|
||
| Appassionato; aşkın kazananlar, hep kaybedenlerin hataları sonucu kazanıyorlar.. Etrafımda gördüğüm, kötü olarak nitelendirebileceğim ne kadar insan var ise bunların dirsek temasında bulunduğu aldattığı, kullandığı ve başkalarını da aldatmakta kullandığı bir çok iyi diye nitelendirebileceğim insan görmekteyim. Bu kötüler işe, önce etraflarına bu iyileri (!) bulup/bulundurup bunlarla -oltadaki yem misali- diğerlerini de kandırıyor ve sömürüyorlar. Kötüler, kötülüklerini bu iyilerin sayesinde iyilik maskeleri altına gizlenerek yapıyorlar. Bunların kötülüklerine çanak tutan bu iyi olarak gördüklerimiz de gerek bilerek ve gerekse de bilmeden bunlarla birlikte kötülüğe zemin hazırlayıp, kötülüğün gizlenmesinde rol oynuyor, kötülüğü kamufle vazifesi görüyor ve bizlerinde kandırılmasına sebep oluyorlar. Madem ki kötüler iyileri böyle kandırıyor, kötülüklerini yapmakta bu kendilerine iyi süsü vermiş, aslında kötüleri kullanıyor, o halde kötülerin kötülüklerini bertaraf etmenin yolu da öncelikle bu kötülerin etrafında bir koruma kalkanı görevi gören iyileri(!) yok etmekten geçiyor... Bu itibarla diyorum ki; Kahrolsun iyilik... Siz ne dersiniz? |
||
|
||
| iyilerin kötüleri kullanmadığı ne malum. zaten kötü ile birlikte bulunmakla gerçek çehreleri görünmüş olmuyor mu ? aynı mekanda bulunan kötüler aptaldır. iyiler kurnaz. |
||
|
||
| Herşeyin olduğu gibi olmadığı bir ihtimal ise olduğu gibi olduğu da bir ihtimaldir. Kötülükle iyiliği insan psikolojisini kullanarak da bulabilirsiniz ki zamanında insanlar bunu bu şekilde ortaya çıkarmışlar. Kötü olan rahatsız eder. İyi olan ise mutlu eder. Daha sonra bunlara isimleri verilir ve piyasaya sürülür. bu daha mantıklı değilmi ? | ||
|
||
| İyi kimse yok ki kullanılsın sadece oyunda daha az başarılı saflar var belki. İyilerin oyunun içinde kötülerin gölgesinde olacağını sanmıyorum. Kötülerin de-her kimseler- bunları kullanmak değil yoketmek isteyeceğini düşünüyorum.Çünkü iyi ve kötü düşmandır ve mücadele eder. Uyum varsa iki taraf da sadece kötüdür.Ya da kullanmak ilişkinin adı değildir. 
|
||
|
||
| bu bir karnaval.. |
||
|
||
| iyi olanlar kullanılır...yazılanlardan anladığım bu.ama katıldığımı söyleyemeceğim.herkes herkesi kullanır.kimi art niyetli kimi sevgiyle....ama kullanır | ||
|
||
| İyilikle saflık birbirine karıştırılmasın.Herzaman akılcı ve iyi olan kazanır,saf ve cahilce davrananlarda herzaman yenilir ve üzülür. Herzaman ve koşulda herkese bolca iyilik yapmak bence saflıktır ve bu davranışlarının cezasınıda mutlaka görürler.Hem bir insana iyilik yaptığını zannederken ona kötülükte yapmış olabilirsin. |
||
|
||
| eyv. bizde iyilik yapmayız bi daha |
||
|
||
Kötülükle mücadele etmek isteyenler işe etrafında ki iyi olarak bildiklerinden başlasın! |
||
|
||
| Hiç bir iyilik cezasız kalmaz...Bu biraz acımasız ama.Bazen iyiliklerinde karşılığı görülür.Sen göremeyebilirsin.Ama o ordadır... Körler göremesede yıldızlar vardır. Her şey değişkendir.Dinamiktir.Canlıdır...En iyisi 'orta şekerli olmak' |
||
|
||
| Kötü de iyi olani kötü görüyorsa. Ozaman kötü kimdir? |
||
|
||
| İyilikten sadece iyiler, kötülükten herkes anlar. Yaptığın iyilik görevin olur. İyilikten maraz doğar. demişler İyilik yap denize at. da demişler ben iyiliğin bir savunma mekanızması olduğuna inanıyorum, zekasını kendi menfaatleri yönünde kullanamayan insanların savunma mekanizması ve iyi damgasını yiyen bir insan yalnız kalmaya mahkumdur: çok tanımlı, çok sıkıcı iyilik melankolinin en iyi ilacı olarak tarif edilmişti okuduğum bir kitapta iyilik bir tedavi aslında insanın kendine uyguladığı ve alışırsa bu ilaca kötü bir alışkanlık |
||
|
||
diyalekt...zıt kavramların birliği ilkesi!  iyilik kötülükle var.İyiğin varlığı kötülüğün varlığına bağlı.biri yoksa diğeri de yok... saflığın kaynağı iyiliktir.İyiliğin kaynağı da yaradılıştan gelir.Saf olarak doğulur.Ama zamanla değişim kurnaz olunabilir... |
||
|
||
Isıracak köpek dişini göstermiyor, Kurbanın gözü sevilerek bağlanıyor. |
||