|
||
| Bizim köyde cocuklara belli bir yasa kadar fazla kiyafet alinmaz,tanidiklar, akrabalar arasinda degis-tokus yapilir.Artik ihtiyac duyulmayanlar bit pazarina götürürülüp cocuklar tarafindan ,kullanmadiklari daha baska esyalarla birlikte satilir,harcliklarini cikarirlar,satilamayanlar da kizilhac tarafindan ihtiyac olan yerlere ulastirilir…Bit pazarinda satis yapan cocuklardan yer parasi alinmaz…Cocuklara tasarruf ögretilir,ayni zaman da ticarette… Yaslilar cok önemli.Onlar cogunlukla gecmiste yasar,bu yüzden köyün sinemasinda haftada bir nostalji yapilir,eski filmler gösterilir.Giris hem uygundur,hem de yaninda bir fincan kahve ve bir dilim pasta sunulur.Filmden önce sohbet edip kahvelerini icerler…Yaslilar yurdu genclerin ve cocuklarin ugrak yeridir.Zamanlari oldugunda yürüyemeyecek durumda olanlar tekerlekli sandalye ile gezmeye,alis-verise götürülür.Cocuklar onlarla "kizma birader"türünde oyunlar oynar.Gencler onlara cep telefonu-internet kullanmayi ögretirler.Köyümüzün lisesinde ki“Nesillerin Bulusmasi“adli proje ülke capinda ödül aldi,proje gelistirilerek devam ettiriliyor…Farkli zamanlarin insanlari dahi olsalar, birbirlerini anlamayi ve hosgörüyü ögretiyoruz… Yagmur sulari biriktirilir ve bahceleri sulamada kullanilir.Üzüm baglarimiz var ,tepelerin üstünde.Bagcilar budama islemi yaptiklarinda kullanilmayacak durumda olan dallari bir yere koyar gübre üretirler,iyilerini de bagin önüne kutulara koyarlar,isteyenler alsin diye.Bilirler ki üzüm yapragi dolmasi yapan insanlar yasar köyümüzde…Baskalarini düsünmek ögretilir… Yavru kurbagalar dünyaya merhaba dediklerinde,gitmek istedikleri yere kazasiz belasiz gitmeleri icin bazi geceler onlarin gectigi caddeler trafige kapatilir,coluk cocuk köylü ellerinde fenerler,onlari toplar caddeden karsiya gecirip,gidecekleri yere birakir.Ormanlarimiz kiymetlidir,hem bizim icin hem de icinde yasayan hayvanlar icin.Okulda cocuklara ormanda nasil davranmak gerektigi ögretilir ve bu konuda bir de sinav yazilir.Hayvan,insan,bitki farketmez,canlilarin kendisine ve yasama alanlarina saygi ögretilir… Okul bahceleri ve cocuk yuvalarinin bahceleri veliler birligi tarafindan,köylünün ve cocuklarin yardimi ile düzenlenir,duvarlar renkli boyanir.Her seyi devletten beklememek lazim,gücümüzün yettigini biz de yapabiliriz,yardimlasmanin güzelligi anlatilir ve yasanir… Cicek tarlalari vardir,icinde güzel cicekler yetisen.Ihtiyaciniz varsa ordan temin edebilirsiniz.Tarlanin basinda bir bidon,bir bicak ve bir tabela vardir,üstünde, cicek fiatlari ve ellerinizin dürüstlügü icin tesekkür ederiz diye yazan.Ciftciler ürünlerini kapilarinin önüne koyarlar“patates,sogan,bal vs.