|
||
| BUGÜN SOL John Zerzan Yazık, halen bir derece, devinimini tamamlar ve bazı durumlarda aynı eski boku yeniden paketlemek için yeni yollar bulur. Daima yüzeysel liberal-sol “ilericiler”, hayatta kalan birkaç “Leninoid” otoriter kadar kurtuluştan açık bir şekilde hoşlanmazlar. Hatta bir veya iki çizgi değerinde değildir. Fakat küçük bir eleştirel dikkati belki de hak eden daha güncel manevralar vardır. Sosyal Forum, en yerel biçimleri kadar “Küresel” biçiminde, Sovyetler Birliği sonrası devirde bir ev arayan komünistleri kapsayan solcular için yeni bir avdır. 2001’de Genova’da anti-G8 protestolarında, Genova Sosyal Forum partizanları anarşistleri polise teslim etmek için en iyisini yapmışlardır ve sonra Genova’daki Kara Blok çabası hakkında yalanları yaymaya çalışmıştı. Porto Alegre’deki geçen yıl yapılan Küresel Sosyal Forum’da bu devletçiler—veya bu suçlama altında olanlar, her neyse—zamanlarını Brezilya başbakanı Lula’nın solcu rejimini överek ve sokaklarda anarşistlere fiziksel olarak saldırarak geçirdiler. Gizli “anarşist” Noam Chomsky Sosyal Forum’un başlıca liderlerinden biridir. “Devlet karşıtı komünistlerimiz” de hiçbir yere gidiyormuş gibi görünmemekle beraber vardır. Terim bazılarının hoşuna gider, fakat anlamsız ve çelişkilidir. Devlet karşıtı komüncülerin halen kitle üretimini ve küresel ticareti eleştirmesi gerekir, çünkü onlar görünüşe bakılırsa modern sistemin tüm temellerini korumak isterler. Böyle her hangi bir kitle sistemini koordine etmek ve düzenleyen bir yönetim –buna her ne derseniz deyin- olmadan küresel üretim ve değişimi gerçekleştirmek imkansızdır. Michael Albert’ın katılımcı ekonomileri (“parecon”), devlet işlevinin yerini, üretimi ve ticaret kotasını tespit etmek için herkes tarafından toplanılan muazzam toplanma saatlerinin alacağına inanmaktadır. Önceliğimiz şayet şu an tahammül ettiğimize benzer bir dünyayı işletmek olacaksa, Bu nahoş kopyanın nasıl olsa anlamlı olacağını tahmin ediyorum. Oldukça farklı bir olgu da (daha çok Avrupalı), birkaç tutarsız öğretinin bir çeşit şekilsiz melezi gibi görünen “isyancı” duruştur. İsyankar bir durumu elde etmek için gereken birliği yükseltmek için, isyancılar belirli konuların potansiyel olarak birleştirici olmayan bir tartışmasını azaltmanın faydalı olduğunu düşünür. Fakat bu yaklaşım fikirlerin bastırılmasıyla uğraşmanin riskini taşır. Bu arada, isyancı teorisyen Alfredo Bonanno, bu kampta olan diğerleri anlaşılır bir biçimde uygarlık karşıtı olan ulusal kurtuluş cephelerini (bekleyen devletleri) destekleyebilir (Şu da eklenmelidir ki Bonanno, İtalya’da yıllarca sürdürdüğü direnişi teşvik etmekten hakkında defalarca dava açıldı ve hapsedilmiştir). Belki e isyancılık yarı sol ve yarı anti-sol olan fakat genelde anarşist olan belirsiz bir eğilimden daha eksik bir ideolojidir. Tüm bu sola dayananların eksiği kararlılıkla tahakkümün temellerinin karşısına çıkma arzusudur ve tahakkümnü silinmesi için gereken anlamlı bir sorgulama sürecidir. Çeviri: Ramapithecus Uygarlığa Karşı Vahşinin Günlüğü 48. sayıdan alınmıştır. 
|
||