|
||
| insanların hangi durumlarda ne yapacakları bellidir. tüm tavırlar, eylem biçimleri biz her ne kadar farklı olduğumuzu söylesek de içinde yaşadığımız insan grubundan çok farklı değil. hoşlandığınız birine "seni seviyorum" dersiniz kızdığınızda kaşlarınızı çatarsınız sevgilinizle el ele tutuşursunuz apartman komşunuza gülümser ve selam verirsiniz birisi iyilik yaptığında teşekkür edersiniz birisi siz eleştirdiğinde kendinizi savunur ve siz de onu eleştirirsiniz herkes xp kullanıyor diye siz de kullanırsınız denizkenarına geldiğinizde düşünceli-sakin olursunuz ve denizin boşluğuna bakarsınız tatillerinizi kumsalda güneşlenmek üzere kurgularsınız sabah kahvaltı yapar akşam yemek yersiniz birisi soru sorduğunda yanıtlarsınız sistemi onaylamasanız da oy kullanırsınız her gün evinize gidersiniz çocukları seversiniz, büyüklere saygı gösterisi yaparsınız ciddi ortamlarda ciddi olur, küfür etmez, argo konuşmazsınız beğenilmek istersiniz, birisi sizi beğendiğini söylese ona karşı ilginizi arttırırsınız tüm hafta çalışır, hafta sonu uyursunuz, gezersiniz,.. karşı olduğunuzu söyleseniz de yalan söylersiniz, çalarsınız aynı durumlarda herkesle aynı mimikleri kullanırsınız erkek çocuğunuza pembe kıyafet almazsınız bedel ödemek istemezsiniz yargılarsınız utanırsınız ağlarsınız gülersiniz ... hayatımızı oluşturan tüm tavırlarımız herkes ile aynı ve herkesin onayladığı şekilde olduğu sürece öznel varlığımız olabilir mi ? farklı olabilir miyiz ? siz farklı olmak için çaba gösteriyor musunuz? neler yapılabilir bunun için ? yapılmalı mı ? |
||
|
||
| hayatımızı oluşturan tüm tavırlarımız herkes ile aynı ve herkesin onayladığı şekilde olduğu sürece öznel varlığımız olabilir mi? Olur... Burada onaylayan herkes ise işin içine kültürel değerler de girer. Kültürel değerlerin sırf farklı olmak için değişmemesi gerektiğini düşünüyorum. Aksi halde toplumsallaşma denen dönemi tamamlayamaz öznel olayım derken öznelliğimizden de dışlanırız. farklı olabilir miyiz ? O kadar zor bişey değil. Monoton bir hayat yaşamaktansa farklı olmayı tercih ederim. Ama kültürel değerlerle çatışmadan. siz farklı olmak için çaba gösteriyor musunuz? Çok çaba gösterdim. Klasik olmaktantan çok öznel olmayı tercih ettim. Ama baktımki öznel olmam konuştuğum insanlarla aramda iletişim kopukluğuna sebep oluyor, onu bıraktım. Aslında öznel olacaksan bunu başından yapacaksın. Mesela hayatında top sakal bırakmayan biri bir gün bir anda sırf farklı ollmak için top sakal bırakırsa insanların gözünde yanlış anlaşılır.Ama bunu uzun süre devam ettirmişse hiç bir sorun yaşamaz. Taş yerinde ağırdır. neler yapılabilir bunun için ? yapılmalı mı ? Dünya değişiyor insan zamanı değiştiriyor. Bunlar olmak zorunda. Kültürel yozlaşma geçirmeden kültürel değerlerle ters düşmeden her türkü değişim olabilir. |
||
|
||
| Bir diğerinden kelimenin en direkt anlamıyla farklı olan bir insan zaten olanaksız...ya da birine insan denilmesinin kaynağı onun diğer insanla olan benzerliği. İnsan bu benzerliği içinde başkasından ayrılabiliyorsa farklı kişi ünvanını hakkeder. Kendi olan herkes buna yetecek farklılığı da taşır.Ancak biri bunun için uğraşıyorsa sadece varlığında kopan olur.Çünkü sıfat olarak kullanıma müsait farklı kelimesi ,amaç olduğunda insanın nedenlerini tek boyuta indirip asıl sıradanlık darbesini vuruyor. İnsanın klişe tavırlarının önemli bir kısmı eğitilmişliğinin sınırlandırmasından kaynaklanır. Ancak hangi türden olursa olsun klişe bir tavrın altında o insanı kendi yapan bir nüans vardır-karşıdaki bunu kendi öznel yapısı itibariyle görebilmeli. Üstelik öznellik -ayrı ayrı özlerin kendi içindeki hali demek değil ..Herhangi bir özün kendini farketmesi diğerlerinden ayrı olarak -hatta belki bu bile şart değil,farketme yeterli olabilir. |
||
|
||
