|
||
| "Biz kafatasçı değil Atatürk milliyetçisiyiz" Bu söze kafatasçılar fena halde içerlemektedirler ( Örneğin Reha Oğuz Türkkan) sebebi de kafatasçılığın kötü bir şey olmadığına inanmışlardır. Dahası, Atatürk'ün de zaten bir "kafatasçı" olduğunu düşünmektedirler... İşte kendi cümleleriyle "Atatürk milliyetçiliği" Ben lise sonuna kadar okullarda Atatürk devrinde okudum. Resmî tarih ders kitaplarımız hep Türklerin "brakisefal" (bir de dolikesefal mı ne varmış) kafatasından söz ederdi. Dinleyici olarak katıldığım ve Atatürk'ün de, sahnesinin üstünde altın Bozkurt bulunan halkevinde (eski Türk Ocağında) ve locasından seyrettiği 1. Türk Tarihi Kongresi'nde de tarihte Türklük ölçüsü kafatası ölçüsü olarak geçerdi. İsviçreli Prof. Eugene Pittard bile öyle tebliğ vermişti. Ayrıca rahmetli babam da, devletin yüksek kademelerinde olduğu için bir iki kere Çankaya'ya çıkmıştı; Atatürk'ün, her davetlisine yaptığı gibi, onun kafatasını da bir pergelle yarı-şaka ölçtüğünü bana anlatmıştı. Dahası var: Atatürk'ün mânevî kızı Afet Hanım (sonraki Prof. Dr. Afet İnan) Cenevre'de doktorasını yaparken Türklerin vücut (antropolojik) ölçülerinin iyi araştırılmamış olduğunu, tezi için lüzumunu belirtip yardım istemiş. Atatürk de "Sıhhiye Vekâletine" (Sağlık Bakanlığına) emir vermiş, Anadolu'da iki kerede 40.000 ve 60.000 Türk'ün ölçülerinin alınmasını istemiş. Tez, 1939'da Cenevre'de Fransızca olarak yayınlandı: "Recherches sur les Caracteres anthropologiques des population de la Turqui" Genève. Kitapta Türklerin yalnız kafatası ölçüleri değil, boy ortalamaları, cilt-göz-saç renkleri ve göz kapağı çekikliği gibi yirmi kadar özellik tesbit edilmiş. Atatürk, Mimar Sinan'ın da kemiklerinin mezardan çıkartılıp kafatasının ölçülmesini istemişti." (Türkçü Dergi, 92. sayı, Ekim 2005) Benim dönemimde de okutulan resmi tarih, "Türk"ü şöyle tarif ediyordu: "Koyu renkli saç, buğday ten, brakisefal kafa, orta boy, değirmi yüz, mongoloid olmayan hafif çekiğimsi (badem) göz." Kaynak: http://www.ulkucugenclik.biz/ulkucuhareket/neden-kafatasciyiz-t1849.0.html;imode Mimar Sinan'ın Kayıp Kafası Sözün tam burasında Mimar Sinan'ın kayıp kafatasından söz etmekte sanırım yarar var: Özellikle gençler, bu milletin ne tür labirentlerden geldiğini anlasınlar diye... Acı hikâye şudur; Mimar Sinan'ın İstanbul Süleymaniye'deki mezarı cumhuriyetin ilk yıllarında açıldı. Kafatası çıkarıldı ve Türk olup olmadığının belirlenmesi için Ankara Dil Tarih Coğrafya Fakültesi'ne gönderildi. Ölçüldü mü, ölçüldü ise ne sonuç elde edildi ve ne karar verildi bilmiyorum, bildiğim şu ki, Sinan'ın kafatası bir daha mezarına dönmedi? Ortadan kayboldu, kaybedildi. O gün bugündür Sinan, Süleymaniye'deki türbesinde, başsız olarak uyuyor. Kafatası Ölçer Pelvimetre denilen aslında kadınların hamilelik dönemi karın boylarını ölçmek için tasarlanmış bu alet o yıllarda amacının dışında kimilerince kafatası ölçmek için de kullanılmıştır.  Sinan'ın eserlerindeki mimari şahaserliğin açılarını ölçmek yerine kafatasının açısını ölçmeye kalkmanın bilimselikle açıklabilecek hiçbir yanı yoktur. Üstüne üstlük utanmazca bunu "atropoloji bir bilimdir" diyerek yapılanı mazur göstermeye kalkmanın hiçbir inandırıcılığı olamaz. “Biz Türkler de ‘ırkçılık’ denilen ideolojinin zerresi bulunmadığı gibi hoş bir teori vardır!!! Hrant’ı öldürenlerin ırkçı olmadığını iddia edebilir mi kimse? ‘Ermeni’yi öldürdüm!’ diye sevinç çığlığı atan o kişinin başka patalojiden mustarip olduğunu düşündürecek herhangi bir şey var mı? Kendine ‘milliyetçi’ diyeni de,‘ulusalcı’ diyeni de,‘ırk’ için adam öldürmeyi mübah sayabiliyor, hatta salık veriyor. Şimdi bu yazdıklarımdan sonra "onlar gerçek milliyetçi yada ulusalcı değil" diyenler muhakkak olacaktır...Ama bakalım durum öyle mi ? Türkiye sıradan ideolojisi içinde güçlü bir ırkçı damar var. Bu, kısmen, ‘Güneş-Dil Teorisi’ gibi bilinçli çabayla üretilen, Bulgaristan ’dan Kerkük’e ‘kandaş’, ‘ırktaş’ terminolojisiyle yaşatılan bir biçim alıyor.Ama daha genel olarak, kendiliğinden ama çok güçlü bir zenofobi olarak beliriyor ve zenofebiden çok çabuk ırkçılığa geçiş yapılıyor.” Ziya Gökalp gayet açık söylemişti: Milliyetçilik ‘tenâkür’e, yani başka milletlere karşı antipatiye dayanır. Bu yüzden kendisini ‘öteki’nin yerine koyan veona ‘tearüf’, yani sempati duyan tüm duygu ve düşünceler milliyetçiliğe yabancıdır. Ömer Seyfettin bu ortamda, ‘Ezmeyen,ezilir!’ diyor, Süleyman Nazif de,‘Dinim kinimdir!’ diye ekliyordu.Osmanlı Devleti, hem aktör hem de araç hâline geldiği çok cepheli bir ‘kan kavgası’ içinde bitti... Osmanlı Devleti bitti; fakat aradan geçen seksen dört yıla rağmen ‘tenâkür’ bitmedi; karşılıklı husumet bitmedi. Siz; “Türk ulus devleti ve Türk ulus birimi, ırk, dil, din, çıkar ve coğrafya birliğine dayanan, bir zamanlar Alman Nazizmine dayanak olan Gobineau’cu ulus kavramının üzerine oturmaz...Türk ulusçuluğu ne ırk esasına dayanır, ne de yabancı düşmanlığını içerir, kendisini diğer kavimlerden veya uluslardan daha üstün görme gibi bir eğilimi de yoktur,” diyenleri ciddiye almayın! Öncelikle ırkçılığı “ırk ”üzerinden tanımlamak tipik bir ırkçı yaklaşımdır ve bu yaklaşım, öncelikle,“ırk”ı nesnelleştirmekle işe başlar. Böylece,“ırk”, toplumsal ihtilaflardan, kültürel-etnik çatışmalardan ayrı ve kendi başına iş gören bir “nesnel” varlık olarak ortaya çıkar. Bu çerçevede bu topraklarda; “Onlar ‘Kürtler doğurmasın, mülk edinmesin, üniversiteye alınmasın. Memurlar Türk soylu olsun. Aşağı ırkın görevi üstün ırkı eğlendirmektir. Biz üstünüz!’ diyorlar...Türkleri ‘üstün’ sayıyor,Türk olmayanların üniversiteye gitmemesini, mülk edinmemesini istiyorlar. ‘Kürt nüfus artışı durdurulsun’ diyorlar.Avrupalı ırkçı gruplarla ‘enternasyonal birlik’ kurmayı düşünüyorlar. İzmir’de kurulan Türkçü Toplumcu Budun Derneği (TTBD) bu görüşleri savunuyor. Yalnız da değiller. İstanbul’daki Elbirliği Derneği, Ankara’daki İlteriş dergisi de eylemleriyle, yazılarıyla Kürtlere karşı olduğunu belirtiyor. Bu üç oluşumun benzerlikleri Kürt karşıtlığıyla sınırlı değil:Üçü de şamanizme yakın ve laik olduklarını söylüyor,Atatürk ’e ‘Başbuğ’ diyor. Hatta,‘ırk’ kelimesi Arapça diye kendilerine ‘soycu’ diyorlar....” Kaldı ki bir ülkede, milliyetçilik, hatta vatanseverlik adına cinayet işlenebiliyorsa; faşist bir cinayete kurban gitmiş birinin ardından, tepki vermek için “Hepimiz Ermeniyiz ”diye yürüyenler yadırganıyorsa ırkçılık sıradanlaş(tırıl)mıştır... Öyleyse "Biz Türkler ırkçı olamayız, tarihi, coğrafi, etnik köklerimiz bakımından bu mümkün değildir" sözü havada kalan bir zırva olmaya mahkumdur. Pekala ırkçı da olabiliriz, faşist de !!! Bu sakat ilkeler üzerinde şekilenmiş bir ülke gençliğinden asıl aydın ve enternasyonalist olmalarını beklemek hayalcilik olur... |
||
|
||
Alıntı Biz Türkler ırkçı olamayız Bu cümle bile fazlasıyla ırkçı. |
||