|
||
| Türkçeyi kullanıyorsun.Türkçe konuşuyorsun, Türkçe yazıyorsun hatta Türkçe aşık oluyorsun. Bu dili kullandığının farkında mısın? Nasıl bir dil olduğunun? Söyleyeceklerini kolaylaştıran ve zorlaştıran yanlarının.. Üstünlüklerini ve ya eksikliklerinin.. İşte dedim yaa.Bu dili kullandığının farkında mısın ,farkında mıyım? Türkçe'yi senin için güzel-zor-elverişli ya da elverişsiz yapan nedir? Bu dili-dilini seviyor musun? Bir dilin diğer bir dile üstünlüğü sözkonusu olabilir mi ki peki..Çünkü herkes , her dilin insanı anlatmak istediğini anlatabileceği olanakları taşıyan dille konuşmaz mı... Ve ya her dilin aynı yolu çeşitli biçimlerde aldığı ama illa ki o yolu tamamladığı düşünülemez mi...Yoksa bazı dillerin insanı anlatımında daha derin olabiliyor mu.. |
||
|
||
Aslında bu konu benim hep dikkatimi çekmiştir yani bir dilin dezavantajları olduğu aşikar özellik le de onu doğuştan öğrenmek zorunda kalıyorsak eksiklerini görmezden geliyor ve ona boğuluyoruz adeta buradada bir diğer dili öğrenmek değişik bir bakış açısı kazandırıyor her zaman . Özellikle de artık kelime kelime anlamı arama yerine o dilde gerçekten konuşabilmeyi kavramışsakilginç bir deneyim . Samuel Beckett bir çok eserini fransızca yazmış ve sorduklarında fransızca yazarken başvurduğu kelime oyunlarını ingilizcede gerçekleştiremediği ve bir diğer dilde yazmanın yazarın düşüncelerine ve anlatacaklarına az da olsa özgürlük getirdiğini söylemiş . Aslında başka bir dili öğrenemeden tek dile tutsak kalmak anlatım özgürlüğünü kısıtlıyor . Öte yandan daha kendi dilinde konuşmayı başaramayanlar var ki onlar ayrı bi inceleme başlığı . Son olarak diyebilirim ki kendi dilinin farkına varmak için mutlak diğer bir dil bilinmek zorundadır . Ve diller arası geçişi onların yapısını kavrayabilen biri gerçekten az da olas ifade özgürlüğüne kavuşur . |
||
|
||
| Bir başka dili öğrenirken insan sadece o dili değil kendi dilini de yeniden keşfediyor.İnsanların kendini ifade etmek için oluşturdukalrı çoğu zaman niyeti aynı ama yolu farklı yapılarda kendisinin özgün içdilini de keşfetme fırsatını buluyor.Bu yüzden yabancı bir dil örenmek ,dillere dışardan yapısal açıdan bakabilmek bence de çok önemli bir tecrübe. Kendi dilini bir yabancı gibi ona olan yakınlık hissinden soyutlanarak düşünebilmeye çalışmak çok tuhaf.Bir süre sonra konuştuklarının anlamsal derinliğinin kaybolmaya başaldığını ve matematiksel ifadelerin geriye kaldığını görebilirsin.Çok yumuşak ifadelerin aslında sınırları kelimelerle kaba bir şekilde çizilmiş bir dar alanda çırpındığına şahit olabilirsin. Ben Türkçenin bu tarz çıplak kalma şokuna en az uğrayan dillerden biri olduğunu düşünürüm hep. 
|
||