|
||
| yaşamak için yaşamanı gerekli-anlamlı- kılacak bir neden şart mıdır ... hangi yaşam gerekli olduğu için yaşanır ki ya da ? (senin sebebin ne?) |
||
|
||
| dünyaya gelmiş olmam olmanız veya olmaları sanırım sığınılacaq en güsel yer... | ||
|
||
| yaşamak için hiç bir nedeni kalmayan insan ölmeli midir... | ||
|
||
| bugün neden yokken,yarın yaşamak için çok büyük nedenlerin olabilir...geleceği kimse bilemez | ||
|
||
| bence de ölmemeli..hatta bence insan için yaşamı değerli kılan yaşamın bizzat kendisidir.Her türlü anlam bu yaşamın yanında hatta yetersiz kalabilir.Yaşmını kendinden dolayı sevemeyen biri, amaçlarının aracına dönüşür ki hem. | ||
|
||
yine iyi bir konuyla karşımızda buz.  .yaşamak için yaşamını anlamlı kılma çabasından sonuç alınamaz... Her ne kadar ararsan o kadar uzaklaşırsın bulmayı arzuladığından.Çünkü her arama yeni olasılıklar bulmayla son bulur.Ve her yeni son birer yeni başlangıç oluştururlar...Düşünün sabit bir noktadan 1001 yöne doğru uzayan düşünce çizgileri.Üstelik hiçbirinin kaynağıyla ilişkisi kesilmiyor.. Karmaşık bir durumdur bu. Suyu bulandırmayın.  Zindan da etme tüm bunları kendine. Anlamsız varoluşunun farkında ol ve öyle yaşa. Ama bakış açını da fazla açma.Ne kadar yukarı çıkarsan o kadar geniş alanı görürsün...En iyisi yerde yaşamak.boşver sen onu. Yaşamını kendinden dolayı sevemeyen biri, amaçlarının aracına dönüşür ki hem demiş buz. amaçlarının aracına dönüşdüm diye sordum kendime? öyle değil. yaşamı kendinden dolayı sevmeyen birinin ne gibi amacı olabilir ki? amacı olurmu? ama alakasız...Matrix'ten gerçek dünyaya dönüş gibi bişi olabilir sanki.Uyanıyosun.Kendini koltukta buluyorsun.Biri senin başının arka tarafına takılmış fişi çeker. Böyle bir amaç....hayır böyle bir istek olabilir. amaç/istek ikisi farklıdır... Her gece ölüyor.Ve her sabah yeniden doğuyorum.Farklı bir rahimden.Siz bir hayatı kendi hayatınızı yaşarken,ben kendimden başka birçok hayatı yaşıyor ve ölüyorum. |
||
|
||
| ben, yaşam, istek ve amaç iç içe geçmişiz ölmemeliyim neden? çünkü yaşamın içinde isteklerim, amaçlarım ve ben varım yaşam benim için bir gereklilik öte yandan ben, yaşam iç içe geçmişiz ölmemeli miyim? neden? çünkü istesen de istemesen de yaşam içinde istekleri, amaçları barındırır en kötü ihtimalle kendisi hem amaç hem de araç olur |
||
|
||
| AŞKIN ALDI BENDEN BENİ Işkun aldı benden beni bana seni gerek seni Ben yanarım düni güni bana seni gerek seni Ne varlığa sevinürem ne yokluğa yirinürem Işkun ile avınuram bana seni gerek seni Işkun âşıklar öldürür ışk denizine taldurur Tecellîyile toldurur bana seni gerek seni Işkun şarâbından içem Mecnûn olup tağa düşem Sensin dün ü gün endîşem bana seni gerek seni Sûfilere sohbet gerek ahîlere ahret gerek Mecnunlara Leylî gerek bana seni gerek seni Eğer beni öldüreler külüm göğe savuralar Toprağum anda çağıra bana seni gerek seni Cennet cennet dedikleri bir kaç köşkle birkaç huri İsteyene ver onları bana seni gerek seni Yûnus'durur benüm adum gün geldükçe artar odum İki cihanda maksûdum bana seni gerek seni YUNUS EMRE |
||
|
||
| Ruh bağışlayan güzelden ruhunu esirgeme | ||
|
||
| gerekmemesi ihtimali insanı en çok ürküten. gidecek olsan dur gitme diyecek hiç bir şeyin olmaması. anlam arayış öte yandan kendini kurgulama arayışı da.. bir harita olsun o da-insan- orada bir yerin adı olsun arzusu belki. |
||
|
||
| sadece yaşm sadece zavallı olanlara özgü bi durum war olduğumuz için varolmaya devam etme isteği de ayrı bi zırva amaç lazım hayat için anlamlandırmak gerek, bi yerde kendi sorularımıza cevap verenin kendimiz olması gerek amaçsız bi hayat düşünemiyorum bi şeyler için yaşamak gerek sadece somut da olmamalı bu amaçlar bana kalırsa hedef yoksa yürümeye de gerek yok...... |
||
|
||
| hayatı anlamlı kılmakla amaç edinmek aynı şey değil bence... hayatını bir yöne yürüyüş olarak yaşamakla hayatını anlamak için yaşamak ya da sadece yaşamak arasında bir tercih yapılabilir bence. hatta hayatının yönü olan ama içeriği boş biri olmak da mümkün. yürümek yetmez hangi yolu yürüdüğün,yürürken yaşayıp yaşamadığında önemli. ki mesele hiç bir amacın değeri kalmadığında hala yaşamaya devam etmeli midir kişi ise.... ölmek için de bir neden gerekebilir. |
||
|
||
| bir neden veya amaç olmadan haytı nası anlamlı kılabiliriz bilemiyorum herkesin kendine göre var olma sebebi vardır burda problem yok belki lakin yaşama değer birşeyler bulmak zaten bi amaç edinme hedef belirleme çabasından ibaret diil mi? |
||
|
||
| İnsanın zaten hayattan kopma nedeni anlamsızlık ve amaçsızlık. Ancak oldu da bir gün bütün anladıkları anlamını yitirdi,gene de hayatından vazgeçmemeli. Çünkü belki bu önemli bir yeni amaca ya da kendini anlmalandırmaya geçiş dönemidir. |
||
|
||
| hayattan vazgeçmemek için geçerli bi neden yeni arayışlar içinde olabileceğini umabilmekse zaten bu bi amaç diil midir? ve bu geçiş dönemi insanı yeni boşluklar içine sürükleyebilir... belki bu tür bi durumla karşı karşıta kalmadığımızdandır ki bu kadar kolay yorum yapabiliyoruz, kimsenin bu tür bi durumu yaşamaması dileğiyle......... 
|
||