|
||
Denizde bir bulutun öldürdüğü Japon balıkçısı genç bir adamdı. Dostlarından dinledim bu türküyü Pasifik'te sapsarı bir akşamdı. 
|
||
|
||
 Balık tuttuk yiyen ölür. Elimize değen ölür. Bu gemi bir kara tabut, lumbarından giren ölür.  Balık tuttuk yiyen ölür, birden değil, ağır ağır, etleri çürür, dağılır. Balık tuttuk yiyen ölür.  |
||
|
||
| Elimize değen ölür. Tuzla, güneşle yıkanan bu vefalı, bu çalışkan elimize değen ölür. Birden değil, ağır ağır, etleri çürür, dağılır. Elimize değen ölür...  |
||
|
||
 Badem gözlüm, beni unut. Bu gemi bir kara tabut, lumbarından giren ölür. Üstümüzden geçti bulut.  Badem gözlüm beni unut. Boynuma sarılma, gülüm, benden sana geçer ölüm. Badem gözlüm beni unut.  |
||
|
||
 Bu gemi bir kara tabut. Badem gözlüm beni unut. Çürük yumurtadan çürük, benden yapacağın çocuk. Bu gemi bir kara tabut. Bu deniz bir ölü deniz. İnsanlar ey, nerdesiniz? Nerdesiniz? JAPON BALIKÇISI -nazım hikmet-
|
||
|
||
 Bugün de ipleri serdik aynı heyecan sanki salıncakların olduğu bir kuru gül bahçesine koşar gibi..uçları azıcık kanlı... dudaklarımzı titrerken korkunun akıyla, ipleri serdik güne gene... sonra birimizin eli hepimiz yerine titrediğinde aynı karnaval dönüşü yoksunluğuyla düğümü çözdük... erken kapadık dükkanı ,erken çıktık yeni bir ilmek için yeterince kaygan sebep avına...soğuk kıırılan ve kırığında okşayarak yara açan o gece..erken çağırıp yolu böldü. erken kapadık dükkanı..soran olursa balıkçıdalar hala denebilir... kara bir japon balığının suyu taşıran umutsuzluğuna yarenlik etmektedirler belki...  |
||
|
||
| insanlar ... ey insanlar....................!!! pasifiğin akşamları gibi insanları da sarı sanki...... ya da tüm cümleler sonbahara koşar gibi sararabilir bu çağrıdan sonra insanlar ey insanlar ...nerdesiniz her gün batımı pasifikte ruhları ipe sererdiniz 
|
||
|
||
| avuç içindeki kurumuş ağaç mükemmel bi çalışma ürünü...çok kıskandım | ||
|
||
fotoğraflardaki fikirler benim de çok hoşuma gitti...  ve şiir yürek sökücü cinsten...kelimlere torpil işlemiyor çünkü. 
|
||