|
||
| sevgi fayda ürünüdür evet. ama sevginin kendisi de bir faydadır ve sırf sevgi için sevgi yaratılır. |
||
|
||
| sevgi zaten yaratılmış değilmidir? Evet sevgi faydadır,fakat fayda ürünü değildir gibi geliyor bana zira fayda görmeden de sevilebiliyor.... |
||
|
||
| sevgi yaratılmamıştır. sevgi yaşanır sadece. | ||
|
||
| Bu sevgi örneği en güzel havvanlarda ve çocuklarda görülür. seven insana sokulurlar ve adeta sev beni derler. Horlayan biri oluncada kaçarlar. sevgiyi kimse geri çevirmediğine göre. verilemeyişinin sebebi yaşanan kötü olaylardan ve kişiye gerçekleştirilen davranış biçimlerine göre sevginin itilenmiş ve gerilerde kalmış olmasıdır. su yüzüne ise karşılık beklemeden gani gani sevgi dağıtabilmesini bilen biri çıkarabilir. çıkması lazım derinde biryerlerde kalmış olabilir. | ||
|
||
sevgi fayda ürünüdür evet. ama sevginin kendisi de bir faydadır ve sırf sevgi için sevgi yaratılır. Sevgi karşılksız olduğunda sevgidir. Karşılık beklendiğinde onun adı sevgi olmaz "duygu bezirganlığı" olur. Sevginin faydası vardır, ama bu çıkar sağlamak amaçlı bir fayda değil, paylaşımın verdiği mutluluktur. Sevginin istenerek yaratılabilmesi mümkün değildir. Sevgi içten gelmediği sürece oluşmaz, oluşmuş gibi görünen sevgi değildir, tüketilmesi kolay geçici bir duygudur. Sevgi, hesapsız, karşılksız, paylaşılabilen olduğu sürece sevgidir. Bunu dışındakiler zorlama ve sevgi değildir. Forumda, bulunan konuyla ilgili başka bir başlığın linki de aşağıdadır. http://sifirforum.com/index.php?topic=29079.0 |
||
|
||
| Yaşamda amaçlanan ana hedef mutluluk olduğuna göre, bu yoldaki edim/oluşum/ kazanımlar birer araçtan ibaret. Sevgi de bu araçlardan biri. Bazıları sevgiyi önemsemiyormuş gibi görünse de herkes sevmek ve sevilmek ister, bunun için de bir takım özverilerde bulunur. Bu yolda gösterilen çabalara “yaratı” diyebilir miyiz? “Yaratma” eylemi için olması gerekenler ne, gelin önce ona bakalım: Bir amaç olmalı öncelikle, ki konumuzdaki amaç mutluluk, Yaratıcı olmalı ki, bu da biziz zaten, Asıl önemlisi yoktan var etmek gerekli, yaratmaktan söz edebilmek için. İşte burada duruyorum ben; sevgi yoktan var edilebilir mi? Buradaki amaç mutluluk olduğuna göre ona ulaşmak için bir duygu nasıl yaratılabilir? Sevginin altında yatan ihtiyaçlar, ortak paydalar gibi birtakım etmenler olmadıkça bir duygu nasıl oluş-turul-ur? Ortaya çıkan şey (her neyse) buna sevgi denilemez bence. Sevgi hesaba kitaba gelmez. Sevgi, oluşum nedenleri üzerinde kendiliğinden inşa olur, ancak biz onu besleyebilir, büyütebiliriz. Çeşitli etkileşimler sonucunda ortaya çıkan sevgi itmeye kakmaya, zorlamaya gelmez. Kişinin kendisini sevdirme çabaları bana hep zorlama gelmiştir. Böyle bir durumda, diyelim ki bin türlü hokkabazlıkla bir sevgi (?!) yaratıldı. Bu iğreti oluşum ne kadar sürer? Kişi karşısındaki kişinin beğenisini, sevgisini kazanmak için nereye kadar oynayacak? |
||
|
||
Çeşitli etkileşimler sonucunda ortaya çıkan sevgi itmeye kakmaya, zorlamaya gelmez. Kişinin kendisini sevdirme çabaları bana hep zorlama gelmiştir. Böyle bir durumda, diyelim ki bin türlü hokkabazlıkla bir sevgi (?!) yaratıldı. Bu iğreti oluşum ne kadar sürer? Kişi karşısındaki kişinin beğenisini, sevgisini kazanmak için nereye kadar oynayacak? 
|
||
|
||
| sevgi ışıktır... sen bana ışık ver yeter bende filiz çok ... diyebilecek bir ruh arar sadece... |
||
|
||
Çeşitli etkileşimler sonucunda ortaya çıkan sevgi itmeye kakmaya, zorlamaya gelmez. Kişinin kendisini sevdirme çabaları bana hep zorlama gelmiştir. Böyle bir durumda, diyelim ki bin türlü hokkabazlıkla bir sevgi (?!) yaratıldı. Bu iğreti oluşum ne kadar sürer? Kişi karşısındaki kişinin beğenisini, sevgisini kazanmak için nereye kadar oynayacak? SEN BU İŞİ BİLİYORSUN  sewgi günümüz insan yapısında ne kadar geri plana itilmissede herkesin yine zor we rahat anlarında sığındığı tek seydir... müthiş birarayısın çinde gidip geliyoruz... belkide kayıp hazine dedikleri sey gerçekte sewgidir... ben suna i,nanırım... sewgi insanın içinde war olan bir duygudur... we hayata duruş seklidir... sewgi politik olmayan ideolojidir... matematiksel hesaplarlada çözümlenmesi zor belkide olmayan bir sorudur.... ewet sewgiyi biz kaybettik... ama sanırım o hala içimizde bir yerlerde karanlık dehlizlerimizde saklıdır... onun için sanırım çok dışarılarda gezmaya orda burda bir esyada deilde içimizde aramamız gerektiyine inanmaktayım... az once saydıklarım sadece sewginin ortaya çıkmasına wesilebişeylerdir... ama bazen gelir geçerliyi wardır boyle bir durumda... bir yanılsama bir düş gibi bişeydir... özü içimizde bulup çıkarabilrsek asıl zafer bence o zamandır... tabii asyanın dediyi gibi birde sewgimsiler wardır... bu sadece bi oyundur... aslında içimizde war olan ama bulmadığımız gece görüpte sabah uyandığımızda hatırlayamadığımız bir düşün sahte gecici ama tatlı huzurluğuna warmaktır... gelir geçerdir we aslolan deildir... burda sewgi tek kişiliktir... one çıkan oyun oynayan kşinin ego tatminkarlığıdır... mutlu olmasına sebep diyer kişinin mutsuzluğudur... |
||
|
||
| "Sevgi anlasmak degildir, nedensiz de sevilir" demisti bir gozluklu adam..
|
||