|
||
| Bazı filmlerin kareleri insanla tıka basa doludur hani..Belli bir aktörün oyunculuğuna dayanmaz film...imece usulü kotarılmıştır öykü..daha çok hareket esastır.Hareketin tüm olasılıklarını ortaya çıkartmaya yöneliktir.Aksiyon filmleri gibi. İnsanla ve eşyayla ve görsel her türlü olanakla taşarcasına dolup ifadeye dönüşen sahneler de vardır.Fellini fillmleri gibi. bazı filmlerde ise belli aktörler isimleri düzeyinde ortaya çıkartılır.Hani aktör filmleri deriz..öyküsü o aktörün piyasaya sunumunu dikkate alarak tasarlanır,ya da artık olduğu üzere kahramanlık niteliğinin altı çizilir filmde.. sonra tek tük oyunculu ama esasında öykünün başrol oynadığı filmler vardır.İnsanın psikolojik yapısı için oyuncular araçtır sadece. Bir de boş sahneler vardır. Filmin öyküsü boyunca kim gireerse girsin kareye ardında ayrı bir film daha saklıdır sanki.Mekanın sunumu ve ya oyuncuların ifadelerinin yoğunlaştırdığı düşünceler sizi filmde bir arkaplanda birikmeye iter.Tarkovski iyi bir örnek bence bunun için. Ya da bile isteye boşaltılmış boşluğuyla -objelerin ve ya hayvanların vs hareketleriyle bir ruh halinin fikrin açıldığı sahneler...Terkedilmiş şehir sahneleri..ev-oda sahneleri..en çok ben buraya takılırım..sanki insan yokluğunda daha iyi anlatılırmış gibi gelir..tek başına yağmur hüzünlü bir insandan daha içburkucudur bazen. Sen en çok filmlerdeki ne tarz sahnelerden hoşlanırsın? |
||
|
||
| mekanların-nesnelerin canlandığı sahnelerden hoşlanırım en çok anayurt oteli'nde,barton fink de,shining de otellerin -odaların- canlanması mesela bi evin sadece duvarlardan çatıdan oluşmadığının,içinde negatif-pozitif enerjinin varolduğunun ortaya çıkarılmasından hoşlanırım mekanlar beni de karakterleri etkilediği şekilde etkiler bu sahnelerde..sıkar suyumu çıkarır.sinirlendirir uyuz eder.vs. |
||
|
||
| hmm...filminde mekanların hayattaki devinimini yansıtabilen yönetmenler gerçekten teknik bilgisiinn ötesine geçmiş bir duyarlılığın taşıyıcılarıdır bence. mekanlar reelde nasıl hayatların boğup açabiliyorsa o vahşetleri ve sölenlei filmsel hayatta da seyirci bulabilmeli. insan tek başına sinema(vs)olamaz ya da. |
||