|
||
| bi tanıdığımın sorunları vardı.(bence depresyondaydı).psikiatrise gitmiş.ilaç yazmışlar.(sakinleştirici) kullanmakta tereddüt ediyo.bağımlılık yapıyomuş diyo.biraz da çevresi kafasını çok karıstırmiş.psikoloğa da başladı. siz ne dersiniz? ilaç kullansın mı yoksa psikoloğa mı devam etsin sadece ? | ||
|
||
| ben kendi adıma pasiflora ile sakinleştirilmiş, plastik gülümseme sahibi insanlardan şikayetçi değilim. bana Fellini filmlerini hatırlatıyorlar:) yinede çok vahim bir durum(bkz:kendine zarar verme vs..) söz konusu değilse terapi her zaman öncelikli olmalıdır. |
||
|
||
| Bak şimdi ; 1-) Uzmana başvurmuşsa ( ki başvurmuş ) 2-) Uzman gerekli tetkikleri yapmışsa ( ki yapmış ) 3-) Uzman İlaç vermişse ( ki vermiş ) O zaman doktorun dediğini yapıcaksın. Adı üstünde uzman , senin bir kelimenden bile çekip alır durumunu ortaya çıkartır. Herkes sever kabadayılık yapmasını , yok sevgi herşeyin ilacı vs vs vs , tamam bunlar doğrudur ama psikoz insana bulaştığı andan itibaren tüm varsayımlar kenara çekilir ve bilim konuşur. Alır eline neşterini müdahalesini yapar. Arkadaşına söyle ilaçlarını alsın ve tedavi sürecinde doktorunun söylediklerinin dışına çıkmasın. Hem kendisine hemde doktoruna güvensin , gerekli olan şeyi zaten doktoru ona gösterecektir |
||
|
||
| bazen o ilaçlar çift kişilik kıyak tatiller olarak dönüyor... hastalarda değil belki ama bazı doktorlarda fena halde bağımlılık yapıyor bu ilaçlar. yığınla ve dünyanın parasına ilaç satmak varken kim ne yapsın uzun seansları... sorun Yalom unda belirttiği gibi daha derinlerde, can sıkıcı vede şevk kırıcı..... "........ psikoloji her geçen gün daha da ilaç merkezli bir bilime dönüşüyordu. Yeni nesil terapistler psikoterapi için eğitilmeyeceklerdi çünkü sigorta şirketleri artık psikoterapi için para ödemiyorlardı." doktoru dinleyelim, uzman olan o, ama işin birde böyle bir tarafı var.. |
||
|
||
Alıntı psikoloji her geçen gün daha da ilaç merkezli bir bilime dönüşüyordu. Yeni nesil terapistler psikoterapi için eğitilmeyeceklerdi çünkü sigorta şirketleri artık psikoterapi için para ödemiyorlardı Psikoterapi her zaman bir numaralı ilaçtır. Ama birleşemediğimiz nokta şu ki sevgili darkmoon , psikoza yakalanan kişi , salt terapi ile iyileşmez. Adam dissosiyatif kişilik bozukluğu yaşıyor , hangi terapi ile iyileştiriceksin ? terapi bu durumlarda tamamlayıcı etken olur. Ama psikozun ilk evrelerinde tespit edilen sorunlar tabiki terapilerle tamamen yok edilebilirler. Yalom önündeki 50 seneyi görerek konuşmuş ve iyi konuşmuş , psikoloj tarihinin gizemli dahilerinden birisidir , her zaman şaşırtmış ve hayrette bırakmayı başarmıştır. |
||
|
||
Alıntı .(sakinleştirici) kullanmakta tereddüt ediyo.bağımlılık yapıyomuş diyo.biraz da çevresi kafasını çok karıstırmiş.psikoloğa da başladı. siz ne dersiniz? sakinleştirici dediğin ilacın adını yazarsan belki yardımcı olabilirim, çünkü anksiyolitik dediğimiz ilaçlar gerçekten de bağımlılık potansiyeli olan ilaçlardır. Ama halk arasında nerden çıktı bilmiyorum (biri uydurmuş sanırım farmakolog edasıyla) anti-depresanlarında bağımlılık yaptığı yönünde bir söylernti var. Özellikle son dönemde kullanılan SSRI grubu ilaçların böyle bir etkisi yok;) |
