|
||
| Bir an için bir sıfır noktasına geldik, durduk. Önümüzde bir hayat duruyor. Diyelim genciz ve içimizden geçiriyoruz "belki bir 50 sene daha yaşarım" diye; veya kanser hastasıyız, ölebiliriz, belki 1-2 yılımız kaldı... Sonuçta bir sıfır noktasına geldik ve artık bilemiyoruz, nasıl bir hayat yaşamamız gerektiğini... N'apalım, neler yapalım, neleri düşünelim, nelerle ilgilenelim? Nasıl biri olalım, nasıl bir hayat yaşayalım? Düşüncelerinizi merak ediyorum... | ||
|
||
| Genelde bu tür sorular sorulduğunda inançlı olanlar dinlerinin gerektirdiği şekilde yaşayacaklarını, o son günlerini "iyi kul" olarak geçireceklerini söylerler. Dinsel yönleri zayıf olanlar ise bir ömürde yapamadıkları her şeyi o son günlerde yaşamanın yarışına girmeyi düşlerler. Ama bana öyle geliyor ki, o an gelmediği, bunu yaşamadığımız sürece ne yapacağımızı öngörmemiz çok zor. İnsanın önceden düşündükleri yaşama geçirilirken yön değiştirebiliyor çünkü. Hatta genelde değişime uğruyor düşünülenler... Yine de madem sorulmuş, yanıtlamaya çalışacağım.  Böyle bir durumda bazı sorumluluklarımı yine yerine getirmeye çalışsam da boşvermişliğin girdabına da kapılabilirim. Yaşarken yaşamdan kopma eğilimi olabilir örneğin. Ne yapmak isteyip de yapamadıklarımın bir anlamı kalır ne de düş kırıklıklarımın. Belki de umutla bu sürenin uzayacağını düşünürüm tüm karamsarlığıma rağmen. Şu anda yaşamın anlamsızlığını düşünsem de o an geldiğinde yaşama tutunabilirim, sımsıkı... Yaşamımın uzaması için çareler arayabilirim büyük bir gayretkeşlikle... Ya da şimdiye dek aklıma bile gelmeyen bir şeyler yapmak isterim, yapıyor olurum. Kim bilebilir? |
||
|
||
Bir an için bir sıfır noktasına geldik, durduk. Önümüzde bir hayat duruyor. Diyelim genciz ve içimizden geçiriyoruz "belki bir 50 sene daha yaşarım" diye; veya kanser hastasıyız, ölebiliriz, belki 1-2 yılımız kaldı... Sonuçta bir sıfır noktasına geldik ve artık bilemiyoruz, nasıl bir hayat yaşamamız gerektiğini... N'apalım, neler yapalım, neleri düşünelim, nelerle ilgilenelim? Nasıl biri olalım, nasıl bir hayat yaşayalım? Düşüncelerinizi merak ediyorum... Genc olmaniza gerek yok ki... Insan yasaminin belli donemlerinde bu saydiklarinizi dusunur zaten.. Hayata dort elle sarilmalarin molasidir, sifir noktalari tabir ettiginiz... Forumda da buna benzer icerik olarak, bir topik vardi hatirladigim kadariyla... |
||
|
||
içimizden geçiriyoruz "belki bir 50 sene daha yaşarım" öncelikle,sağlığımı korumaya çalışırım. yaşlandığımda kimseye muhtaç olmayacak dinçlikte kalabilmek, insanlara ve kendime fayda sağlayabilmek için. sonra bu 50 yıl zarfını boşa heba etmiş olmamak için hangi bilgilerle donanmam gerektiğine bakarım. almam gereken bilgileri depolar, yeri geldiğinde bunları yaşarken kullanır, insanlar arası ilişkilerde yoğurur,sunardım. belki 1-2 yılımız kaldı... Sonuçta bir sıfır noktasına geldik ve artık bilemiyoruz, nasıl bir hayat yaşamamız gerektiğini... N'apalım, neler yapalım, neleri düşünelim, nelerle ilgilenelim? Nasıl biri olalım, nasıl bir hayat yaşayalım? Düşüncelerinizi merak ediyorum... Bilemiyorsam nasıl yaşamam gerektiğini, öğrenirim, izlerim, tetkik ederim.artılarını ve eksilerini kısa vadede değil uzun vadede değerlendirir olması gereken şekliyle yaşarım. Bu zaman zarfında sevdiklrime çok ihtiyacım olacağından ve sevgi kırıntısının bile çok çok değerleri olacağından hiç bir sevgiyi es geçmezdim.Beni iyileştirecek bişi varda bu sevgi olacaktır. |
||
|
||
| sadece kendimi kendimle yaşamak isterdim. beni yittiğim anlarda özellikle. bende yenilen insanlar olmasın yanımda ben de yinelenenler ve yenilenenler evet. yerinenleri de hiç istemiyorum etraf geçilmiyor onlardan benim gibi. hele gerinenler benle asla ve gezmek,öğrenmek,düşünmek,üretmek ve paylaşmak isterdim kısıtlı anlara sıkışmamak canının çekmediği insanlarla çalışmamak aslında hiç eyvallah etmemek böylelerine zamanın mavi tur cuları gibi düşünce edebiyat sanat sohbetleri dolu yolculuklara çıkmak bu yolların yolcularıyla koylarda demirleyip masmavi sulara dalmak çakırkeyif daha çok şey var da yazılacak neye yarıyor ki gerçekleştiremediklerin için için için hayıflanmak yaşıyoruz işte yarılayarak bir ömrü azar azar kendi alazımızla yanamadan yaza yaza azar azar. koca bir ölüme yer açmak için kazıyoruz kendimizi azar azar |
||
|
||
| tuttum ben bu yaşamı. Dün öyle yaptım. aldım arabamı yollara düştüm. yeni yerler görmek çok güzeldi. Birde sevmediğin karakterlerden uzak, sevdiklerinle, cebelleş olmadan, mavi gök,deniz, yeşil orman, dağ bayır, o nehir , bu çağlayan misali hergün yeniden doğmuş gibi bir budağın, filizlenişinde can bularak, unutmak tüm kasveti ,sorumlulukların yerine gelmiş boyutunda alınan hazla yumaklaşıp, alınan yol mesafesi harika. | ||