|
||
| İnsana özel en önemli duygulardan birisi de sanırım akrabalık ilişkileri. Yani zorunlu ilişkiler. Sevmek sevmemek, saygı göstermek saygı göstermemek ikinci planda. akarabamızsa bir şekilde ilişkimiz mutlaka olmalı. Anne, baba, kardeş, çocuk ilişkilerinden başalyıp, annemin amcasının torununun görümcesi'ne kadar varan bir silsile... Bu bana çok doğal gelmiyor, fazla zorlama. fakat bir taraftan da bunun toplumsal altyapısının olduğunu da görmek gerekiyor. Feodalizm döneminde başalyıp kurumsallaşan bu akrabalık ağına günümüzde hala ihtiyaç var mıdır? Aldığımız veya alacağımız karralarda ciddi bir dış etken olabilen bu akrabalık baskısıyla nasıl mücadele etmeli? Kendimiz olabilmemizdeki en önemli olumsuz etken olduğunu düşündüğüm bu ilişkiler ağından kendimizi soyutlamak üzüntü mü verir, mutluluk mu? |
||
|
||
| akrabalık ilişkilerindeki samimiyet yöreden yöreye değişiyor türkiye de batıda bağlar o kadar da kuvvetli değilken bu doğuda insanı boğan derecede sarmallanıyor öz kimliğimizden değerler ve kültürümüzden ister istemez uzaklaştıkça iyice çekirdek kıvamına bürünüyoruz akrabalarımız da düğünlerde cenazelerde var oluyorlar ama bence bu kadarı yeterli yeri geliyor kendine bile katlanamazken insan bir de zorunlu akraba kalabalığına hiç tahammül edemiyor kanbağı da yeri geliyor oluşturamıyor insanlar arasındaki yürekbağını bu sebeple benim dostlarım akrabalarımdan daha değerli |
||
|
||
| İnsan sosyal bir varlıktır birbiriyle münasebet kurarak hayatını devam ettirir,zira Allah cc''Allahtan korkun ve akrabalık ilişkilerinizi koruyun''buyurmaktadır,yakınlarla ilgilenlenmek manasına gelen sıla'i rahim toplumun genel yapısını koruyan bir kavramdır.Akrabalık bağlarının kuvetli ve sağlıklı oluşu,topluma huzur ve refah getirir,sevinç ve üzüntüler yalnız yaşanmaz,kim aç kim hasta,kim ölmüş kim doğmuş,kim evleniyor, bilinir ve onun bu sıkıntısına derman olunur,mutlulukları paylaşılır... Toplumu toplum yapan değerlerdendir aile ve akrabalık kavramları.İnsan önce ailesinden,akraba ve komşularından sorumludur,bu sorumluluk bilinci şu yaşadığımız dönemde yozlaşmış vaziyette,kıskançlık ve güvensizlik temelleri üzerine kurulmuş durumda malesaef,ne ölmeni ister olmuşlar ne de gülmeni,bu bağın dejenerasyonu sevgi ve dayanışma ruhunu zedelemektedir... Akrabalık ilişkisinden uzaklık bireyselleşmeye iter toplumu bu da bencilliğe ve kibire,bencillik ise bir bitişin işaretidir toplum için,kapitalist materyalist düzenin getirdikleri ile tepemize dikilen gökdelenlerle ne akrabadan ne de komşudan haberdar oluyoruz,bizi biz yapan bir değeri kaybetmiş oluyoruz,ayakta kalabilmek için bunu korumak zorundayız,zorla da olsa...Bir gün yalnız ve muhtaç durumda olduğumuzda yanımızda birilerinin bizimle bunu paylaşmasını istiyorsak.... |
