|
||
| işin dini boyutunda falan değilim.sorgum ağır bir hastalığın yıllardır pençesinde kıvrandıktan sonra artık soluğunu ensende hissettirecek kadar yakınlaşan ölüme insan kendini ve çevresini nasıl hazırlar. daha doğrusu ölüm kendine nasıl hazırlanılmasını arzular. bir yandan çıldırtan dayanılmaz ağrılar bir yanda-her şeye rağmen-tüm yaşanılasılığıyla bir hayat ya geride bırakacağın sevenlerin sevdiklerin ölüm tüm çılgınlığıyla yavaş yavaş aralarken kapını sen onu nasıl ağırlamalısın ki...? |
||
|
||
| Ölmek için birşey mi yapacaksın ki hazırlık yapıyorsun... "Tatile gidiyorum nasıl hazırlık yapayım" gibi olmuş. |
||
|
||
| her şey bir hazırlık gerektirir ama ölüm bu" her şeyi" de aşar bu durumda olan insanlar ve bu psikolojiyi yaşayan yakınlar nasıl hazırlamalı kendilerini bu duruma? en zoru olan ebedi tatile? |
||
|
||
| Onu diyorum hazırlık yapsan daha iyi bi ölüm mü olacak.. Daha kötü bi ölüm mü olacak, Hazırlığın hiçbirşeyi değiştirmiyorsa ne diye hazırlanasın. Etrafındakiler için "ölüm" ile kast edilenle, ölen için ölüm anlamında kastedilen şey aynı değil. |
||
|
||
| evet bence herkes yapmalı , belki bir yakınının gözlerinin önünde gün geçtikçe ölüme bir adım daha yaklaştığını görmek , ölüme nasıl hazırlanmalıyız sorusunu getirir insanın aklına ..annem bundan yıllar önce bile ölüm gerçeğine bizi öyle güzel hazırlamıştı ki .. hep dünyanın bin türlü hali olduğunu söyler ve birbirimize sahip çıkmamızı öğütlerdi kardeşler olarak .. ve babam vefat ettiğinde de acısını asilce yaşamayı bildi , acımıza nasıl katlanmamız gerektiğini ondan yıllar önce öğrenmiştik çünkü .. ölüm yaşamın gerçeği , bundan sürekli kaçma yerine zaman zaman bu gerçekle yüzleşmeyi bilmeliyiz ve belki çok acımasız gelebilir ama sağken belirlemeliyiz ölüm karşısındaki stratejimizi .. | ||
|
||
| Akciğer kanseri bir kaç kişi tanımıştım.Ciddi ağrılarla ve beslenme zorluğuyla başetmenin yanısıra hep dayanılan direk olmaktan çıkıp sevdiklerine yada bir zamanlar hükmettiklerine muhtaç,aciz,sürekli inleyen, uyumayan,göçü için gizli ya da aşikar hazırlıklar yapılan,odasına girilince burun kıvrılan ve en acısı fısıltı halinde yalandan vah vahlarla gözlerinin içine bakılan insancıklar. O yattığı yataktan baktığımda dünyaya ne yaşanmışsa yaşanmış olsun bir dakika bile bu dünyaya katlanmaktansa sonu yok olmak mı,yanmak mı,bir köşke taşınmak mı hiç önemli değil derdim... | ||
|
||
| ölmeye yatmak ölen için farklı ölmeye yatırmak yakını için farklı bunun farkındayım ama ölecek olan nasıl hazırlamalı kendini öyle ya da böyle gelecek olana yakın o gücü kendine nasıl sağlamalı |
||
|
||
| basımgözümüstünede... zatenmazeretim bilewar sana gelmeye ama once...aklımdaküçük birsey war.çok kısabisüre... | ||
|
||
| Ölüme hazırlanmaya kalkan hayatla bağlarını koparamaz. Hazırlık, sorumluluk ve vicdandır. İşin içine vicdan ve sorumluluk girdiğinde ölüm sizden kaçar. | ||
|
||
| ben en çok çiçeklerisana getirirken sewerdim... ama şimdigetirmeyi sewmiyorum sana çiçekleri... (anlarmısınız) |
||
|
||
| ebruli evet benim de şu anda sorgulamaya çalıştığım bu. evet güçlü olmak lazım annen ne güzel dimdik durabilmiş kaybını yaşarken ve sizlere içi kan ağlarken dimdik durmayı öğretmiş.insanın bu gücü kendinde bulması nasıl bir güçtür tam da o anda. herkes güçlü olabilir mi bu kadar? kaç kere kafasından kurgulasa da o anda nasıl durulur dimdik ayakta-ilaçlarla demeyin sayın eksi- evet fikir haklısın sorumluluklar senin acını öteleyip dik durmanı kolaylaştırır. |
||
|
||
ben en çok çiçeklerisana getirirken sewerdim... ama şimdigetirmeyi sewmiyorum sana çiçekleri... anlarız.
(anlarmısınız) |
||
|
||
| bir günüm mü var? sahneye çıkarım,, alırım elime bir şişe şarap, geberene dek içerim,son nefesimi tüm hayallerimle oraya gömmek için ''!'' |
||
|
||
| heledur ölüm... benim kadrajımm bu deil.... daha war o sahneye... ölmeye sebebim war... | ||
|
||
| Ölüm karşılanması gereken bir olgu değildir, Ölüm hayatın bir olgusu değildir. (kim demişti..) Ölecek kişi için de son derece anlamsızdır, çünkü onun için ölmenin bi anlamı yoktur. Ölen kişi düşünemez artık öldüğünü. "Öldüm yazık oldu bana" gibi şeyler geçmeyecektir aklından, bitmiştir artık. Ölmek yaşayanlar için anlamlıdır yanlızca, O da, bir hoşçakaldan daha fazla üzücü olamaz. |
||