|
||
| Arkadaşlar abartığımın farkındayım. ama söylemek istiyorum bunların bilinmesi gerek. dayım verem savaşta solunum yolları doktoru. hastalarına cipram veriyomuş. "bence verme" dedim. gitsinler biraz hava alsınlar, yürüyüş yapsınlar, meditasyonla ilgili bi kitap alıp okusunlar, bi yaşamayı denesinler biraz. cipram ne ya? akşam çık yıldızları seyet, yetmiyosa şarap içerek seyret bence. gidince ne olur onu anlatcam. kazara bi teşhis koyarlar. o teşhis üzerinizde bi süre kalır. ne kadar kalacağı da size bağlı. ama bi süre bunla uğraşırsınız. "bunun için doktor şöyle demiş" diyenler olur. onu diyince bişey olacağından değil de. üzülürsünüz yani. 15 dakkanızı bunu konuşmakla kaybeder insan. orada geçireceğin yarım saat, 1 saate zaten yazık. Sonra olurki "tedavi" yolunu seçersin. bakın herkes için öyle mi olur bilmiyorum. ama benim Gökhan diye bi çocukluk arkadaşım vardı. Ülkücüydü ama çok zekiydi. bununla din üzerine felsefe üzerine falan tartışırdık. biraz çatlaktı ama zekiydi, çok potansiyeli vardı. Herif şu anda tedavi görüyo. ilaçlarını alıyo. görüşmelere düzenli gidiyo. ama babasının yanında ilaç şirketinde çalışıyo. dediğim gibi herif çatlaktı. zekasına rağmen bundan iş adamı belki olmayabilirdi. Ama rahat rahat banka müdürlüğü yapardı (tanıyodum yani). çatlak bile değildi, biraz uçuktu işte... belki de zırdeliydi bilmiyorum. her neyse karması öyleymiş belkide. öyle olması gerekiyomuş. çünkü benim o yola gireceğim zaten yoktu. beni koruyolar. ama demek istediğim şu: "tedavi" dedikleri "iyileşme" değil. liseden tanıdığım bi kız var 7-8 senedir terapiye gidiyo falan. verdiği ilaç ömür boyu kulanılacak. zamanla dozajı artacak ve o ilaca rağmen panik ataklar şunlar bunlar yaşanacak. terapi denen olayı zaten hepten boş verin. yani belki ergendir inthara meyillidir böyle ablalık yapacak böyle çok cool psikologlar var gerçekten. öylesini de gördüm. herif gitmiş düzelmiş. Ama bir yetişkin için, ben bunu düşünemem bile. bi defa benim hayatımdan sana ne? benim ne mal olduğumu ben bilirim. sokakta kimse "psikolog senin hakında ne düşünüyo?" diye sormazlar. senin kendine saygın var mı? öz-güvenin tam mı? kendinle barışıkmısın? bunlar önemli. gidip de anlatıyım? içini dökeceksen gel buraya dök, bana anlat. Benim vardığım sonuç şudur ki: psikoloji çok yeni bir bilimdir. bilmedikleri bildiklerini kat kat aşıyo artı bilmediklerini bilenler var (mesela ben onların freudun falan bilmediği bi sürü şey biliyorum). Adamlar henüz deneme yanılma aşamasında. psikiatri tıpdan çok faarklı. psikiatrlar bu yüzden sadece doktor değil. onlar deli doktoru. "deli doktoru" diyin yani. ayıp değil. 500 kitap rahat okumuşumdur ve ben bunu diyorum. deli doktoru. yardıma ihtiyacı olan ne yapsın? -kendine yardım etsin. en azından bi denesin bence yani. hemen olmıycak. ama biraz zaman tanıyınca aşılmıycak bi sorun yok hayatta. denemekten bişey olmaz öyle de alacağın 1 avuç toprak böyle de alacağın 1 avuç toprak. o toprağı alana kadar aradaki zaman dilimini mutlu geçirmek önemli. iyi yaşamak gerekiyo yani. 1 defa zaman yok ona harcıycak. "doktor bey ben yanıyorum" deme süresinde insan bi "seni seviyorum" der, birini öper, birine mesaj çeker, camı açıp bi manzarayı seyreder, bi bardak su içer yani. bizler gidiciyiz. vakit iyi şeylere harcanmak için var. luzumu yok abicim. bırak. gerek yok böyle şeylere. önlükleri var diye bişey zanetmeyin çünkü orta çağ doktorlarının da önlüğü vardı. bunlar deniyo daha, araştırıyo. durup dururken kimsenin lego taşı olmayın diyorum affınıza sığınarak. |
||
|
||
| Gidince ne olur? Gelmen için bir neden olur... 
|
||
|
||
hı hı...
|
||