||
|
||
| ilaç kullanımı Türkiye de maalesef inanılmaz boyutlara ulaşmış durumda. en küçük bir ağrıda gelsin ilaç... antibiyotik kullanımı ayrı bir facia.. promosyon malzemesi olmuş düşün artık gerisini.. mesela ben yazdıracağım ilaçları bir kağıda yazıp veriyorum doktora, aynen yazıyor veya tavsiyelerde bulunuyor yeni çıkan ilaçlarla ilgili, ee uzman o nede olsa:) yada sigara aldığım büfeden alıyorum ilacı, eczaneye gitmektense, çünkü tek tek satıyorlar:) imam, cemaat, yol, dur, tut, gitme falan işte.... ilacın önceliği olabileceğini reddetmiyorum ama kural olmamalı.. |
||
|
||
| ben de tereddütlüyüm açıkçası ilaç kullanması konusundaküçümsemek gibi olucak ama adam altı üstü yarım saat konuşmuş.hemen kağıdı eline vermiş uyumsuz diye.ne yani uzman mı bu şimdi.hem doğru düzgün anlattırmamış bile kıza.habire sözünü kesmiş nasihat vermiş. ben kızı biliyorum ablam deyince bile sesi titrer gözleri dolar hiç ağlayamamiş adamın karşısında..adamın hep dalga geçer gibi , küçümser gibi bi tavrı varmış.hiç rahat değildim diyo.anlattığına göre biraz kavga ortamı yaratmış adam üstelik.o sözümü kesti sinir oldum ben de onun sözünü kestim benimle tartışmaya çalışma dedi diyo.kızcağız kendimi hasta gibi hissediyorum diyodu görüşmeden sonra.ruh gibiydi.adam daha beter etti kızı demiştim içimden. zaten bana herşeyini anlatır. neden gittiğini hatta ne konuştuklarını bile kelime kelime biliyorum..zya ilaç yazarsa diye önyargıyla ve tereddütle gitti.bende sürekli saçmalama okadar vahim değilsin diyodum.sakinleştirici yazdığını duyunca çok şaşırdım. oyle bi saldırganlığı yok çünkü.dengesiz yere sinirlenirdi.(ama gönül de alırdı biraz şebeklik yaparak biraz da yalakalık)) .ne oldu kim kızdırdı neye kızdı anlayamazdın dışarıdan bakılınca.ama yakınlaştıkça anlatmaya başladım.aslında çok hassas ve içine kapanık biri.kendisi de bilmiyo bazen neden sinirli olduğunu ya da üzgün olduğunu.biraz düşününce çıkarıyorum diyo ne oldu şimdi diyomuş kendine.ben ona kendini çok kısıtlıyosun diyodum ilk başlarda.şimdi haklısın diyo.kendi doğruları var ve bunun yuzunden bazı şeyleri hissetmeyı kendine felaket kısıtlıyo(kıskanmak gibi) buna bağlı olarak kızamıyo bişeye istediği gibi üzülemiyo ağlayamıyo.anlatırken ağlayabiliyo ancak.rehberlikçiye gitmiş kadın sen kendine yıllardır hasretsin demiş.ben de doğruladım.o da bi süredir herşeyin farkında.çözdüm diyo ama yine de garip ve biraz değişti.alıngan üstelik. bazen ona nasıl davranacağımı şaşırıyorrum.(ilacın adını öğrenicem) |
||
|
||
| ilacın adı:prozac likit,prozac 20 mg kapsül | ||
|
||
| eğer psikiyatrist bunu uyugun gördüyse ki dediğine göre depresyondaymış bence kullanmalımı cunku bundan kurtulmsın yardımcı olan bir ilaç prozac. ayrıyetende prozağınb bağımlılık falan yaptığı yok.hatta yan etkisi en az olan ilaçlardan biri diye biliyorum. en iyisi ilaç + terapidir . |
||
|
||
| Gerekli konuşmayı biz ilayla yaptık , yapması ve yapmaması gerekenleri zaten biliyor ama bir konuşma daha yapmaya karar verdik , tabi benim yoğunluğum yüzünden kısmet olmadı , ama herşey yolunda başlığı takip edenler meraklanmasın. | ||
|
||