“,yanina fiatlarini yazarlar,parayi yere koyup gidersiniz.Dürüstlük önemlidir,konrole gerek yoktur,cocuklarimiza dürüstlügü ögretiyoruz…. Kütüphanemiz,köyümüzün en güzel yeri,en sevilen yeridir…Cocuklar icin haftada bir okuma günleri yapilir,gönüllü olan kisiler orda cocuklara kitap okur.Sonra resimler yapilir kitap hakkinda konusulur.Senede 2-3defa okuma geceleri düzenlenir,uyku tulumunu,battaniyesin,yastigini alan cocuk kütüphaneye gider.Köyümüzden cikmis bir yazar ya da baska ünlü bir yazar gelir,cocuklara yazdigi kitabi okur,kendini tanitir,nasil yazdigini anlatir,onlarla sohbet eder.O gece her sey cocuklar icindir,acik büfeler hazirlanir,icecekler alinir,oyunlar oynanir,saat 23,e kadar,eve dönen cocuk hem yorgun hem mutludur ve anlatacak cok seyi vardir…Ayrica 2-3 yilda bir en cok kitap okuyan 15 cocuk basin önünde ödüllendirilir,artik tüm köy bu cocuklari konusur,takdir eder.Ev ödevleri genelde kütüphanede yapilir,zor sorularda yardim edecek birileri her zaman vardir…Bilenler bilmeyenlere ögretir.Kütüphane senede iki defa bit pazari yapar,eski kitaplari bir simit parasina almak mümkündür…Cocuklar okumaya ve yazmaya özendirilir… Bu arada büyükler de bos durmaz,köyün okullari aksamlari kapilarini yetiskinlere acar,seminerler,kurslar,akliniza gelebilecek tüm kültürel faaliyetler burada yapilir. Ben bu köyü cok seviyorum,ben de bu faaliyetlerin coguna katiliyorum.Belki kimine az gelebilir ama az da olsa bir seyler yapmak cok önemli diye düsünüyorum. Peki siz ne yapiyorsunuz,cevrenizdekiler ne yapiyor ya da ne yapilmasini arzu ederdiniz?Siz de yazin yaptiklarinizi ya da yapilmasini istediklerinizi…Paylasalim diyorum kisacasi,bu dünya bizim!... |
||
|
||
| Sevgili Xantippi, "yaşarken cenneti bulmuşsun" desem abartmış olur muyum bilmiyorum ama ben de köyünü çok sevdim. Yazının sonunda "benim hayalim bu" diyeceğini düşünerek okudum. Bilmiyorum bu ülkede böylesi bir paylaşımcılık yerleştirilebilir mi, birkaç köyde de olsa... Bana çok uzak geliyor bunlar ve umarım yanılıyorumdur. Arkadaşlarımdan birkaçının "bizim buralarda da buna benzer şeyler yapılıyor" demesini çok isterdim. Radikal Gazetesi'nin başlattığı bir kitap paylaşımı kampanyası vardı. Bu kampanyada bile alınan kitapların çoğunun paylaşım noktasına geri gelmediğini öğrendim. Ben de yeterince olmasa da kendimce bazı katılımlarda, katkılarda bulunuyorum çevreme ama bazı yardımlarımın yerine ulaşmadığını görmek gerçekten üzücü oluyor. |
||
|
||
| ayyyyyyyyyyyyyy yazdıkların rüya gibi Xantipi.bunlar nasıl gerçekleşti nasıl uygulamaya konuldu ne güzel insnlar yaşıyor orada.keşke her yerde gerçekleştirilebilse tüm bunlar dünya ne yaşanılası ne de güzel olur |
||
|
||
| hic sorma ulgnil bunlar daha su anda aklima gelenler,bazen italyanlar düzeni bozuyor,mesela komsunun bahcesine dalmis,elmalari kopartiyor,komsu soruyor ne yapiyorsun? hic,burasi cennet ,cennette her sey herkesindir,ben bu hakkimi kullaniyorum gibi  ama bizim köy gercekten cennet gibi,gelmeni isterim  Cok haklisin sevgili asya,ben lisede okurken köycülük kolunu secmistim,o zaman da Malatya,daki köyümüze kitap-okul arac ve gerecleri yollamistik,tesadüfen bir gün köyün ögrt.ile Istanbul,da karsilastim,benden habersiz olaydan bahsetti, o kadar mutlu olmuslar ve cocuklar o kadar motive olmuslar ki,anlatirken gözlerinin ici gülüyordu.Cok sevinmistim,ancak bu yardimlarin yerine ulasamama durumu cok oluyor,bu da insani isteksizlige sürüklüyor.Iste bizim köyde bu yok her seyi görüyoruz ve bu bize istek veriyor. Ben umutluyum ama, birileri benim yasadigim yerde de sunlari sunlari yapiyoruz diyecektir...eee umutlar kolay tükenmiyormus,sevgili asya
