benim inancımda cuma namazı ancak seyyid olan imamla (hz. muhammedin soyundan olan halife ) kılınan bir namazken, camiye gidip namaz kılmak istediğim için gittim cuma namazına. Rahman ve rahim olan allahı tüm sıfatlarıyla her an, heryerde ve herşeyde tesbih edip ona secde ederken zaten, namaz kılmak istedim.
gerçekten çok üzücü bir atmosfere sahipti cami. belki ben yanıldım, belkide yanılmadım. insanların ihtiyaçlarına binaen orada olduklarını gördüm. sanki bir meyhane, sanki bir afyon evi gibiydi. herkes ellerini kaldırmış birşeyler bekiyor, birşeyler umuyor, birşeyler alıyordu. hele hutbe yarı profesyonellikle hazırlanmış, vatan millet edebeyatından ötede birşey değildi.
oyuncular vardı, oynadıkları oyundan ötürü gayet mutluydular.
sonra islam neden gönderilmişti diye sordum kendime.
çok zor değildi insanın kendisini tanıması!
ama kendisini kontrol edebilmesi de kolay değildi!
|
