|
||
| bacağı kopmuş birine yardım etmek isteriz kendimizi onun yerine koyarız ilk anda peki düşünsel sakatlıklar? neden eksik-hasta-sakat düşünenleri sakatlanmış at gibi vururuz? acı çekmesin diyemi?giyotine yollamak-dışlamak en sağlam savunma olduğu içinmi? neden kendimizi onun yerine koyup üzülmeyiz de tiksinerek uzaklaşırız? |
||
|
||
| Acı çekmesin diye vuruyorlar sözde..Aslında dayanamadıkları için ,etkisiz kalışlarına ve aslında yanılıyor olabileceklerine..Aynayla karşılaşmaktan da korkuyorlar. Sonra bulaşma ihtimali.Çünkü kendilerine güvenleri güvensizlikleri tarafından kemirilip duruyor.. |
||
|
||
| buna empati sorunu neden olmakta bence. insanlar birbirleriyle ilişkilerinde bile sorunlar yaşarken engelli biriyle bu durum dahada zorlaşıyor onlar için. ve engelli biri onlar için bir varlıktan öteye geçemiyor belkide... kimbilir... |
||
|
||
| zaten bahsettiğim gibi birisi fiziksel sakat birini gördüğümüzde bütün azalarımızla düşünüyoruz görüyoruzz hissediyoruz antıklı bakmak veya o anda mantıklı bakmak belkyde zor olduğundan sadece acımayı yardımı düşünüyoruz. fikri olduğunda ise bir kabullenmeme var insanın yapsında olan bir olgu ama kesinlikle bu kişiye yönelik değil onun fikirlerine yönelik belkide bu yüzden bu kadar acımasız.... |
||
|
||
| evet buunu bende yapıyorum şuur amalarına bir tekme de ben atıyorum kimsede bu durum için beni yargılayamaz, elimden gelse düşünmekten aciz, fikir fukaralarını tek tek öldürürüm. zaten insanları hayvanlardan ayıran tek uzuv düş yetisi ise bunu kullanmayanı insan olarak nitelendirmek çok saçma. bu insanlar yüzünden insanlık kavramı yerlerde sürünmüyormu? |
||
|
||
| Engelli birini farkettiğimizde farkettiğimiz engelidir.Çünkü biz de olmayan şey- alışkın olmadığımız ve yani yadsıdığımız özellikle bize gözükür. Aradaki iletişimi koparan da bizim onda engelini görmemiz,onunsa kendinde sadece kendini görmek istemesidir. |
||
|
||
| böyle olmalarının nedeni sadece kendilerimi? -çevresinin-toplumun-kuralların-vs. açtığı yaralar ödem olmuş kapanmaz hale gelmişse? biri bizi incittiğinde parmağımız kanamıştır belki peki biri-birileri zamanla omuriliğimizi yiyip bitiricek bi virüs bulaştırsa? ne kadar uğraşsamda benim biçok tercihim benden bağımsız şekilleniyor özgür ve sağlıklı bir ortamda gelişicek hasta düşüncelere ben de karşıyım ama şu durumdaki değerlendirmelerimiz ne kadar gerçekçi olabilirki |
||
|
||
| Doğada normal kabul ettiğimiz kavramların dışındakilere tepki gösteririz. Çünkü bu aykırılık bir çeşit tehdit ve yanlışlık olarak algılanır. Bunun kökeninde de yaşama içgüdüsü vardır, türümüzün devamı için sağlıklı kuşaklar yetiştirmek zorundayız, insan beynindeki uyarı sistemi sakatlıklara karşı her zaman uyanık olmamızı sağlar. Akraba evliliklerinden doğan sakat çocuklara karşı doğa, kendi yakınlarımıza karşı bir çeşit uzaklaşma geni oluşturmuştur. Bu gen bir çeşit koku yayar ve biz bu kokuyu algılayarak kendi genimize en uzak kişiyi bulup onunla birlikte olmaya çalışırız. Böylece sağlıklı bir üreme sistemi oluşturmuş oluruz. |
||
|
||
sakat zihinler de olmasa hayat monotonluğu yüzünden insanı beklemeden kendi başına intihar ederdi. 
|
||
|
||
| şöyle bi durum var kişinin sakat olduğunu kendisinin bilmesi lazım.. kişi kendisi biliyorsa lafım yok bide bilmediğini bilmiyorsa sanırım onun tekmelenmesi mubahtır... veya ben tekmelerim benden uzak dursun... | ||
|
||
| ewet ... haklısın sakatları görünce insan tiksinior |
||