|
||
| İnsan istenmediği yerde durmaz.İstendiğini duymak ister insanlardan.Filmlerde dizilerde hep şehirden kasabaya,köye dönen idealist eğitimcilerin hikayeleri vardır."Anadolunun şirin bir kasabasına gidiyorum,şehir sarmadı beni" gibisinden.Şehirleşmemek ve ağırlaşmamak lazım,yükte hafif pahada olmak lazım.Metalaşmaya,makineleşmeye yüreğini kaptırmış insan oğlunun doğası değil kendi elleriyle hazırladığı hazin sondur geriye kalan yalnızlık. Sonra gelsin şarkılar. giderken arkandan gitme dur diyemedim seni seviyordum sen gittin git demedim yalnız kaldım. var olmanın dayanılmaz hafifliği. sonrasında yoğun psikolojik romanlar,yoğun yalnızlık temalarıyla yoğrulmuş şarkılar eşliğinde beli doğrutulmamış aforizmalar ya da üfürüzmalar. |
||
|
||
| Kendisine ihanet etmesin giden. O nedenle gitsin. Kalan, hiç bir etkisi olmayacak bir figüran gibi dursun. Tamam. Valla. Ama ya kalan, yeni durumlara kolaycacık alışamayan biriyse? Gitmesini istememiş olan doğamızı yok etmeyelim. Hatta öne çıkaralım. Sadece gitmesine engel olmamakla kalsın eylemimiz, eylemsizliğimiz. Yoksa, sürünüyoruz sonuçta köpekler gibi. İtiraf etsek ne etmesek ne. Bilmiyorum ki. 
|
||
|
||
| Bilinç oluşturulmalı... Neden? Madem giden seçim yapmışsa? Seçimini değiştirecek şeyler mi bulacaksın? Peki nasıl? Netice de sonuç seçime bağlıdır, zamanı uzatmanın çekimde bir yanı mı var? Belki, değişebilme olanağı! Ama ilk seçimin değişsse bile böyle bir seçim açığa çıktığı için bile güçlü etkisi süregidecektir. |
||
|
||
| hayat bir film sahnesi gibidir.Tutku ile sevenler birbirinden ayrılamazlar istersen kozmozun kehanetlerinden bahset istersen inanctan,duygudan,ilahi baglılıktan sonuç değişmez. Fırsatları kaçırmamak lazım.Duygularını yabana atmamalı.Demeli insan gitmek istiyorsun sen gitme buralar gitsin senden.Gitme gideceksen beni de götür demeli.Seviyorsa insan tabi,emek varsa tabi.İçinde sevmek varsa abi. |
||
|
||
Doğru. Hele ki, giden, benden gidiyorsa. Hiçbirşeycik yapılmaz. Hatta gitmeyi bir kere düşünmesi bile, hiçbir şeyin eskisi gibi olamayacağı sonucunu doğurur. Ama, sadece teğet geçiyoruz. Ve o kadar az insanla teğet geçiyoruz ki. O teğetlerin bile kalmaması olasılığı korkutuyor ve gitme deme şımarıklığına sahip olduğumuz yanılgısına düşürüyor. Olabilir. Ama anladım ben. Ses çıkarmıyorum. İtirazım da bu çaresizliğe zaten. Kalan, kalakalıyor. Uyarı: Siz mesajınızı yazarken yeni bir mesaj daha gönderildi. İsterseniz gönderilen mesajı okuyun. Kabul etmek lazım karakurudelidolu. |
||
|
||
| sana ait oldugunu düşünüyorsan gitmesini red etmelisin.Her durum için başka yöntem izlenmeli duygu yogunluguna paylasılan degerlere göre değişir bu durum. deli gibi seviyorsan ve giden de seni seviyorsa sen buna inanıyorsan emek verdiyseniz ama giden kendi kafasında gitmekten baska çözüm bulamadıgı için gidiyorsa.ÇÖzüm üretmeli,senin iyiligin için gittigini söylüyorsa benim iyiligim sensin bir yere gidemezsin demeli.Psikopat olmalı icabında.yol bulmalı öyle kestirip atmamalı gidiyon mu tamam git dememeli.Aşk bu be sevgi bu be kolay mı öyle? |
||
|
||
| Ama bu türk filmi gibi oldu. (çok severim, kimseye söylemeyin) Gerçek hayatta, severek ayrılalım durumu var mı? Gidenle seni bağlayan ip, sadece sevgi. O sevgi biterse, ip de kopar. Bağ kopar. O zaman düşülür. Ya ayrı düşülür, ya dibe düşülür. İp tekrar bağlanmaz. Çünkü eskisi gibi olmaz. Bu simgeler de, işe yaramaz 
|
||
|
||
| Türk filmleri zaten hayatın yansımasıdır.Bir çok filmde, yaşanılan olaylar dramatize edilmiş.Bazen taraflardan birine fedakarlık yapmak düşer en azından bunu düşünür o taraf ama işin başka tarafı da vardır.Düşünemediği taraflar da vardır.Bazıları hiç ayrılmamalıdır.Ne olursa olsun. | ||
|
||
| gitmek isteyene "dur, gitme" demek en fazla gitmesini erteletir, ilişkiyi ve tarafları tüketir. | ||
|
||
| gitmeyi aklına koymuş birini zaten ne durdurabilir ki? dursa ne faydası olur ki ayrıca? | ||