|
||
| insan kendine rağmen hareket edebilir mi... kendine isyan edip kontrolü kendinden bilmediği bir benliğine terkedebilir mi... kontrolden çıkmış bir araba gibi hissedersin ya...şöför koltuğundayken bir de kendini dehşet hızla giden bir arabanın zorunlu yolcusu hissetmeye başlamışsındır... araba bir yerlere çarpacaktır belki ama şöför yerindeki yabancı -sen-sana tanımsızdır. gerçekten normal insanlar hep kendi kontrolleri altında güvende midirler... |
||
|
||
| İnsan kendine rağmen hareket edebilirmi ? Anlamsız bir cümle gibi görünsede yazının bütününde anlam ortaya çıkıyor. Kendi bedenimizde bir başkasının algı ve davranışları ..Mümkün bence,karakteri oturmamış çoğu insan budur zaten .kendi bedenlerinde başkalarının algı ve davranışlarına öykünürler,taklit ederler.Bu isteyerekde olabilir gayri ihtiyaride olabilir. Senin asıl bahsettiğin konu ise bağımlılık .Bir insana yada fikire bağımlısındır ,inanırsın ,güvenirsin ve onun kontrolune girersin. Bir araba düşün 2 tane direksiyonu var ,ana kumanda sende ama yardımcı pilot sana daima ne yapman hakkında direktifler veriyo. Sağ sol yapıyorsun ve düz bir çizgide gidemiyorsun.Bocalıyorsun, ya kumandayı ona verirsin yada o bağımlılıktan kurtulursun. Kumandayı ona verirsen seni gerçekten kaybettik demektir,bağımlılıktan kurtulursan kendini kazandın demektir. |
||
|
||
| sadece bağımlı davranışlar geliştiren kişi mi kontrolünü yitirir peki.. belki bazı özel durumlarda değişimin sonucudur kontrolünü yitirmişlik hissi.  |
||
|
||
| Ben genelini ele aldım ,olabilir tabi özel durumlar.Bir insanın isteyerek bir başkasına kontrolü vermesi yinde kısa bir dönem içinde olur düşüncesindeyim.Uzun vadede buna katlanamaz insan. | ||
|
||
| insan bazen doğru bildiği ile yapmak istedikleri arasında sıkışıp kalıyor ve kontrolu kaybediyor.hangisini yapsanda sonuçta kendini suçlu ve küçük görüyosun.kimliğini bilmediğin tanımlayamadığın birileine emanet ediyosun kendini şuursuzca ama bu da kendini kendine çok uzakda bırakıyo anakumandadakini de bi hayli yabancı... | ||
|
||
| "insan kendine rağmen hareket edebilirmi?" eğer insan kendine rağmen hareket etmekten vazgeçseydi "insan" olma özelliğini kaybederdi. Bütün bir insanlık "otokontrol" üzerinde yükselmiştir. Kendi doğası dışında davranış geliştirmekte başarısı onu diğer canlılardan ayırır. Fakat bu çaba öylesine zordurki, her seferinde tekrar tekrar aynı seçim sürecinden geçmesi beklenemezdi. Kontrolü başka kurumlarla paylaşması, hatta bizzat o kurumları yaratması ve sistematik kontrol mekanizmalarına teslimiyet özünde bir tercihten başka bir şey değildir. Bu açıdan kontrol kaybı, bir geri dönüş, kendine dönüş çabasıdır ve kabul edilemez, cezalandırılır.. İnsan kendini reddeden varlıktır, her reddiyenin atılan safralar ölçüsünde bir bedeli olacaktır.... |
||
|
||
| bazen de kendimize rağmen hareket ettiğimiz duygusu aldatıcıdır.Aslında kendimiz olarak monte edilmiş ortak yapıdan izinsiz kendimizle dolaysız bir ilişki sonucu davranış geliştirmişizdir ve hatta bu panik yapmıştır. İnsan bilmeden davranamaz gibi gelir bana. Yeterince bilemeyişinden sorumludur. |
||
|
||
| bunu seçebilir evet. | ||
|
||
| kontol hiç bir zaman insanın kendinde değildir.eğer olsa olaylar istenilen yöne yönlendirilebilir ve hayatın her aaşamasında bir oraya bir buraya savrulmazdık.eğer kontrolün sende ise neden bu haykırmalar neden bu sitemler neden bu yaşamlar? hadi vücudunu kontrol et bakalım ? DÜŞÜNME SADECE YAP! | ||
|
||
| kontrolden kasıt uygunluk mu? diğer insanlara normal denen düşünceye uygunluk mu? eğer buysa hayır kontrolsüz olmak kontrol altında olmaktan (iser kendin et ister copilot ta olsun) son derece iyidir asıl kontrol altında olmak copilotun kontrolu altında olmaktır. |
||