||
|
||
HİÇ TERCİH KONUSU BİLE EDİLMEDEN GELİP İNSANIN HAYATININ İLK YILLARINDA YAŞAMININ MERKEZİNE OTURAN İLİŞKİ TARZI..."ANNE" DER ÇOĞUMUZ İLK ÖNCE SONRA"BABA" KARDEŞ ,ABİ,ABLA VS...DAHA ANLAMLI SÖZCÜKLER DİYEMEZ Mİ İNSAN İLK KONUŞTUĞUNDA...NE BİLEYİM KENDİ ADINI MESELA:)ONU DA O SEÇMEMİŞ OLMASINA RAĞMEN HAYATI BPYUNCA ONLA OLACAK ŞEYİ.....BEN BİR İNSANIN GERÇEĞİ AİLESİNDEN BAŞKA BİR YERDE YAKALAMASIYLA GERÇEK OLGUNLUĞA ULAŞABİLECEĞİNİ DÜŞÜNÜYORUM..ÇÜNKÜ O GÜNE DEĞİN HAYATINNIN BAŞINDAN BERİ BULUNDUĞU GÜVEN ORTAMININ SİLİKLEŞTİRMESİNDEN SIYRILAMAMIŞTIR...KİŞİLİKSİZLEŞMİŞTİR Bİ NEVİ...BİRÇOK EYLEMİ ONA AİT DRĞİLDİR..ÖYLE UYGUN OLDUĞU İÇİN ÖYLEDİR..İLK AŞKIMI HATIRLIYORUM DA:)ONA SEN BENİM GERÇEĞİM OLDUN DEMİŞTİM...İŞTE O ZAMAN KENDİMİ BÜYÜMÜŞ SAYDIM..KIZ ÇOCUĞU DEĞİL KADIN OLDUĞUMU ANLADIM..HANİ ARKADAŞLIK İLİŞKİLERİ GERÇEK YAŞAMA BİR MOLA TADINDA OLUR YA BİR ZAMAN İŞTE O MOLALAR YAŞAMIN KENDİSİ ZORULU İLİŞKİLER DE MOLA OLUNCA İNSAN İNSAN OLUŞUNUN HAKKINI VERİR BANA GÖRE...ÖZGÜR SEÇİMLER DERİN ANLAMLAR KATAR İLİŞKİLERE ..BU YÜZDENDİR Kİ HER DOSTLUK İKİ HAYAT BARINDIRIR...HAYAT ÖMÖRÜNE SAHİP ÇIKMAKTIR...
|
||
|
||
| Acaba gerçek akrabalık ilişkileri şunular mı olmalı? Düşünsel akrabalık Duygusal akrabalık Bakış akrabalığı Hayat akrabalığı ..... |
||
|
||
Annenden babandan görmediğin baskıdığı, taa nerden akraba olduğunu bilmediğin insanlardan görürsün... Sürekli konuşurlar ve senin dünyanın en mükemmel insanı olmanı beklerler... Hiç tanımadığın ama 'güya' akraban olan birini sürekli sana örnek olarak verir... ''Aman da bilmem ne oturuyomuş saatlerce hiç kalmadan ders çalışıyomuşş!'', ''Aman da filanca hem üniversitede okuyomuş, hem açıköğretim okuyomuş hem de çalışıyomuş!''... Hiç bitmez bunlar! Senin en gergin dönemini daha da germek için vardırlar! Destek değil köstektirler genelde! Sana istedikleri lafı ederler ama sen saygılı olmak 'zorundasındır' ya susarsın! E susmasan nolcak?? Sen içini döküp rahatlican belki ama... Bütün sülalece ünlü olcaksın... ''Aaa bu muymuşş o terbiyesizz?? çıkçıkçıkk!!!'' Ondan susup mükemmel olmasa da iyi insan rolü yaparsın... 'Mecburen'!! Hep böyle değildir tabii ama ben böyle gördüm!... Ha bide sinirlenmemek için hiç önemsememeye çalışınca da ''Beni sevmiyosun sen biliyorum ama...'' ya da ''Bak beni de annen gibi görebilirsin, ondan konuşuyorum yani.'' gibi gereksiz cümleler kurarlar... Sevmem ben akraba ilişkilerini öyle... Bu kadar dolmuşsam zaten sevmeyeyim gitsin!! 
|
||