|
||
| "Unutamayacağımız hiçbirşey kalmayana dek herşeyi unutabilsek tanrıyla karşılaşacağız ama oraya kadar unutmayı beceremiyoruz bir türlü..."demiştim."İnsan iniyor aşağı,ama bir noktada soluksuz kalıp yukarı sıçrıyor."demişti."Unuttuğun kadarı bile fazla bana kalırsa,boş laflar ediyorsun...." Şeref önderliğinde üç beş insan bir adada "unutma bahçesi "kurarlar.internet üzerinden de tüm unutmaya ihtiyacı olanlara çağrı yaparlar.buraya gelen insan yapmakta olduğu işi bırakır.orda sadece yaptığı gündelik işlere,düşünmeye ve geçmişte kalanları unutmaya adar kendini.ama çoğu insan hakkından gelemez bu yaban hayatının.hayat yabandır ama insan kendiyle yeniden tanışır aslında burada. Latife Tekin çok ilginç bir yazar.Oldukça da etkili görü ve düşünceleri var. bu kitaptan bazı aforizma niteliğinde sözleri var alıntılamak istiyorum. İnsanın anımsadıkları,unuttuklarının milyonda biri etmez. Şu anda ikimiz birbirimize karşı göç ediyoruz.Ben ona akıyorum sürekli,o bana.Hareket halindeyiz.Kimse kendisi değil... Herşeyi aynılaştıran bir bakış genişliğine sahipseniz,neyi içinizde tutup neyi dışınıza atacağınızın ayrımını yapamazsınız. Unutma gücümüzü yerli yersiz zorlamayıp kendimizi dağıtmayacak biçimde kullanmalıymışız. Ses benim yalnızca sözler hayatın Anılarımızın da anıları oluyor,o zaman unutmak zorlaşıyor onları Sönüp gitmesin sezgilerim,bilgece düşüncelerim,hiç değilse sevinçli anlar...Benimle kalsın,yönünü kavramaya uğraşıyorum,karşı durmamak için,anlayabilsem,gücünden yararlanırım belki,geçmişe doğru mu esiyor... Yılarca gitmeyi düşlediği bir yere gidemediği için yerinden kımıldamayan suçludur Sürekli yeni insan görmek,hep rüzgarda kalmaya benziyor.Gözlerimin,yüzümün acıdığı oluyor. İnternet yalanın umuda dönüştüğü yerdir,umudun yalana... Hiç yaşamadığımız,yaşayamayacağımız şeylerin anısına da sahip olabiliriz.Düşünü kurarak... Ağır konuşan insanlardsn sakınmak lazım,bela çıkarırlar İnsana öyle çarpıp duran düşüncelerle bir yere varılamaz. Tutumuyla karşısındaki herkesi kendisine ilişen insan durumuna düşürdüğünün farkında. Ruhu ağırlaşmasın diye yapıyormuş bunu ,büyüklendiğini sanmakla hata etmişim. Karşımda anlam iblisi gibi oturma. Unutamayacağı bir şey yaşamaktan korkuyormuş Köülük sızıyor içeri,fısıltılardan,gülücüklerden hava solunmaz oluyor kimi zaman Kötülük bir anda örgütlenip yayılıverir,iyilik güç gösterisi yapmaz,zavallı ruhludur iyilik "İyi insanları ben çok zarif buluyorum,hep bir soyluluk vardır onlarda" dedim."Seni etkileyen şey talepsiz olmaları herhalde,istemeyi beceremeyip geri çekiliyorlar...Asalet dediğin bu,sıkıldım ben iyilerin zarafetinden."dedi. Kime böyle şefkat duysam,güvenecek olurum zaten İlk bakışta kara uyanmış çocuk sevinci Toprak üstünde yalınayak bir çocukluk geçirdiğim halde,kendi köklerimle bitkilerin kökleri arasında bir bağ kuramıyorum. Ardı ardına vurulduklarını görüp ancak ölümü göe alabilenler özgür olabileceklerini anlıyor. Onlar hakkında bildikleririni,onlara karşı kullanmayı düşünmüyorsan,niye hep aklında tutuyorsun ki,unut gitsin öyleyse... Ağzımdan dökülen her söz kulağımda yer edecek olsa...İşitmeye katlanamazdım bütün o sözleri.Hepsi birden aynı anda ses verse... Yanlış beklentiler yanlış davranışlara yol açıyor Yaptığı işe kendini veremeyen insanları sevemiyorum Vahşi yanın törpüleniyor,dikkat et,evcilleşiyorsun,sivriliklerini korumaya bak Herkesin düşüncesine fazlasıyla değer verilen bir yerde düşünceler ağırlığını mı yitiriyor ne Şiiri uzaklara bakarak,öyküyü komşu evlerin pencerelerine bakarak,romanı da başını eğebildiğin kadar eğip önüne bakarak yazarsın Çevresine huzursuzluk yayarak herkese üstünlüğünü hissettirmeye çalışanlar Erkeklerin kendilerini bir yere kapatmak,kadınların da akıp gitmek istediği düşüncesi geçti Kendi sesini kaybeden biri,başkasının sesini taşıyamaz. |
||