|
||
| Külünü dağa taşıyan kim! Tozlu ebediyyet tozunu teneffüs ediyorum, bulanık ve boğumlu ruhum; dostların en geceyarısı parlağı, yeniden sustu, cam tabutlar içinden bana baktı: "Kocaman herhangi bir şeyden başka bir şey olamayan in-sanılar!" Kocaman bir göz, kocaman bir ağız, ya da kocaman bir mide! Yabancı, muzaffer bir yatakta dalgınca uyu! |
||
|
||
| Kalemlerle yazılan dengeler adil değildir. Birey tasımlanan bir çatlaktır. Kendisi çakıl taşı gibi savrulabilir. Herşey yabancı! Herşey yabancı! Evet! Alıntı Yabancı, muzaffer bir yatakta dalgınca uyu!
|
||
|
||
| Kalemlerle yazılan dengeler? Tasım kıyaslamanın biçimde suretine dokunuyor..Kıyaslı bireysellik mi mümkün? Ne olduğunu kestirdiğin yerde tiksinirsin kapıyı açmaktan? Herşey yabancı? "Sıradağlar kur kendine, kutsal dağlardan zira daha az zavallıdır olağan şeyleri!" |
||
|
||
| ''dil-e'' yapılan /An/ da '' kendindeki şe,y'le karşı/laşılan/ yaban ilé yaban-/cıl/-/ın/-aşılan kendinin kendine uyumsuzluğuna karşı/laşı-lan/lanan/ öznenin kendine uydurduğu poe-nun ''ç-alınan mektubu''ndaki kadar ''görünür ''yer''de g-izlenmiş ( yabancı nın karşısında bulduğu 'her-türlü kurallı durum(lar)dan daha ayrıntılı ) aynı birliktelikteki < bun'a karşı uyum - özgürlük dediğinin g-erektiğinin (o-an da) zıt anlamda > A/nla/ŞILMASI '' yabancı < kendini deneyle/ye/meden orada durur -yerleş/tiril-e/meden nere(de)nin bilinmediği -yer-de < bu -yer- varmış kadar yoktur '' nie/ < neuroleptik il-açlar ilé ''evdeki kimyasal deli gömleğini'' giy/diril/meyi bilmeden  )
|
||
|
||
| Kavram mikropsuz bir kaba benzer. Bu kaba koyulan şeyler onda kalır ama konulandan fazlası ondan çıkartılamaz. Öte yandan, idea onu kavrayan kişide tasarımlar geliştirir. Bu tasarımlar aynı adın kavramıyla ilişkisi içinde yenidir. İdea, çoğaltma yetkisi olan anlık bir organizmayı andırır, evrilir, onun içine konmayan şeyler de üretir. Kavram yaşamda yararlı, bilimde kullanışlı olduğu ölçüde, sanatta kısır ve verimsizdir. Hakiki yapıtlar doğrudan kavranır ve yabancı kavradığını kör bir etkinliğe eşlik eder. O bir dalgalanmanın yolunca seyir eder de kendini deneylemez. İsterik öncüller, başlangıç sonuç koşullarını sağlar. Yabancı bir yontudur. Kavramları anlamlandırmadan istemini gerçekleştirir. İstem bir dalgalanma istemidir. |
||
|
||
| Kim kapıyı çalmadan önce izin alır? Yabancı iznli olsa adı bu mu olur? Bir yontu ise kim bilebilir! Yabancı tanınmadan... Peki tanınınca yontan yabancı mıdır? Yoksa tanınanın ta kendısı mi? |
||
|
||
| Ben nekahetteki kişiyim! Diri bir anlak ile sarhoşluğumu kabul et! Dengi paslanmış bir görüş atığı yoktur. Paslı göz bulmak için aynı gör'de ilişik kalmıyor musun? |
||
|
||
| Şanslıdır nekahette insan ... İyileşebilmek adına umut tacirim oldum... Bir dönemde farkındalık önemlidir. Farkımıza vardığımızda yabancılıktan çıkar vicdan An kendimizi bulduğumuz yerdedir. Kime göre dengi var paslanabilmenin? Yada limiti kim belirliyor? Görmenin artıklığı, Yabancılaşmakla başlıyor tanıdıklarına... Pas gözlerimizi öyle yakıyor ki koruyor eksenimizi Bu durumda başka hangi göz bu kadar akabilir iç dünyamıza? Bunun için bu ilişik meselesi... Yada yabancılaştıklarımıza inanamama ilkesi... |
||
|
||
| "...Kumaşa uyumsuz yama..." | ||
|
||
| benden olmayan hissedemediğim her varlık yabancı bana...bilemediğim,düşünemediğim,hafızamın kabul etmediği her olgu yabancı...hatta bazen kendime bile yabancıyım... ürkütücü bir durum aslında... insana kendini yalnız hissettiriyor... |
||