|
||
| evet kimsin söle bakalım aynadan bakan yüzün mü yoksa korkup saklanan o musun? |
||
|
||
| Zor bir soru. Kişinin kendisini bilmesi kadar, bildiğini sanıp sanmadığı sorusunu kendisine sorup yanıt alması da bir o kadar zor. Aynaya bakıp kendini gören insan sayısının da fazla olduğunu sanmıyorum. Hepimiz aynada görmek istediklerimizi görüyoruz, sonuçta kendimi tanıma yolunda ilerlemeye çalışıyorum dersem doğru olur sanırım. | ||
|
||
| Bu soruyu zorlaştıran insanın karakterinde gösterdiği değişim ve gene bu değişim dolayısıyla kendine bakışının değişmesi ama en az bunun kadar da karakterinin farkedemeyeceği çünkü o özellikleri açığa çıkaracak olgularla henüz karşılaşmadığı yanalrının da olması. Kendim için ancak şunu diyebilirim , tanıma konusunda dirençliyim. Kendiyle ilgili fazla yanılmayan biri olmaksa sanırım istemezdim. |
||
|
||
| İkiside benim.Beni oluşturan parçalarımın tek çatı altında birleştiği ve kusursuz işlediği bir sistemim ben.Parçalarım zamanı gelince sahneye çıkar rolünü yapar ve tekrardan perde arkasındaki yerini alır.Bu bir döngdür.O benim ama öbürü benim... Söylesene sen olmadan nasıl olurda aynada kendi siluetin belirir? Yada Kendin olmadan,kendinin arkasına nasıl saklanabilirsin? |
||
|
||
| Bazen ben olmadan aynada hayalim belirir ,gözlerim gözlerimde boşluğa bakar .O zaman anlarım ki göreceğim o an aynada değildir. Ve bazen sahneden döndüğünde parçalardan birini kaptırırsın alkışa seyirceye,sonra başak bir gün başak bir parçanı...Sonunda kendi arkana değil saydamlığına saklanırsın...belki. |
||
|
||
| kendimi bir gün tanırım diğer bir gün farklı yönlerimle ve diğer bir günde farklı yönlerimle tanırım ve tanımaya devam edeceğim | ||
|
||
| @hades aynanın karşısına geçtiğinde gördüğün sensindir ama baktığın sen olmayabilirsin gibi bir şey de denebilir. İnsan kendini tanıyamazsa nolur ya da tanımak istemezse..ya da başka şeyleri tanımak isterse-mümkün mü- Daha mı az yaşar...tanıdığı farkında olmadan gene kendi midir... |
||
|
||
| @buz ben hem aynanın karşısında gördüğüm kişiym hem de baktığımda kendimi göremediğim.Bunların hepsi benim.Hepsi de 'ben' kaynaklı.Ben yoksam onlarda yok... İşte herşey burada başlıyor.'Kabul' ondan kaçamazsın.'O' da senin bir parçan..Kenidini tanıdığı farkında olmak yada olmamak,bu iki yargıyıda sen hükmedersin. İnsan kendini tanımak istememesi,onun bir özelliğidir.Ve onun bir parçasıdır.Onunla vardır ve onunla ölecektir. Başlangıçta ona verilenler arasındadır o...Söküp atamazsın ki. 