| ben kendi yaşadıklarımı psikolojik hastalıklar ve tedavi yöntemleri bölümüne yazdım. çok basit bi kural var o da şu. senin yaşamını yöneten sensin ve dışarıdan yapılabilecekler zaten sınırlı. Hepsi demiyorum, ama bazı psikoterapistler senin kendi gücünü fark edip yaşamını eline almana yardım edebilir, kendine acıma kabından çıkıp kendi mutluluğunu nasıl yaratacağını sana öğretebilir. Ama bu dediğim genel kural olmaktan öte istisnai bir durum. çünkü hem alıcının hazır durumda hem vericinin verecek bişeyi olması gerekiyo. çeben çok basit bi örnek vericem. ben kimseye yalan söylemem mesela. yalan söylemek kendine ve karşındakine hakarettir. ayrıca karma yaratırsın ve o yalan sana döner. 1.5 2 yıl oldu şimdi, o zamanlar gittiğim terapilerde resmen pies izliyodum yaw. ve ödüm kopuyodu. yani orda biri bişey söylüyo... aman neyse yaw. + 1 seans 100 milyon. türkiyede asgeri ücret 350 milyon. genelde haftada 1 veriyolar. zaten daha fazla veremez. haftada 3 dese 300 milyon. adama hastalardan biri geliyo biri gidiyo. günde 8 kişi gelse haftada 40 kişi falan yapar. ne kadar güçlü bi hafızası olursa olsun kişilik çözümlemesi yapmak zor. duygusal bağ kurmak zor. o iki insanın iletişime geçmesi zor. ama çok zengin bi adamımdır. en iyisinden bi terapist bulurum. haftada 4 seanstan 800 milyonu da öderim. yanında haftada 1 grup terapisi. en azından teori düzeyinde mantıklı olur. hatta psikolog birey olarak iyiyse gerçekten mantıklı olur. İlaç konusu da şudur. sorun ne olursa olsun bence ilaç sensin. Yani var benim çocukluk arkadaşımı gördüm. adı gökhan. çok yetenekli çok zeki bir çocuktu. ama daha o zamanlar biraz tuhaflık vardı... neyse. geçenlerde gördüm. ilaç alıyo. çalışıyo da. doktorun dediklerini de yapıyo. ama sandalyede düz oturamıyo. bi ileri bi geri gidip geliyo... olumlu yönden bakıyorum. sonuçta panik ataklarını, saldırgan eğilimlerini büyük oranda kontrol etmişler. yanındayken insanın sarılası geliyo böyle. o derece zararsız çünkü. zihni de gayet güzel çalışıyo. konuşabiliyo, mantık yürütebiliyo, aslında gayet iyi durumda. Ama işte insanların farklı farklı karmaları var. yani ilaç ya da terapi bence son çare olmalı ilk bakılacak yer kesinlikle orası değil. Benim de eskiden psikotik belirtilerim vardı. yani bana yanlış teşhis koydular demiyorum. Ama bunlar aşılıyo. halk içinde "deliysen alaha yalvar" derler. bende öyle diyorum. siz isteyin bi cevap gelecektir. belki de sizin için cevap psikolog psikiatrdır ona sen karar vereceksin. reel olarak tek ilaç sensin. bütün mesele bunu anlamak. arkadaşın bi gitmesin bence terapiye falan. depresyon zaten. depresyon demek bastırılmış öfke demektir. kick boksa başlasın. ya da sqash, Kendo, sert böyle deşarj olacağı, hıncını atacağı bişey yapsın.(bence) bi de şu kitaba bi göz atsın: Louise L. Hay "positif gücün büyüsü". bana çok yardımı dokundu. 10 milyon verip bi kere okusun terapiye gitmeden önce. yani fikrimi paylaştım. |
||
|
||
