar,bizim de bir yanımızın yokluğu olur. İçselleştiremediğimiz bilgiyi körlemesine - rastlantısal bir kullanımdan öte değerlendiremeyiz. İçselleştirmek ne demek...mümkün mü...yanılsama mı.. yoksa zaten her şey içimiz de mi? |
||
|
||
| içselleştirmek... sürünün içinde olmak tercihinden daha fazla bir anlam ifade etmesi için önce ayrılmak gerekir sürüden, çobanlığa soyunmadan büyütmek lazım beni.. yoksa boynunda çınlar durur.. kaybolmadın korkma diye avutur seni.. |
||
|
||
| arada da içselleştirdiklerini kusmak mı gerekiyor ne...hani kaçn sızan yabancı madde denen türden şeyleri enselemek adına... | ||
|
||
| bazen birilerinin veya birşeylerin refakatinde hoşgörülü bir kabule mazhar olmuş olabilir içselleştirilen.. birşeyleri reddetiğinde yada birileri çekip gittiğinde burun buruna geldiğimizde panikleten yabancılar dolaşmaya başlar can evinde.. belki aidiyetlerini hatırlatan, belki acı veren, bazen bir ağıt gibi yükselen... zaman ister.. kapının önüne koymak bile.. |
||
|
||
gene şaşırttın doğrusu ...  farklı bir kapı gene... kapı önüne koymayıp direkt kopartsak ve toprağa gömsek... o da mı zaman ister...ama aynı zaman yaranın geri bölgeye sıçramasına da neden olmaz mı.... koparttığın yer sızlar mı..unutamaz mı ağrıyan yanını... içselleştirmek negatif bir gülümseme gibi...hani iyiniyetle gülümsüyormuş gibi durur zat ama için ürperir bilirsin ardından gelecek sahne fecidir. |
||
|
||
| kan kaybeden hatıralar.. nabzı yavaşlayan geçmiş.. tarih öncesinden uğuldayan sayıklama.. onlarla savaşmanın sırası değil galiba.. kesilecek hesabım var kendimle.. kan gidiyor.. karanlık basıyor.. yabancı olan kim.. onlar.. ben.. kurtları dinle.. ve.. ben artık kurt adam olmuyoruuuuuuuuuu.. ay büyürken kendini dinle... |
||
|
||
| şimdi şöyle mi yapıyoruz... ne uğraşacaksın bir sürü gün...bir sürü isim bir sürü yüzle vs...tek tek ele...bağları çöz..serbest bırak ..özgürleşmek için. onun yerine kendini kopart..hepsi tümden senden düşsün..şaşkın..ne zaman oldu bu...ne güzel onun sırtında ve kalbinde ve ya omuzunda yaşıyorduk desinler... sen duyma ...çok uzakta ol... kendi sesinden ötesi yok zaten. dinleyenin kulakları ağır sağırlaştırcı bir havayla dolar. |
||
|
||
| can evimde dolaşan.. korkutan yabancı.. neden... sevgi oburluğumu yada açlığımı onlara kapıyı açan.. birbirine eklemlenmiş halkalar ilüzyonu için gerekli bir sihir denemesimidir acaba onlar.. neden hala burdalar.. içine kapanmaya meyilli halkanın bekçisi kapı açık dursun diye boşuna mı uğraşta.. kabullenmek bu kadar mı zor.. hayalleri hapsetmek acizlik sayılmaz mı.. kimse bırakmadı belki de onları bana.. bırakmayan benim.. neden korkutuyorlar öyleyse.. engelliyemediğim gidişler, durdurulamaz kopuşları hatırlattığı için olabilir mi.. süründüren ümit kalıntısı.. bekleyiş.. devrilmiş paskalya heykeli.. kurtlar.. sizi duyuyorum.. kan kaybeden geçmişin nabzı yavaşlıyor.. içselleştirdin demek.. ah ipini koparmış balonların salak bakışlı sahibi.. yıldız gibi kayıyor elinden herşey.. tutamazsın.. bir dilek tut.. dokunamazsın yanarsın.. ben pervanesi olmuşum halkanın.. gardiyanı mahkumu alcatraz kuşçusu.. ölmüşüm öldürmüşüm ne gam.. |
||
|
||
dişlerini söker gibi sökmeli içindekileri insan....sonra görecek diş ağrısı sandığı sadece havaymış...  amipler gibi..etrafında olanı sarar ve içine çeker...insan böyle midir...dışındakine duyarsız..içindekiniyse öğüten... |
||
|
||
| acaba neden içselleştiriyoruz? | ||
|
||
| herşey içsel değilmidir zaten | ||
|
||
| algıladığımız nesneleri içselleştirmeden düşünebilmek mümkün mü zaten??kavramlar algılarımız aracılığıyla zihnimizde şekillenir ve içsel bir yorumdan sonra nitelik kazanır...bu da yorum ve düşünce farklılığının temelini oluşturur... | ||
|
||
| ben içselleştiremeyip yadsıdığımız ama yüklenmek zorunda kaldığımız çok şey olduğunu düşünüyorum...
|
||
|
||
| içselleştiremediklerimiz iğreti durur, sırıtır ve bir an gelir kopar gider bizden. ya da bizi koparır ben'imizden, ağırlığıyla ezer... |
||
|
||
| bazıları buna demlenme de der. insan psikolojisinin de canlı dokular gibi tepkileri olduğunu düşünürüm. kesinlikle içselleşmeli. | ||