|
||
| Güven(siz)liğin vazgeçilmez kılındığı bir çağda iktidarın yaşayan ölüleri gibiyiz. Donuk gözlerle birbirimize bakıyor, korkuyu fısıldıyoruz kulaktan kulağa. Ve titreyen bedenimizin gölgesinde özgürlüğümüzü kurban ediyoruz histerik düşlerimizin yalan dünyasına. Burada anlamını yitiriyor savaş makinelerine taş atan çocukların onurlu isyanı, çöpleri yaşam diye karıştıran ellerin utangaçlığı ve bir öğrencinin polis coplarının gölgesinde kalan başka bir gelecek arayışı. Karanlığa karşı güneşi örgütlemenin türküsü söyleniyor şimdi. Düşlerin çalındığı bu zamanın mekansız çocuklarının çağrısıdır duyduğun... Onlar , yüreğini, ümidin acı ekmeği ile besleyenler Onlar, metaların dolaşım değeri, aramızda dolaşamayacak diye haykıranlar Onlar, geleceğe, şimdinin üzerine inşa edilen bir şey olarak bakan, herkes için bir yarın ümit edenler Onlar, Heraklitos'un ırmaklarına, Lenin'in, yaşamın yeşil tonlarına değinişine, sakallı amcanın 1844 el yazmalarına ve çağa kafa yoranlar... baharın esin perileri,komünarların ruhu, zapatistaların isyanı, intifadanın küçük generalleri ve onlar sana sesleniyor TARİH BİZİ UYSALLIKLA SORUMLULUK ARASINDA BİR TERCİH YAPMAYA ÇAĞIRIYOR Bir Koministin dilinden |
||
|
||
| Komunist dilinin agirligi nasilda belliyor oluyor..selamlar o yoldasa. | ||