|
||
| niye hep bazı durumlar konular konuşmalar hep birilerinden gizlenir...sevgi söylenmz üzüntü söylenmez güsel konular söylenmez sanky hep uçucakmış kaybolacakmış gibi... | ||
|
||
O dillerden o kadar çok yalan ve çirkin söz geçiyor ki güzel bir şey söylemeye belki de utanıp kitleniyor dil. 
|
||
|
||
| söylemek güzell yaa isteyince söylüosun herrseyi... | ||
|
||
| Çook seviyorsan söyleyemezsin ki..hatta söyleyememen çok sevdiğinin bir kanıtı olur.Sanırım nedeni bunun,karşındakini ve de hayattaki konumunu kaybetmek korkusu. | ||
|
||
| nasıl söylemek güsel olabilir ya.. veya neleri söylemek güsel olabilir... aklım almıyor göz kapatılınca kimsenin bizi görmediği my sanılıyor ... mıke sölediini çözemediim sakın yanlış anlama ama hani laf filan söyleme öle diiim
|
||
|
||
| soyleyememenin/soylememenin de kendine has bir aci duyumsamasi var, sirf bu aciyi omur boyu cekmek icin soylenmez bazi seyler,ama soylenince de {ki karsindaki anlarsa} soyleyemedigin/soylemedigin seyler yikar,insani. | ||
|
||
| hakikat akil ile hissin birlesimidir.. hakikati arayan insan cok sorgular, cok sorar, kolay kolay dizginlenemez... bu yuzden tabular insaa edilir.. bu tabular ki ya hislerin ya akilin onunde engeldir.. iste bu yuzden "soylememeyi asilarlar bize"... hislerimizin, aklimizin ortaya cikmasini engellemenin harika bir yolu.. soylememek ne kadar basite, ne kadar basit olaylara, hislere olgulara inerse, o kadar basitlesir yavanlasir insan.. ortaya bir suru cikar.. |
||
|
||
| Ben herşeyi söylerim-söyleyebilirm ya da-,sorun şu ki her şeyi duymak istemez insan.
|
||
|
||
| makul yine de bi şeyler gizli kalsın oda terbiyeyi edebi kültürü toplumu oluştursun...
|
||
|
||
| Ama onlar zaten duymaya hakları olmayan şeyler,öyle ki sen söylesen bile duymayı reddedmeliler.Yani zaten sözün alanında değiller. | ||
|
||
| hani ıssız bir yolda yürürken, hani bir korku duyarda insan işte öyle birşey....söyleyemem,söyleyemem...söyleyemem |
||
|
||
| Söyleyemediğini anlamıyorsa söylemek anlamsız zaten... | ||
|
||
| yaptığının yanlış olduğunun sonradan farkına varmak ve yanlışını gizleyip kendini küçük duruma düşmekten kurtarmak istemek söyleyememek belki bilmemektir | ||
|
||
| söyleyemez - iyiki de söyleyemez.. ya herşei ağzımıza geldiği gibi söyleseydik - ne komik durumlar ortaya çıkar dı dimi_? |
||
|
||
| Söyleyememek... İçimizdekileri neden dile getirmekte zorlanırız? Konuşmadaki beceriksizliğimizin buna neden olduğunu sanmıyorum. Çünkü iyi ya da kötü, çok ya da az, konuşabilen herkes kendini anlatabilir inanıncındayım. Bunun için sözcükleri, cümleleri süslemek gerekli değil, yeter ki başlasın birer birer ağızdan dökülmeye... Ama bazan korkarız konuşmaktan... Aklımızdan geçeni söylersek birşeyleri yitirmekten korkarız. Söylediklerimizle birlikte artık onlar, o cümleler bizim olmaktan çıkmıştır, geriye dönülemez. Gideceği yere bizi de peşişıra sürükleyecektir ve bunu göze alamayız belki... İçimizden geçeni dile getirirsek karşımızdakini yitirmekten korkarız belki de... Ya onun istediği bu değilse? Ya beni anlayamazsa? Ya kaçar giderse? Değerimizi yitirmekten de korkabiliriz... Bir özgüvensizlikle kıvranır, yanlış şeyler söyleme korkusu yaşarız...Çevremizdekilerin horgörüsünden çekinir, sözcüklerimizi hapsederiz... Kilitleriz kapılarımızı, korkarız egomuzun zedelenmesinden, gücümüzün sarsılmasından... |
||