|
||
| anahtar kelime "meyletmek" burada. meyletmekle süreç farklı şeylerdir. neye niyet neye kısmet gibi 
|
||
|
||
| determinizm çok sıkıcı , bu daha eğlenceli ... kaos ta umut var , hatta huzur kaostadır
|
||
|
||
aynen öyle..  ama statükonun vazgeçilmez hafifliğini de es geçemeyelim 
|
||
|
||
bu adamı severim çünkü klasik yolun yani bugüne kadar görülenlerin kesin yargılarıyla yarını biçimlendirmesinin önünü kesmiştir.Ancak flu ve artık herşeyin doğru sayılabileceği bir yeni dünyaya sempati duyan bir yaklaşım değildir bu.. Bilginin durmaksızın eleştirisi ve sürekli yanılabilirliğin sonucunda ortaya çıkan daha güvenilir bir doğru... Karl Popper hakkında söyleyebileceklerime yakın tespitler fakat o güvenilir doğruyu savunmuyor, doğrunun savunmasızlığını gözler önüne sermeye çalışıyor. En azından bir kitabı mutlaka okunmalı ve cümleleri en az iki kez okunmalı, en az... |
||
|
||
Popper’a göre bilim ile bilim olmayanı ayıran şey bilimsel önerilerin mümkün olduğunca ayrıntılı olmasıdır. Örneğin, “Yağmur yağacak” ifadesi bilimsel bir ifade değildir ona göre. “Şu tarihte, şu mekanda, şu miktarda yağmur yağabilir ya da yağacaktır” ifadesi ise bilimsel bir ifadedir çünkü çok ayrıntılıdır. Bu ifadede zaman, mekan, miktar gibi ayrıntılara yer verilmiştir. Bence daha ilk baştan, bilmi bu şekilde tanımlaması yanlıştır, sakattır. Bilmin ayırt edici özelliği ayrıntılı olması ise, "ayrıntılarıyla açıklanmış, titiz çalışmalar sonucu elde edilmiş her sonuç bilimseldir" gibi bir sonuç çıkıyor. Örneğin dünyanın düz olduğunu ispat etmeye çalışan binlerce ayrıntı, binlerce çalışma sunulabilir. Bu durumda bunları bilimsel birer ifade olarak mı kabul edeceğiz? Dünyanın yuvarlak oluşu(ya da elips, hangi geometrik şekil ise) göreceli midir? Poper'ın düşüncesi bir tür bilinmezciliğe varıyor. |
||