|
||
| bir remeron bir de xetanor atıyorum,oh beeeeeeeee,doktor tavsiyesi,ama çok kilo aldım,olsun be zaten zayıftım | ||
|
||
| Maça gitmek. | ||
|
||
| bağırmak:) | ||
|
||
| Düzenli olamamakla birlikte,ipler kopunca (gece-gündüz farketmez) tabiri yerindeyse geberene kadar koşmak... Bir keresinde o kadar çok koşmuşum ki , kendime geldiğimde 'burası neresi' ,'birde bunun dönmesi var' diye düşünürken,şansıma bir at arabası göründü.. Amca ile çawani başe? çıtki? vs diyaloglar geliştirdim.Cigaramızı tüttüte tüttüre at arabasında döndük... |
||
|
||
| yalnızlık, sesizlik, sürat | ||
|
||
| eyvallah... | ||
|
||
| prozac günlük 40 mg... sabah ve akşam 20 mglık ... | ||
|
||
| Yüzmek ama ucunu bucağını göremediğin denizde.. Herkesten herşeyden uzaklaşmak olabildiğince. Sadece tuzlu suyu ve güneşi hissetmek teninde.. Gözlerini açtığında güneş damlalarının gözüne kaçması.. Tüm negatif enerjini alır işte bunlar.. | ||
|
||
| aşk...zehir ve panzehir olayı...aynı kaynak yaniii | ||
|
||
| Gitar çalmak. Bazen yeni çalışmaya başladığım bir parça sayesinde en az iki saatim dolu dolu geçiyor. Müzik olmasa ne olurdu acaba? | ||
|
||
| gitar çalamazdın bazen yeni çalışmalara başlayamazdın bir parça olmazdı en az iki saatin dolu dolu geçmezdi bu soruyuda sormazdın. bende sana cevap vermezdim ne saçmalıyon sen ya? |
||
|
||
Müziksiz bi hayat düşünemiyorum ben. Nerde olursam olayım illaki kulağımda bir tını olur..Bi de ben öğrensem şu gitar çalmayı. Seneye de onun kursuna giderim artık 
|
||
|
||
| depresif oldğm anlarda genelde daha sessiz olrm ama sessizlğimi bozan herkese daha hırçın..olabldğm kdr sesli..depresif oldğm anlarda o anı uçlarda yaşarm ama genelde bu uzun sürmez...:=) | ||
|
||
| biraz uzun yazacağım burada. konuyla alakalı olmayan şeyler de yazmak istedim.çünkü depresyonumu paylaştığım ailem dahil çok az tanıdığım var. hayatımda iki defa depresyona girdim. her ikisinin de yaz bitimi sonbahar başlangıcında ortaya çıkması ve kış sonuna kadar sürmesi sonbahar ayından korkmama neden oldu.her ikisinin de nedeni ayrılıktı. ilkinin ilaçlarını hatırlamıyorum çünkü böyle bir rahatsızlığı hiç ciddiye almıyordum. ilaçla tedavi olmaz diyordum. zorlaya zorlaya kullandım ilaçları. öyle kötü bir şeymiş ki bu depresyon üniversitede okurken 3. sınıfta okuldan tam 6 ay uzak kaldım. tekrar dersleri ve düzenimi toparlamam baya zor oldu benim için. teşhis major depresyondu. hastane yatışı kararı aldı doktorlar ancak ben gitmedim hastahaneye.intihar edenlere anlam veremezdim bu dertle tanışmadan önce. ancak depresyona girdiğimde kaç defa intihar girişimim oldu sayamadım bile. beni son anda döndüren şey hep allah korkusu oldu. evet çok ağır bir dönemden geçtim.yeşil reçeteli ilaçlar kullandım. tam 8 ay dünyadan koptum.ancak etrafımda sadece çok yakın olduğum kişiler biliyordu durumumu.insanlardan hep kaçtım. çünkü insanların bu tür sorunlara bakışı tuhaftır. sıkıntılı bir dönemin ardından 7 yıl geçti ve yine sonbaharda yine bir ayrılık sonucu toplamda 3 ay süren bir depresyon daha yaşadım. bu sefer kullandığım ilaçları biliyorum ve çok düzenli bir şekilde kullandım. evet ilk kullandığım ramerondu. doktoruma uykusuzluk,iştahsızlık,konsantrasyon bozukluğu,hiç bir şeyden zevk alamama gibi şikayetlerle gittim. ve bu ilaç gerçekten çok etkiliydi. o durumumu geçirmeye yönelikti. asıl antidepresan ise lustral.100 ml dozunda yaklaşık 8 aydır kullanıyorum. doktorum bana 1 sene dolduktan sonra 1 sene daha 50 ml kullanmamı önerdi. böylelikle depresyonun tekrarlama riskini en aza indirebiliriz dedi.evet 1 ay sonra sonbahar kapıyı çalacak. bakalım ne olacak. ben iyisimi bu aralar kimseye takılmayayım:) ben depresyonumu etrafımdan hep gizledim. belli etmemeye çalıştım kimseye. genelde iyiyim derdim. depresyonda girdiğimi hiç söylemezdim.şimdi de kamuda kariyerli bir meslekte çalışıyorum. ne meslektaşlarım ne arkadaşlarım(çok yakın bir iki kişi hariç) bu tür bir tedavi gördüğümü bilmezler. kimsenin bilmesine gerek yok ve millet her an 'kafayı yedi' diyebilir. burası türkiye. allahım şükürler olsun bu süreçten beni iki kez kurtardın. bir üçüncüsünü yaşatma. bu rahatsızlıktan şikayeti olan herkese bol bol sabır diliyorum.depresyonda olan bir kimsenin halinden gerçekten sadece depresyona giren anlıyor. |
||
|
||
| son 2 haftadır ağlamak tek antidepresanım... rahatlıyorum o tuzlu suyu içimden atınca:) |
||