|
||
| Neden felsefecilerin birinci vazgeçilmez görevi acı çekmektir... Neden felsefecilerin bir çoğu delirir ya da intihar eder... Hayat ilmine erildiğinde berbat bir şeyse neden hala yaşamayı sever insan ama söyleminde acıyı da tutsak eder... Felsefi acı nedir, var mıdır? Filozofca acı zorunlu olarak mı çekilir yoksa bundan zevk mi alır düşünen insan? |
||
|
||
| taş taşıyan vücudu ile yorulur düşünen insan da ruhsal olarak. |
||
|
||
| Ruhun saydamlığından ileri gelmeli . Acıyı hissetmeyenlere sormalı asıl niye bu kadar mutlusunuz die bence Düşüncenin ve dilin keskinliği şimdiyi yorar ve insan zamansız olmak ister - tüm bu acının kaynağı sahte de olsa eş zamanlı olma eğiliminden kaynaklı bana göre . Bazı ruhlar zamanüstü olabilir ve bu mertebe ölümcüldür . |
||
|
||
| Düşünce kanamadan varlığını olanaklı kılamaz.Kendi çatlağından ürer, parçalanarak ilerleme mecburidir.Bilmek acıdır,gene aynı acı bilmeyi gerekli kılar. | ||
|
||
| bir çok büyük düşünür gerçeğin verdiği bu acı karşısında "ilahi ruha" sığınmıştır. sorun şu ki, yok olup gideceğiz! hiçbir bilinç bu gerçeği tüm "yalınlığıyla" kabul edemez. ya türlü türlü savunma mekanizmaları geliştirir(ki ruhun ölümsüzlüğünü vaaz eden idealist düşünüş tarzı bunlardan birirdir) ya da delirir veya "beynini daha fazla taşıyamaz" ve varlığını sonlandırır, intihar eder. bilinci insanın başına beladır... |
||
|
||
| Belki de hayat o kadar sıkıcı ki acı çekerek zamanı daha eğlenceli kılıyoruz. Çünkü mutluluk kısa sürer,mutsuzluksa iyi bir arkadaştır,kolay kolay gitmez. | ||
|
||
| gençliğimin hiç bitmeyeceğini sanıyordum yanılmışım, hiç ölmeyeceğimi sanıyorum yanılacağımı biliyorum, sonsuzluğun sonuna ulaşmak istiyorum imkanlarım kısıtlı, bu parodi canımı sıkmaya başladı başka bir meşguliyet bulsam iyi olacak ama ruhum acıyla yoğrulmuş, ışık hızını geçtiğimde enerjiye dönüşmeyeceğimi bilsem zamanda yolculuk yapar, sapiens sapiensleri uyarırdım, derdim ki evrimin sonu hiçlik kardeşler, türkçe anlamayacakları için bön bön bakarlardı bende ne haliniz varsa görün derdim, acı çekme özgürlükse özgürüm, ama özgür olmaktansa mutlu olmayı tercih ederdim. |
||
|
||
| Hayat çürümeyi marifet sayan açık bir yaradır.Ne kadar zekiysen o kadar çabuk mutluluk masalından uyanırsın ki bu da pek de bir ödül sayılmaz.Bu yüzden akıl lanetlidir,filozoflar da uyanmanın acısıyla kavrulurlar. | ||
|
||
Alıntı acı çekme özgürlükse özgürüm, ama özgür olmaktansa mutlu olmayı tercih ederdim. özgürlüğümü ve beynimi kendi elllerimle an be an nasıl baltaladığımı bir tek sen gördün,her şeye şahitsin. seni izlediğim yolu izlemeye,yanıma gelmeye davet ediyorum, bulunduğum çöplük çok güzel... |
||
|
||
| İnsanın hayata gülebildiği nokta acıdan katılaştığı yerdir.Ve gülüşü sadece alaya dair bir içerik taşıyabilir. | ||
|
||
Alıntı Alıntı acı çekme özgürlükse özgürüm, ama özgür olmaktansa mutlu olmayı tercih ederdim. özgürlüğümü ve beynimi kendi elllerimle an be an nasıl baltaladığımı bir tek sen gördün,her şeye şahitsin. seni izlediğim yolu izlemeye,yanıma gelmeye davet ediyorum, bulunduğum çöplük çok güzel... |
||
|
||
| peki seni hala yaşatan ne?.. | ||
|
||
| uzaylıların gelebilme ihtimali, zengin olup aya turist olarak gitme ihtimalim, natalie portmanın bana aşık olma ihtimali, ölümsüzlüğün bulunabilme ihtimali, vb. biliyorum küçük ihtimaller ama benim şu an hayatta bulunmamda küçük bi ihtimalin gerçekleşmesi değil mi? ya da hiçbiri değil ölümden korkuyorum ve yokolmayı kabullenemiyorum. | ||
|
||
| yaşamak ölmekten kaçmak için sığınılan berbat bir liman olduğunda insan hayatı en kendine yakışan pozu veriyordur belki de..üstelik tutunduğun ihtimaller de hiç boş değil..hatta yaşamak için bayağı sebebin varmış. | ||
|
||
| tutunduğum ihtimaller boş demedim küçük dedim. sen niye yaşıyorsun, senin tutunduğun ihtimallerin muhtevası nedir? | ||