|
||
| Lütfen bu şiiri okumadan Nietzscheye dinsiz diye hitap etmeyiniz..! Adrenalin Yakınması Kim ısıtır, kim sever beni daha ? Sıcak eller uzatın bana ! Yürek mangalları uzatın bana ! Vurulup düşürülmüş çırpına çırpına, can çekişenler gibi, ayakları ovuşturulan, sarsılmışım, ah ! Bilinmeyen ateşlerle yana yana, sen peşimdesin, ey Düşünce ! Adlandırılamaz ! Açıklanamaz ! İğrenç ! Sen, ey bulutların ardındaki avcı ! Yerle bir olmuşum senin şimşeklerinle, sen alaycı göz, dikmişin gözünü bana karanlıklardan! Yatıyorum öyle, kıvrılarak, çırpınarak, işkencesiyle bütün sonsuz ezaların, vurdun beni sen ey zalim avcı, sen ey tanınmaz - T a n r ı ... Vur, daha derine vur ! Bir kez daha, haydi vur ! Kopar, parçala bu yüreği ! Niye bu işkence körelmiş oklarla ? Neye göz koydun böyle, usanmadın mı bu insan işkencesinden, acı vermekten haz duyan Tanrı şimşeği gözlerle ? Öldürmek değil istediğin, yalnızca eziyet, eziyet etmek mi ? Bana - niye eziyet ediyorsun, sen, ey acı vermekten haz duyan tanınmaz Tanrı ? Ha ha ! Usul usul sokuluyorsun böylesi gece yarısında ?... Ne istiyorsun ? Konuş ! Üstüme geliyorsun, sıkıştırıyorsun beni, Ha ! Çok yaklaştın yanıma ! Soluğumu duyuyorsun, yüreğimi dinliyorsun, kıskanç seni ! - neden kıskanıyorsun beni ? Git ! Defol ! O merdiven de niye ? İçeri mi girmek istiyorsun, yüreğime tırmanmak, en mahrem düşüncelerime tırmanmak ? Utanmaz ! Tanınmaz ! Hırsız ! Ne çalmak istiyorsun ? Ne gözetlemek istiyorsun ? Ne işkencesi etmek istiyorsun ? Sen ey işkenceci ! sen - Cellat - Tanrı ! Yoksa köpek gibi, taklalar mı ataydım karşında ? teslim mi olaydım, kendimden geçerek sevginle - sırnaşarak ? |
||
|
||
| Boşuna ! Sürdür batırmanı ! Zalim diken ! köpek değilim - avınım yalnızca senin, zalim avcı ! en gururlu esirinim, en ey bulutların ardındaki haydut... Konuş artık ! Ey şimşeklerin ardına gizlenen ! Tanınmaz ! konuş ! Ne istiyorsun, ey Eşkiya ... b e n d e n ? Nasıl ? Fidye mi ? Ne istiyorsun fidye diye ? Çok iste - böylesi yaraşır gururuma ! ve az konuş - böylesi yaraşır öteki gururuma ! Ha ha ! Beni - istiyorsun ha ? beni ? herşeyimle beni ? ... Ha ha ! Ve işkence ediyorsun bana, delisin ya işte, gururumu kırıyorsun işkencenle ? S e v g i ver bana - kim ısıtır ki beni daha ? kim sever ki beni daha ? sıcak eller uzat bana, yürek mangalları uzat bana, bana, yalnızların en yalnızına, buzunu ver ah ! yedi kat donmuş buz, düşmanları bile düşmanları özlemeyi öğreten, Kaçıyor ! Bu kez o kaçıyor, tek yoldaşım, en büyük düşmanım, tanınmazım benim, Cellat-Tanrım benim !... Hayır ! gel geri ! bütün işkencelerinle birlikte geri gel ! Bütün gözyaşlarım sana akıyor, yüreğimin son alevi seni aydınlatıyor. Gel, geri gel, tanınmaz Tanrım ! A c ı m benim ! Friedrich Wilhelm Nietzsche |
||
|
||
| Sevgili zerdus..zaten bu siiri okudaktan sonra Nietzcheye dinsiz diyorlar...Ortaokul son sinifda bu kitabi hocam vermisti ve bana demistiki Dinsiz bir nasil nasil celisir diye.. Ama yilllar sonra o hocayi görsem daglara taslara cevirmessem yuzunu--serefsiz ne ögrettiyse yanlis cikti.. Ayrica nicetzcheye nasil hitap etmeleri cokmu önemli..mesela dinsiz ise bunun önune gecmen cok sakincali cunku Nietzcheyi degistirmis olmaya kalkmak onu yanlis anlamaktir. |
||
|
||
| Bu şiiri insanın yazabilmesi için alev alev yanan bir evde yaşarken diğer bütün evlerin yağmurla yıkandığını görmesi gerekir,kısaca varlığını parçalayan bir acı yeterince ağırken bir de suskun bırakılmış olmak.Bu şiire baktığında insan önce bir ruhun acıyla nasıl kıvrandığını görür,ötesini arayana adam ölürken neredeydin-mecazi anlamda- diye geri sorulur doğrusu. | ||
|
||