Bence gayet doğru düşünceler. İlaçla tedavinin son çare olması gerektiğini zaten bende söyledim. Ama ilayın durumu depresyonun ötesinde bi durum olarak gördüğümden kullanması gerektiğini söyledim. Çünkü doktorunu tanımıyorum. Ben her doktoru istanbuldaki proflar gibi sandığım için sanırım bunlar oluyo ama ilayla konuşmamızda doktorun son derece dengesiz birisi olduğunu söyledi. Ve ilayın arkadaşı da aynı şeyi söyleyince ben senin söylediklerini aynen tekrarlamak ve bu söylediklerin gibi boşaltımlar yapmasını tavsiye etmek istiyorum şimdi. ilaycım sana ek olarakeğer kendin başa çıkamayacağına inanıyorsan daha iyi bir doktora gidebilrsin. Ama burdan kesin yargıya varmak güç. Ama konuşmaya devam edebiliriz senle bi sakıncası yok ( tabi ben müsait olabilirsem )  Doktorlar ve para konusunu senle daha önce zaten konuştuk Leo. Söylediklerinde sana katıldığımı biliyosun. Ki dengesizlik şimdi had safhaya ulaştı. SSK hastanelerinde psikoterapiler yapılmaya başlandı. Günde sekiz değil otuz kırık kişi ile muhattap oluyor doktorlar. Sekiz kişi için yaptığın yorumunu kırk kişi için de yap şimdi , 40 kişiye aynı günde bakan doktorun hangi hastaya nasıl bir faydası olur ? Artık herşey paraya döndü leo dostum. Bilimden başka herşeyi yapıyorlar , utanç verici ama böyle. |
||
|
||
| o doktorlardan birini ben askerdeyken gördüm. 40 kişiden fazlasını görüyor. 3-4 dakika. falan ayırıyor. olay şu. ben kendime yardım etmeye, doktorun işini kendim yapmaya karar verdim. ve kendi hizmetlerimden gayet memnun kaldım ve kendi üzerime doktor tanımam. Ama bu dünyada böyle Marylyn Mansonun "Personal Jesus" klibinde ifade ettiği derecede kendi gücünü ele almamış insanlar var, tabi ki 21 yy da hacı hocaya değil hekime gidilecek ve onların dedikleri yapılacak... eğer "personal jesus" arıyosan hocaya gitme doktora git. ama benim doğru söylediğimi burdaki herkes biliyo. bizler güçlü varlıklarız ve kendimizi sevme, hayatımızı olumlu yönde değiştirme, mutlu yaşama gücümüz var. ama adam gücünü devretmeye karar vermiştir o zaman psikologda orada bekler durumda olucak tabi. ama ben gitmiyorum kardeşim yaw. dişim ağrıyo diyip psikoloğa gidilmez. dertliysem ben düşünürüm: bu sorunu nasıl yarattım? bu sorunun bana nasıl bi faydası var? bu durum bana neyi öğretmeyi hedefliyor? bi de adına ne diyorsanız onunla barışın. ona kızıp neşterin altına yatmayın. onun işi sizi koruyup gözetmek zaten. tek yaptığı milleti kutsamak. birazcık bi deneyin. sonra biraz daha deneyin diyorum ben. bak kırık ayak bırakılırsa sakat kalırsın. yara temizlenmezse enfeksiyon olur. da kafan bunları okuycak kadar çalışıyosa o zaman denemen gerekir. ilaç dediğin de en fazla yardımdır. mesela 1 ay uyumayı deneyip uyuyamadıysan git ilaç versinler. da denemeden gidersen heriflerin eli alışmış anlıyomusun? onu demeye çalışıyorum... |
||
|
||
| arkadaşım ilaç kullanmıyo şuan.kendisi istedi ama ailesi musade etmedi.kitap tavsiyen için saol leonardo. ozaten bu aralar o tür kitaplar okuyo.iletirim.terapiye de henüz başlamadı.bu hafta başlıcak.gitmek istemiyo aslında ama gitmesi gerektiğini düşünüyo. çünkü sorunları biraz köklü.yani bi kaç günlük bişey değil.kendi sorunlarıyla kendi ilgiliydi herzaman.artık çözüm bulamıyorum kendimi rahatlatamıyorum diyo.açıkçası o da çözümün içinde saklı olduğunu biliyo ama içindeki sesi bazen duyamıyo sanırsam.öyle çok zorlamışki doğru bildillerini yapmak için.ceben tavsiyelerine uydu.teşekkür ediyo.işe yaramış.sorunları biraz boyut değiştirmiş.bi de konuşursak artık ne olur bilmem bu hafta terapiye başlıcak.rahatlıcağına inanıyorum. |
||