|
||
|
||
| Ben herşey olabilecek olandır.BU yüzden mümkündür söküp atabilirsin-aksi takdirde gördüğünde bakmadığın kendin görmek zorunda olduğun olacaktır.Ama dersen ki işte bu kendim yüzünden nereye baksam kendimi görürüm, o zaman tek sorun kendine uzaklıkla yakınlık arasında tatmin olduğun seviyeyi yakalamaktır. | ||
|
||
| İnsan kendini tanımak istememesi,onun bir özelliğidir.Ve onun bir parçasıdır.Onunla vardır ve onunla ölecektir. Başlangıçta ona verilenler arasındadır o...Söküp atamazsın ki. Alıntı insanın kendini tanımak istememesi, gerçeklerle yüzleşmek istememesi anlamına gelir, kişilik özelliği olarak kabul edilemez. Kendini tanımaya çalışan insanın kişilik özelliği nedir ? Daha iyi, daha bilgili, daha dürüst olmak için kendini tanıman ve değiştirmeye çalışman gerekir. Aynaya baktığında sadece traş oluyor ya da makyaj yapıyorsan ölünceye kadar değişemezsin ve çevrene de ben böyleyim kardeşim beni böyle kabul edin dersin. Bu da senin hiç bir şey olmadığın ya da olamayacağın anlamına gelir. |
||
|
||
| zeki,hassas,duyarlı,kalp gözü çok açık,yarı aydın_belki o kadar bile değil_vicdan sahibi,tembel,sorumsuz,hayatı hiç ciddiye almayan,bi o kadar ciddiye alan,neşeli,espritüel,dinleyen,şakacı,hayalci,kadınları seven,onların hırslarından,tutkularından,dizginleri ele alma duydularından,kıskançlıklarındanda bir o kadar nefret eden,asla vicdansız,zalim olamayan biriyim | ||
|
||
kendisini ciplak haliyle gorecek cesarete gercekten sahip olan var midir acaba? Bakiyorum da neredeyse tum yazilar yanli... ego'nun maalesef cogunlukla dizginlenemeyen yanliligi...  kendini kandirmanin dayanilmaz hafifligi...
|
||
|
||
| kesin olan sudur; insanlarin cogunlugu kendisini kandirir ve bunun farkina bile varmaz. ICQ ve bunun benzeri sitelerinde insanlarin tanitma sayfalarina bakmak en acik ornektir bu dedigime; insanlar kendilerini oldukalri gibi degil, kendilerini gordukleri gibi tanimlarlar. Sorun da budur. Aslinda kendini gordugun gibi tanitmak yanlis olmamakla beraber, o egonun insani kandirma olayi girer devreye. Sonuc olarak tanitma metni ister yuceltici, ister asagilayici olsun, amac okuyacak olanin ilgisini cekmektir. Bunu son cumlemi okuduktan sonra "hayir, yalancisin, benim oyle sacma amaclarim yoktur" dediysen kendi kendine, bir daha dusun, cunku yine kendini kandirma mekanizmasi girmistir devreye. Bu bahsettigim mekanizma herkeste vardir ve bunu asmak cok zordur... Bu tavrimin yanlis olup olmadigimi soruyorsan, ben de sana gercegi oldugu gibi, olusabilecek ahlaki karsi cikmalara aldirmadan aciklamak ne kadar dogru olur diye sorarim (cunku normal durumlarda karsidaki insani kirmamaya dikkat etmek gerek, bundan dolayi bu gibi durumlarda elestirmemek, susmak gerek - kaldi ki elestirdigim insan sen degilsin, genel bir elestiri yaptim - ) | ||
|
||
| Benim 'Ben'im alt edilmesi gereken bir şeydir,benim 'Ben'im insanın büyük hor görülmesidir 'Ben'ce... | ||
|
||
| Kendimi çok iyi tanıyorum, zaaflarımı, korkularımı, nelerden hoşlandığımı, nelerin beni kızdırdığını çok iyi biliyorum. Kapastemin de farkındayım. Neyi ne kadar başarabileceğimi ya da hangi konular da başarısız olduğumu. Bu sebeple sonuçlara hiç şaşırmıyorum ve hayatımda pek sürprizlerle karşılaşmıyorum. İyi vasıfları farketmek ve kötü olanı kabullenmek zaman alıyor tabi. Eee, yaş otuza gelene kadar bu süreç tamamlanıyor galiba... Bu arada aynaya bakan yüzüm hep gülümser, bu konu da bencilimdir. Kendimi kendim bile mutsuzken çekemiyorum. |
||