| Haklisin buz sanki kursuna dizilirken ki son sözlerini söyle veya cezaevinde ömurboyu yatacak bir insanin ilk gununu anlatiyor...cok aci ve cok guzel bir siir. | ||
|
||
Alıntı Haklisin buz sanki kursuna dizilirken ki son sözlerini söyle veya cezaevinde ömurboyu yatacak bir insanin ilk gununu anlatiyor...cok aci ve cok guzel bir siir. tören adımla gecerken hayattan ben kendi kurşuna dizlişimi basıp deklanjore çektim bakma öyle kürt çocuğu kutlarken 23 nisanı çocuklar sen kendi gölgenle oynamayı öğrendin |
||
|
||
| iyi öyle olsun... | ||
|
||
| aslında din ve tanrı kavramları ilişki içinde de olsa her zaman bir arada bahsedilemez. bu şiiri okuduktan sonra din ile ilgili değilde nietzsche nin tanrı anlayışıyla ilgili birşeyler söyleyebiliriz sanıyorum. kendisi, kendi düşüncesindeki tanrıdan nefret ediyor, onu izleyen, düşüncelerini bilen, istese tersini yapabilecekken acı çektiren, bir yandan da sevgi isteyen o üstün varlıktan nefret ediyor.. aslına bakılırsa burdan nietzschenin tanrıya inandığının çıkarılması burdan çıkarılabilecek en gereksiz anlam..inanmayan bir insan olarak, tanrının var olma ihtimalini düşündüğümde hissettiklerim neredeyse tam olarak nietzsche nin hissetikleri gibi.. geçenlerde zaman gazetesinde bir köşeyazısı vardı..hiçbir büyük düşünürün olmadığı gibi, nietzsche de(üstat diye bahsediliyor yazıda) tanrıtanımaz değilmiş falan..çağdaşlık=tanrıtanımazlık gibi gösterilmek için böyle çarpıtılıyormuş büyük adamlar, böyle birşeyler vardı..eh tabii bilim ve dini, felsefe ve dini birleştirmeye çalışan bir görüşün gazetesi olarak normal, yukarıdaki şiirden tanrıya inandığıda çıkabilir, ama tanrıyı nasıl gördüğü daha önemli değil mi? |
||
|
||
| "Büyük adamlar" ın tanrıtanımaz olmadıkları sonucu cidden komik olmuş... :lol: Anlayamadığın ironileri, o insana yafta gibi yapıştırmak ne kolay iş halbuki! <_< Tabi bu büyük insan olarak kimleri gördüklerine de bağlı bir durum. Şimdi onlar en açık haliyle tanrı kavramını yerle bir eden Freud'u büyük insan ya da üstad...vs. olarak görmezler, çünkü bundan daha katıksız biçimde ateizm ortaya konmamıştır... 
|
||
|
||
| çok düzgün ve stratejik bir daire çizip içini mükemmel doldurabilirsin.Ama bu dışını yok etmez. ama zaten o dairenin dışından sorumlu değildir,bu da görülmelidir. |
||
|
||
| nietzchenin bu şiirini ilk okuduğumda ağlamıştım .Nietzsche yi ateist diye hitap etmek saçmalık olurdu onun tanrısı ölmüştü sadece ölen bir tanrı geri gelebilir mi bir daha hiç insanlar çeşit çeşit isimler verdi ona mutlak dedi yaratıcı dedi ,ilahi güç ,allah,tanrı....vs çok fazla isim koydular tanrıya. 99 ismi var allahın kuranı kerimde yazan 99 isimden bahsediyorum ama 99 isim çok mu sizce yada çok mu az 999999 tane ismi olsa ne yazar allahın bir ateist için.kime ne ki bugünde veya yarından artık o öldü onu biz öldürdük nietzsche haklıydı tanrı ölmüştü insanlara duyduğu merhametten ölmüştü tanrı | ||
|
||
| biri sizin yerinize acı çekmiş ve haykırmış "tanrı öldü". hadi bunu bayrak yapalım. ya da bu haykırıştan bir ecza elde edip sürelim sancıyan yerlerimize. acılardan damıtılmış eczayı damarlarımıza zerkedelim ya da. iyi geliyor düş görmeye sizi temin ederim. başka sonuçlarıda vardı belki bu haykırışın "tanrı öldü".varoluşu bir anlamsızlık karadeliğine kaçırdıysak tuttuğumuzu sikelim derim ben. ya da en azından orgazm sırasındaki unutuş hatırına. neden olmasın ? ben neden hırsızlık yapamıyorum anlamış değilim. uyuz olduğum tipleri öldürsem mesela,hem onlar kurtulur gerizekalı tepinmelerden hem ben onlardan kurtulmış olurum. insan olmanın farkı üzerine düzmece ve tumturaklı lafların koy götüne. tanrı ölmüş kolay mı ? |
||