|
||
| yaşarken biriktirdiğin insanlar,insanların olur. onlar senin parçandır sen de onalşrın.hayatının sadece onlara değen bölümü değil daha iç kısımları da bu insanalrdan etkilenir. en önemsemediğin en küstah hamlenin sahibi olaiblir. sonra giderler mesela..ölürler ya da terkederler...boşluklar bırakırlar ,doldurman ya da unutman gerekir. sonra dönerler, severler..iyileştirirler... insanların baş belasıdır ve hediye. seni sorarlar senden,seni isterler...istemezlerse hatta küsersin,alınırsın. önemsenmen yaşamından bir payın talep edilmesi gibi bile gelebilir.hatta öyledir...sen kendinden bölüp verirsin.o kendinden...yama işi gibi değişik bir karışım çıkartırsınız. olmasalardı...kolay silinir olsalardı... dama tahtasındaki sessiz taşlar gibi olsalardı... öyle gibi de davranırsın...taşları dağıtır ,değiştirirsin. aslında sadece kendini görürsün oyunda...onu da bir ayna aracılığıyla.. çoğu zaman kimse yok gibidir. insanalrını tanıyor musun...varlıklarını seviyor musun....onalrı sen mi yaratıyorsun..belki de rollerini bilmiyorlardır... |
||
|
||
| biriktirmek... biriktirilmek.. kaç defterin arasında pul olduğunu bilmeyen her koleksiyoncu pul spekülasyonu yapmakta özgürdür. ama.. danteline özen göster damgasına yüz çevir... olmaz  |
||
|
||
kaldığın yerden devam ediyorum...  koleksiyonlar sıkılınca eğlenmek ve darda kalınca satmak içindir bir de. 
|
||
|
||
| merak ediyorum.. meçhul koleksiyoncum.. sırf beni görmek merakını kullanıp koleksiyona yeni parçalar ekliyormu acaba? ben hepsini "işte ben" diye takdim ediyorum.. şükran
|
||
|
||
| meçhul koleksiyoncu herkesten bir parça alır ve yüzünü yaratır... kurbanlar kendi kurbanlarının peşinden gider. en sonunda hayat dediğimiz şey içiçe koleksiyonlanmış bir tür spirale dönüşür...  aman Allah'ım düşünmek ne mantık dahilinde bir eylem... :rolleyes: saygı..saygı saygı... |
||
|
||
| koleksiyoncularının hepsi ölmeden asla ölmüş sayılmazsın.. defterler.. ah o eski defterler.. açılır durur hep.. kolay dürülmez defter dediğin
|
||
|
||
| koleksiyoncular kötü kişiler midir peki... hayır..haşaa...aslaaa... her birimizi gülümsememiz kırışmadan iğnelemek için panolarına ,gösterdikleri o gayretten sonra... ama doğru bu...ölmenin önemli koşulu koleksiyoncunun ölmesidir... ve koleksiyon da miras bırakılamayacağına göre... hakkettiği saygıya layık şekilde bulunduğu yerde koleksiyoncunun belleği tez elden vurulmalıdır....da koleksiyondaki o donuk gülümsemesi olmadan kişi durabilecek midir hala ayakta... ne aç bir muhtaçlık... evet...evet...hayatın sırrı buymuş...duy buz.
|
||
|
||
| ölüm dünyaya aitse.. bir son değilse.. cennette herkes sevdiğiyle birlikte olacaksa.. ve pul sayısız koleksiyonun nadide parçasıysa.. ölünce onları yanımda götürebilir miyim buz? kaç defter açıldı yeniden... ötelerde... içinde ben |
||
|
||
| diyelim götürebildin... kalabalık eder pullar...balık da değilsin ki çoğaldıkça pullarını takınıp dipsiz bir okyanusta yüzesin. bunlar yerde beğenmez hem...illa en iyisi der...hepsi aynısına iyi der. üstüste dizersin çok sıkışık bunaldık der. en iyisi koleksiyonu yakmalı. hatta müstehak. hatta hmm...evet...albümün sayfalarını boş bırakmalı...-pulları köprüden uçursan rüzgarda ne güzel dansederler hem- |
||
|
||
aman Allah'ım düşünmek ne mantık dahilinde bir eylem... :rolleyes: mantık dahilindeki eylemcinin sıkı takibine karşılık defterler ara sokaklara dalıp izini kaybettirmek üzere.. lügat çok hantal, onu parçalamak lazım.. hadi bu taraftan.. fazla uzaklaşmış olamazlar
|
||
|
||
| :wacko: o uyuşukların ayakları demirden kaçamazlar... yakaladıklarımızın mürekkebini kırmızı bir suyla akıtıp onları ağlatalım... dibinde olduğu su yüzünden ağladığını kimse görmesin... bütün isimler...bütün kelimeler...hayaller ve kırklıkları hani zar zor alçıda kollanan... inanılmaz bir işkenceyle kendilerinden kopup gitsinler... ne naif bir sahne.... intikam hissi değil... paraşütle atlamayı sevmek gibi...adrenalin ... tamam ...çeteyi çoğaltalım...geliyoruz...
|
||
|
||
| bin parçaya bölünmüş suret et ve kemik için geliyor.. bize ait olanı istiyoruz.. çalınmış hatıranın hakkı için.. tanrılığa soyunmuş defter sahibi.. emin olabilirsin.. mary shelley'in ruhunu şad etmeye geliyoruz..
|
||
|
||
| koleksiyoncular bazen kaybeder bir pulu. kaybolan için üzülmek yenisini bulana kadar sürer. ve hatta bazen takas ederler albenisi olan pulla kendi pullarını. bazılarıda koleksiyonlarını özenle saklar taki pullarının hepsi çalınana yada rüzgarla uçup gidene kadar.ama bütün koleksiyoncular pullarını kendisinin oldugu için sever. bi kısmıda kendisinin olana kadar sever.onlarınki yeni birşeye kavuşmanın heyecanının zamanla sönüp gitmesi gibidir. koleksiyoncunun bencilligini bilsekte, koleksiyonun en nadide parçası olmak için çabalarız.çünkü hiç bir pul degerli degildir mektubun üstünde. |
||
|
||
| o insanların ki senin zamanından senin ruhundan ve hatta gücünden günlerce aç bilaç çöle düşmüşcesine zevkli bir masal gibi bahsedip dururlar ve içlerindeki gizli cepler aracılığıyla sende olanı vargüçleriyle kendileri için öğütürler...masallardan bahsederkenki gülüşlerine aldanış ne gafil bir avlanıştır oysa.... o insanalrın ki ismiini ağızlarında kem gözlü bir söz gibi tekrarlayıp durdular...her çağrıda bir şey kopup evrenin boş yıldızlarına karıştı senden..giden iyiydi ama sen azar azar yürüyemez oldun...hatta yürüyemeyişine ağlayamaz.kalan kötüydü çünkü. kalan pençleriyle sevgisini yaşama hevesinin içine ekti. halka ...içinde boğulman için sana sevgiyle sevgi adına sunuldu... şimdi dönüş ve yokediş vaktidir..kurtuluş ve halkaları kırış... tamam kaptan gidelim... |
||
|
||
| buz anladığım kadarıyla "yeminimi bozdum ulan " diyorsun. yanlışmıyım
|
||