|
||
| Kanunların varlığı yetmiyormuş demek.Af denen illet kanunların asaletini kemirip suçluları suçsuzlarla eşitleyebiliyormuş. Sevinmeli mi yoksa sistemin mide bulandırıcı oyunlarına daha da bir üzülmeli mi bilmiyorum. Af çıktı,çıkacak ,çıkıyor. BÜtün suçlarımızın günahını bir gecede herhangi bir iktidar kaygısının masasında çıkartıyoruz. Papaz gibi bunlar ,hepimizi özgürlükle kutsayabiliyorlar. Af konusu hukuk başlığı altında ancak bir anti-başlık olarak incelenir herhalde diye düşünürken ve buna sevinirken hukuksal sayılacak af iktidarsal niyetle tasarlanıyor. Garip değil mi? |
||
|
||
| la nefret!! şimdi fantazilere kapılıp "kim kimi affediyo be!!" gibi çıkarımlar yapabiliriz.. ya da kim suçsuzsa ilk o affetsin beni gibi dini yaklaşımlarda da bulunabiliriz.. ama sistem ortada.. madem AF kavramı hukkuki zeminde kendine uygulama alanı yaratmış (ne diyon len!!uzatma!!) tamam..:w00t: ve bence af, düşünce suçluları için çıkartılabilir. |
||
|
||
| Haklısın ox.. Kim kimi affediyor. Niye affediyor? Bunun niyesi afın sebebini belirtiyorsa... Sebebi de afı tanımlayamıyorsa... Tanımlanamayanın niyesi olur mu? Ya olursa :w00t: |
||
|
||
| Düşünce suçu affedilmez olsa olsa onu yargılayan hukuk affını diler. | ||
|
||
| Af konusu insanlık kadar eski bir kavram olmasına karşın, insanlaşma sürecinde adalet düşüncesinin vazgeçilmez bir unsuru olarak tarihte her zaman yerini almıştır. Konunun özünde kişinin nefretini ortadan kaldırma düşüncesi ve bunu uygulayabilmek amacıyla kötülüğün iyilik yaparak düzeltilmeye çalışılması olduğunu söylemek yanlış olmaz. Yanlış yapmanın önlenmesi asıl olmasına karşın, yapılan yanlışın yeniden yapılmamasını sağlamak ya da yargılayanların da yanlış yapabilme olasılığını dikkate almak gerekiyor. Bir anlamda yanlışı yapanın bir daha bu yanlışı yapmama olasılığını gündeme getirmek de diyebiliriz. Yasa koyanlar bir suçun tanımını yaparken, toplumda kabul gören düşünceleri dikkate almak zorundadırlar. Ancak genelde bu durum egemen güçlerin çıkarları olarak yansır ve bir bakarsınız düşünmek suç haline gelmiş. Ancak toplumdaki insanların bilinçlenme sürecinde yasalarla çelişen konular, daha sonra bazı zorlama kavramlarla düzeltilmeye çalışılır. İdeal olan, hiç af çıkarmadan yasaların uygulanması, böylece suç işlemeyenle işleyen arasındaki farkın korunmasını sağlamaktır. Ancak bu, gerek yasaların insan düşüncesine aykırı olarak düzenlenmesi gerekse popülizm amaçlı yöntemlerle uygulanamaz hale gelir. |
||
|
||
| Bir suç affedilebiliyorsa ya o kişinin cezası hakkettiğinden fazla tespit edilmiştir ve cezalandıranlar suçludur ya da suçlunun mağdurları cezalandırlıyordur yani afçılar suçludur. Bir de tuzak ya da olta aflar var ,yani sizi affedeceğiz itiraf edin afları. |
||
|
||
| devletin affına sığınacağıma kurbağa olmayı tercih ederim. birini affetmek onu yoketmektir. affa sığınmak onursuzluktur. nihilistin kitabında yeri yoktur. | ||
|
||
devletin affına sığınacağıma kurbağa olmayı tercih ederim. birini affetmek onu yoketmektir. affa sığınmak onursuzluktur. nihilistin kitabında yeri yoktur. Affetmek büyüklüktür . sözü heralde bir hiç oluyor bu durumda. Her insan bir kereye mahsus hata yapabilir. Karsidaki bu durumda affedebilir. BU affa sığınmak onursuzluktan çok bir insani kazanmak gibi birsey.. |
||