|
||
|
||
| Xantippi yazdıkların bana '' Orda Bir Köy var Uzakta '' şarkısını anımsattı . var mı gerçekten böyle bir köy uzakta da olsa , inanamadım okuduklarıma asya nın dediği gibi hayalin sandım , bu ülkede böyle bir köy varsa eğer benim de hala umudum var ülkem ve ülkem insanı için
|
||
|
||
| var tabi ebruli,var...zaten bunlari yazarken icim ciz etti,hep ülkemi düsündüm,bizde niye olmuyor diye,belki de cok sey degisti, oluyordur umuduyla yazdim...en cok camide calinan ayakkabilara kiziyorum biliyormusun,nasil bir paradoks anlamadim gitti... | ||
|
||
nasıl yani bu köy türkiye de değil mi yoksa 
|
||
|
||
:)yok ebruli ne Türkiyesi,ben yurt disinda yasiyorum,dikkat edersen kizilhac,tan bahsettim yukarda.üzgünüm 
|
||
|
||
Nerde bu köy? çok merak ettim Masal gibi  Çok şanslısınız... Bir zamanlar bize has şeylermiş bunlar.. biz büyüdük ve kirlendi mi dünya kurbağalara gösterilen özen çok ilgimi çekti şaşırtıcı...
|
||
|
||
| evet masal gibi turkuaz,bu köy almayanin bavyera eyaletinde,yanimizdaki kasaba icinde pamuk prensesin ülkesi denir,burda yasamis derler,bir tarafi tepeler,üzüm baglari bir tarafindan irmak akar,bazen dakikalarca manzarayi seyrederim,elle cizilmis gibi...görülmesi lazim... | ||
|
||
Xantippi ben de üzgünüm hem de çok , olayın büyüsüne öyle bir kapılmışım ki kızılhaçı atlamışım 
|
||
|
||
| köy filmi... dısardan yabancı insan alıyorlarmı... topraklarını paylaşıyorlarmı... paylaşıyorlarsada biz gitmeyelim oraya... kürletmeyelim... çünkü bizimkisi sadece belli anlarda bu köye duyduğumuz istem kaçmak we rahatlamak anlamında oluyor... daha hazır deiliz oyle bir koye... düşünsenize oyle bir koy için ne yaptık... kirletmeyelim... bırakın yasasınlar we çocuklarla yaysınlar... |
||
|
||
| toprakalrini paylasiyorlar,disardan gelenlere kapilar acik sadece mc donald,s lara gecis yok,mcdonald,s in yasamasi icin bizim köye ihtiyaci yok ama köyün kücük esnafinin yasamasi icin var deniyor... sinemamizda film siparisi veriliyor,ben gecenlerde kizgin damdaki kediyi istemistim,mesela... bizde bilmiyorduk delicocuk,bizde cevremiz icin bir sey yapmamistik,büyük sehirdeki sele kapilip gitmistik,ama burda ögrendik,insan ögreniyor yani...insanlik icin yapilacak ne cok seyin oldugunu ve bunlarin cokta zor olmadigini... |
||
|
||
| tamam waz geçtim soylemimden ... beni dawet etsene oraya... tarla warsa öküz gibi sürmekten başlayabilirim...köyünüzü tüm halk uyurken temizliyebilirim... | ||
|
||
| yok temizlik isini sana vermeyiz,onu unutmusum bak,biz iki ayda bir defa elimizde büyük posetler,pazar sabahi,coluk cocuk yollara düseriz,cevredeki cöpleri toplariz...bunu unutmusum söylemeyi... at binmeyi biliyorsan cocuklara onu ögretebilirsin,cünkü cocuklarin bunuda ögrenmesi lazim...ve en sevdikleri yer,,,bir de ahir temizligi ,at temizligi onlara ait,sen sadece ögret yeter... |
||