|
||
| Konuşurken veya hareketlerimizle, olduğundan veya olabileceğinden fazla şeyler söylemek ve yapmak her insanda bir şekilde kendini gösteriyor. Bunu bazen ilişkilerin daha iyi olabilmesi için, bazen yanıltmak için, bazen gizlemek için, bazen kavga çıkarmak için, bazen etkilemek için yaparız. Hatta bazı insanlar bu tür davranışları yaşam şekli haline de getirebiliyor. Sonuçları ise, çoğu zaman üzücü oluyor. Çünkü amaç ne olursa olsun, bir şeyi olduğundan farklı göstermenin, uzun vadede insan ilişkilerine verebileceği bir şey yok. Bu başlıkta bunları tartışalım istedim... "Abartı sanatını" ne derecede yapıyoruz? Hangi amaçla yapıyoruz? Bunun bir kültürel alt yapısı var mı? Faydası da olabileceğini düşünüyor muyuz? Olumsuz sonuçlarını gördüğümüzde kendimizi sorguluyor muyuz? Söylerken abartı olsun diye değilde, yapabileceğimiz şeymiş gibi olan, bazı sözleri yapamayınca nasıl bir duygu içerisinde oluyoruz? "Senin için yapamayacağım hiç bir şey yoktur" deriz ama, onun için, yağmurda ıslanmayı bile göze alamayız... |
||
|
||
| abartma(mübalağa)bir şeyi olduğundan az veya çok göstermek. Bazen bu algının kendisinden kaynaklanıyor,yani kişi abartılı algılıyor yahut hissedebiliyor,bilinç altında görmek istediği gibi görmesi de diyebiliriz. Mecnun leylayı anlatırken ve ona bakarken dünya güzeli olarak görüyordu oysa leyla çok çirkindi!! Bazen abartı bilinç altı kompleksten kaynaklanabilir hislerin yahut düşüncelerin yetersiz veya fazla karşılanabileceği düşünülerek gerçeği kamufle etme yoluna gidilir,bazende karşımızadaki kişiye tesir etmek amaçlı kullanırız bu sanatı,bir kaç çarpıcı cümle kullanarak varlığımızı hissetttirebilmek için... Hayaller hep abartılıdır gerçekleri sevmez,abartıyı hayallerimizden ilham alırız bazen... ''senin için ölebilirim''insanın kendisini tanımadan direk tesir amaçlı söylediği çarğıcı cümlelerden biri,oysa can öyle tatlı ki,kimse için yok olmak istemez... Abartı edebiyatta tesir bırakması açısından çok gerekli,reel hayatta ise faydalı olduğu alanlar olabilir,ben mesela bazen çok umutsuz,kedisine güveni olmayan birine ondaki değerleri abartarak moral veririm,güzele,hayra teşvik amaçlı yapılan abartı zararsızdır hatta faydalıdır...Abartının fazlaca kullanılması =yalan.Ya söylediğin kadar yaşa ya yaşadığın kadar söyle... Kültürel alt yapısına gelince yanılıyor olabilirim fakat doğu kültüründeki insanların mübalağa sanatını iyi icra ettiklerini söyleyebilirim.Canım ciğerim Vallaha ben seni çok severim,oy kurban olayım sana vs gibi içten fakat abartılı cümleleri çokça kullandıklarını görürüz,edebi yönlerinin kuvvetli oluşundan kaynaklanabilir...(yoruma açıktır) |
||
|
||
| abartı, uygulandığı konunun vurgulanması, dikkati çekmesi, akılda kalması gibi amaçlarla sanatta kullanılabilir, kullanılmakta da zaten. örneğin "güldürü"de abartıdan çok yararlanılıyor. klasik dönem sanatlarında bol miktarda abartıya rastlıyoruz... vb. evet, sanatta yerine göre uygulanması itici, rahatsız edici değil, belki de zaman zaman gerekiyordur. ancak günlük yaşamımızda abartıya çok yer verilmesi gerçeklerden uzaklaştırıcı bir etki yaratıyor. sahte bir perde örtülüyor gerçeğin penceresine. birinin, bir başkasının üzüntüsüne o kişiden daha fazla yanması mümkün mü? ama öyle davrananlar var, kişi kendi derdini bırakıp aslında teselli etmesi gereken kişiyi yatıştırmak durumunda kalabiliyor. (birkaç kez yaşadığım bir durum). ya da bir başkası için ölmek mümkün mü? yeminlerle onun için öleceğini söyleyen kişi, iki saat ya da iki gün sonraki bir tartışmada karşısındaki kişiyi öldürmeyi de isteyebiliyor. olumlu olumsuz tepkilerde duygularda abartının olması kişinin yapısıyla ilgili sanırım. aslında abartılı davranış o insanın gerçeğidir. abartıyla dikkati çekmek istediği gibi, sevgiye olan açlığını da dışa vuruyor olabilir. |
||
|
||
| çok abartmışsınız. | ||
|
||
| Abartmak bence ınsanın bırseyı olmasını ıstedıgı gıbı gostermeye calısmasıdır . abartırım ben .. Herseyı abartırım. az oncede abarttım . Farklı anlamlar yukledım . Sımdı yanıldıgımı anladım !.... |
||
|
||
| bizim coğrafyamızda abartıyı pek sever bire bin katmayı | ||
|
||
| Abartıyı ikiye ayırmak da mümkün... Sadece konuşarak abartanlar; yapamayacağı şeyleri yapmış/yapar/yapacak gibi anlatanlar. Abartılı yaşayanlar; Birçok insana göre, abartı olabilecek şeyleri, gerçeklerştirenler. Ama buna tam olarak abartı demek ne kadar doğru bilmiyorum. Bir başkasına göre "bu olamaz" denilen bir şeyi, başka bir insan eğer yapabiliyorsa, bu davranış abartı olmaktan çıkıp gerçek olabilir mi? O insanın, hayata bakışı, duyguları o doğrultuda gidebiliyorsa, bunu kabul etmek gerekir mi? |
||
|
||
Kendisi zaten abartılı bir insan tabiatına aykırı davransa yalan olur sanırım 
|
||
|
||
| Bazen kabartılar, abartı gibi durabilir ve düz bir zemin bunu kabul etmek istemeyebilir. | ||
|
||
| Bazan da düz bir zemine sığamaz , kabarır...Kabaran : abartılmadığı sürece, alışılmışlığa, tekdüzeliğe karşı hoş bir geçiş olabilir... | ||
|
||
| Size abartısız gelen bir söz, davranış vs. karşınızdaki insana abartı gelebilir.Bu durumda gerçekte abartı hangisindedir ?? "Abartıyorsun !!" diyerek normal olan bir şeyi abartılı bulan kişi bile bu durumda karşısındakine yüklenirken bir nebze olsun abartmış olmuyor mu ?? |
||
|
||
| abartı normal deil yani. sesli ise ya dinleyicisi azalacak,yada sesini kısacak. görüntü ise ki silinip kaybolacaktır. abartı nın sadece mizah edebiyatında değeri vardır.hemde supper!  
|
||
|
||
abartı bi sanattır..süsleme sanatı..çok da iyi bilirim,yeri geldiğinde kullanırım da tabe 
|
||