| çünkü hepimiz aynı türün canlılarıyız, yani bir kedinin ne yapacağı nasıl belliyse bir insan evladının da ne yapacağı o derece bellidir -tabii biraz uzaktan, makro bakmak gerekir bunun için- yani demek istediğim, uzaktan bakınca.. karınca sürüleri gibiyiz - değil miyiz? gerçek bir karınca sürüsünün içinde yaşıyor olsaydık, belki yine sorumluluklar, ya da gizemli-farklı bulduğumuz karıncalar olacak mıydı? ya da köpek gruplarında niye bir lider vardır. o diğerlerinden farklı diye mi? .. belki hepimizin arasında gizli bir anlaşma var bunları yapacağımıza dair. anlaşmamıza uyamayacak durumda olanları çocuk, deli, uyumsuz gibi 'geçersiz' belgeleri vurur, ya da hoşgörürüz. onlar ayrı bir türdür. onların anlaşmamızdan haberi yoktur.. çöpe atılabilirler |
||
|
||
| Aslında yaşamı klişe yapan onun diğer yaşamlara benzemesinden çok farkedilmeden yaşanmasıdır. | ||
|
||
| Farklılıık mı? Ben, sen, o ve diğeri! Her neviden bir torba-türev idrak ve kurgusunu taşıyabilirsin, eylemine katran ile bulaştırabilrsin de! HEr sınnavın ahkamını kesebilir, kendine sorun yaratabilirsin! Ruhsal kenelere maruz kalabilir, ihyiyacını sallayabilirsin! İradenin dişlek biçimine tutunabilrisin! Diğerinden daha ince, daha kalın; daha zorba, daha çeperdışı; daha anlaksız, maneviyatsız; daha mantıklı ve mantıksız... Aslında işte basitlik kokusu alıyorum, sandığınız< anlamına karşılık gelmese bu- pek hazır değil zaten! Dişleyin bence kendinizi! Zavallı insan soyu! Zavallı ben! HEy! En azından benzetmeler olmadan konuşamayacağınızı bilin! Kıyaslama ahlakınız pek bir yüksek zaten! Zoraki edimler neticesinde benimkinde de dahasını bulmaya çalışmayın! Bir diğerine benzemek iğrenç ama özdeşliğe bağırmalıyım! Bulantı verici! Sövmekten başka rahatlatıcı bir şey yok! Ama önce birinin bu işi bana öğretmesi lazım! Aslında nerdeyse ben olan biri! Çünkü o bana benziyor: İnsan! |
||
|
||
| farklı olmaya çalışma bile bi sıradanlık degilmidir : ) herkez farklı olmaya çalısıyor ama birbirlerine dahada çok benziyorlar bkınız marjinal yada tikky gençlik.farklı olmayı düşünceleriyle beceremeyecek kadar aptallar çogunlukla. nese toplum ve aile bu sıradanlıgın nedeni istemesekte yükümlülüklerimiz ve zorunluluklarımız var topluma karşı. olay görünüşte aynı olup öznelligini içinde yaşamakta bence. |
||
|
||
| iki kere iki dört eder. bu çok klişe bir bilgidir. ama aynı zamanda çok açık ve doğrudur da. insanlığın evrimi boyunca yaratılmış ahlak, siyaset, din, sosyoloji, vs. bilgileri de acaba triyonlarca kez sınanmaları nedeniyle klişeleşmiş; dolayısıyla da doğru bilgi midir ? |
||
|
||
| jung doğru olan yargı değil olgudur der.. bir fikrin var olduğuna göre psikolojik bakımdan doğru olduğunu söler.. | ||
|
||
| klişeleşmiş şey dogrudur yani öyle mi? bir şey nasıl klişeleşir ki? |
||
|
||
| bu düşünceler ve böyle düşünenler ; Tanrı,ya yakın bana uzak olsunlar . |
||
|
||
| Toplumun tamamı insanın dışından farklı bir yaratıktır. Bu yaratığın organlarından biri de insanlar arasındaki tavırları klişeleştirmek. Toplumla ne kadar haşır neşir olursak, bu tavırları o kadar fazla göstermek zorunda kalırız; sahtecilik... Bu yaratık da tıpkı diğer canlılar gibi değişim gösterebilir. Bugün için var olan ve geçmişte de farklı özellikler taşıyan bazı tavırlar, insanlığın geçeceği yeni bir evreyle daha farklı bir karektere bürünebilir. Ama her dönemde klişeleşmiş davranışlar mutlaka olacaktır. Yada, toplumdışında kalmayı becerebilmeliyiz. |
||
|
||
| Klişe düşünceler sürekli doğru olmayabilir. Hatta dogmatik olma ihtimali daha yüksektir. Doğru düşünce o an için geçerlidir. O düşünce geçen zaman içinde bir çok dış ve iç etkileşimle doğruluğunu kaybedebilir. Değişim sonucu o düşünceyi yeniden değerlendirip adlandırmak gerekebilir. Bundan dolayı da o düşünce klişeleşmekten kurtulur. Ama tabi, matematiksel ve bazı değişmesi mümkün olmayan doğrular için "klişelişmiş" tesbiti doğru olabilir. |
||
|
||
| Klişe düşünce değil de, klişe cümle/laf diye biliyorum ben. Bir düşünce minimumda olsa bireysel bir yorum barındırır. Klişe cümle de ise cümlenin kalıbı bile değişmeden kullanılan cümlelere denir. Aslında basım alanından çıkmış bir terim diye biliyorum. Doğruluğu ise tabiki kesinlik değildir. sadece çok tercih edildiği için doğru gibi görünür. Örneğin; "sevidk mi allahına kadar severiz" klişe bir cümle. Tek bir kelimenin yeri değişse bile klişe olmaktan kurtuluyor şöyle ki:" Allahına kadar severiz sevdik mi" |
||